6 Rino bij zijn Harley-Davidson. "M'n eerste liefde. Ik kan daar een godganse dag mee rondrijden en hem nog steeds niet beu zijn.”
Pieter-Jan Vanstockstraeten Rino bij zijn Harley-Davidson. "M'n eerste liefde. Ik kan daar een godganse dag mee rondrijden en hem nog steeds niet beu zijn.”

Exclusief voor abonnees

Kerkstraat 5. “Ik was gescheiden en alleen. Toen keek ik over de haag en zag ik jou”

Rino (59) was net gescheiden, Anita (61) ook. Twee single ouders, elk achtergebleven met kinderen. Hij beredderde zijn huishouden, zij het hare. Toen bleken ze in elkaars achtertuin te wonen. Over de haag groeide vriendschap en uit vriendschap groeide liefde. Anita verkocht haar huis, trok in bij Rino. Achtentwintig jaar later, en aan hun gezamenlijke kant van de haag, blikken ze terug op hun beslissing: “Achteraf bekeken denk ik dat het hielp dat we allebei hetzelfde hadden meegemaakt.”

Onze journaliste SABINE VERMEIREN en fotograaf PIETER-JAN VANSTOCKSTRAETEN trekken voor onze reeks ‘Kerkstraat 5' kriskras door Vlaanderen. Elke dag bellen ze aan op hetzelfde adres in een andere plaats voor een gesprek over Leven en Liefde. Vandaag aflevering 1: Rino De Notarpietro en Anita Jeurissen, Kerkstraat 5 in Lanaken.

Op de tafel staat vlaai - we zitten per slot van rekening in Limburg. Anita drinkt er koffie bij, Rino een glas rode wijn uit Piemonte. Je kan de Italiaan uit het land halen, maar niet het land uit de Italiaan.

Rino: "Ik heb mijn eerste vrouw leren kennen in discotheek Karrewiel in Hoeselt. Ze raakte zwanger, sneller dan goed voor ons was. Mijn moeder en mijn zus verwittigden me. 'Trouw niet met haar, ze is niks voor jou.' Toch deed ik het. Ik vond het mijn plicht als man. In 1984 is Claudio geboren, maar mijn familie had gelijk: het boterde niet. Toen Claudio zes jaar oud was, gingen we uiteen. Ik kreeg het volledige hoederecht. Dat was ongewoon in die tijd, voor een vader. Maar de rechter vond het beter zo."

Vijf jaar naar Keulen

Anita: "Koppels ontstonden toen nog in discotheken. Bij mij was dat in dancing Boemerang. Ik kwam er mijn eerste man tegen en bleef direct aan hem plakken. Hij was beroepsmilitair en moest voor vijf jaar naar Keulen. Ik was daar eerst niet voor te vinden, maar toch ging ik mee. Ik was negentien toen we trouwden. Keulen was oké, maar toch was ik blij toen het erop zat en we terug konden komen. De leningen stonden goed en we kochten een huis, hier in Gellik, Lanaken." Anita wijst naar een plek aan de andere kant van de haag. "Daar dus." Ze vervolgt: "In 1984 kregen we een zoon, twee jaar later een dochter, maar een gelukkig gezin waren we niet. M'n man bleef steeds vaker weg van huis en we leefden naast elkaar. In 1987 is hij bij me weggegaan. Ik voelde me, als verlaten vrouw, vuil. Eerst kwam hij de kinderen nog weleens halen. Maar al snel nam hij afstand van hen. Tegenover mijn omgeving schaamde ik me. Scheiden. Ik was één van de eersten in de wijk. Wie deed nu zoiets?"

Ik denk dat Rino een heel zelfzekere vrouw voor zich kreeg. Ik wist wat ik wilde en ik ging me niet laten doen. Niet nóg eens. Achteraf bekeken denk ik dat het hielp dat we allebei hetzelfde hadden meegemaakt. Dat bond

Anita

Je hebt 21% van dit artikel gelezen

4 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.
  • VDWalle Modest

    Altijd gedacht dat Rino, die hier bij mij in de straat woont, voor de mannen was.

  • Fernand Beaumonde

    Heel mooi, ik ben als gescheiden vader 54, vader van 3 tieners hertrouwd met een vrouw van 27. Intussen al bijna 7 jaar en bekroond met een geweldige dochter.

Lees meer