Jan Aelberts

Louis Tobback (80, sp.a) & Theo Francken (40, N-VA): "Ik heb veel respect voor Louis", "Ik zeg het niet graag, maar ik ook voor hem"

Doorgaans sneren ze naar elkaar vanop afstand. Dit is hun eerste dubbelgesprek. Oog in oog: Louis Tobback, 80 en socialist tot in de kist, versus Theo Francken, 40 en Vlaams-nationalist. Meer dan ze graag toegeven hebben ze gemeen. "Ik heb veel respect voor Louis", bekent Francken. "Ik zeg het niet graag, maar ik ook voor hem", gromt Tobback. "Theo kan een grote worden op de radicaal-rechtse flank." Francken buldert. "Radicaal-rechts? Als je een bloemetje gooit, haal er dan eerst de pot af." Gezelligheid was troef, kortom, die ochtend in Lubbeek-bij-Leuven.

Je hebt twee soorten politici. Enerzijds zij die ooit verantwoordelijk zijn geweest voor het asielbeleid. Anderzijds de rest. Ministers of staatssecretarissen van Asiel en Migratie hebben een band, ongeacht hun politieke kleur. Allemaal hebben ze eelt op hun ziel. Allemaal hebben ze dingen meegemaakt en beslist die hen uit hun slaap hebben gehouden, woelend en worstelend met hun geweten. Vraag het aan Theo Francken. Vraag het aan Louis Tobback. In 1998 nam Tobback ontslag toen de Nigeriaanse asielzoekster Semira Adamu door rijkswachters met een kussen werd verstikt bij haar gedwongen terugvlucht naar Afrika. Vandaag kan hij zich enigszins vinden in de aanpak van Theo Francken, maar niet in hoe die daarmee uitpakt. "Veel van wat ge doet, zou ik ook zo doen. Maar niet alles wat ge zegt, zou ik ook zo zeggen."

De twee zijn bovendien buren: Louis Tobback als burgemeester van Leuven, Theo Francken als burgemeester van Lubbeek, acht weiden verderop. Het is dat Francken geen zin had om naar de stad te verhuizen, anders was hij volgende week topkandidaat geweest om er Tobback op te volgen. "Maar ge denkt toch niet dat hij door te verhuizen gewonnen spel had gehad?" Tobback daagt uit, Francken incasseert en deelt op zijn beurt uit. Luid, luider, luidst. Ze schimpen en ze plagen. Uitdrukkelijk oneens zijn ze het met elkaar, maar even vaak onuitgesproken eens - dan mijden hun blikken elkaar, maar knikken ze discreet, of grommen ze instemmend.

Je hebt 12% van dit artikel gelezen

Lees meer