Pieter Aspe en Tamara: “We praatten, aten, zij legde haar hand op de mijne en na een paar uur was 't al zover.”
Dieter Bacquaert Pieter Aspe en Tamara: “We praatten, aten, zij legde haar hand op de mijne en na een paar uur was 't al zover.”

Exclusief voor abonnees

Pieter Aspe (65) over de liefde die hem steeds weer lijkt te overvallen: "Al die anderen waren een vlucht"

Café De Kleine Tunnel, Antwerpen. Zij gaat voor een kop warme koffie, hij verkiest koude Omer. Samen delen ze een prille, vurige verliefdheid. "Aan lauwe liefde heb je niets", zegt Pieter Aspe (65), schrijver en smoorverliefde zestiger. Voor de kwatongen: geen bevlieging, wel het échte gevoel overviel hem voor 't eerst sinds zijn vrouw Bernadette stierf. "Bernadette zou iemand sturen, zei ze. Met Tamara is er een klik. Die anderen waren een vlucht."

Halfweg tussen zijn geliefde Brugge en haar geboortedorp Mol ontmoeten Pieter Aspe en zijn nieuwe vriendin

Tamara (51) elkaar. "De afstand is groot. Dus we komen elkaar tegemoet." Drie weken zijn ze samen. Binnenkort geeft zij haar job en de huur van haar appartement in Mol op en trekt ze bij hem in. "Elke dag dat we elkaar niet zien, is verloren tijd. Wat heeft het voor zin nog zes maanden of een jaar op en af te gaan?" Het valt allemaal in de plooi voor de schrijver, die terugviel van twee naar één boek per jaar. De nieuwe boekenreeks rond politie-inspecteur Van In liet hij even voor wat het is en dus heeft hij zeeën tijd voor de liefde. Op dit zonnige terras, aan de voetgangerstunnel van Sint-Anneke, zagen de twee elkaar voor 't eerst. 

"Ze had nog maar een been en een stukje bovenlijf om de hoek gestoken en ik wist 't al", vertelt Aspe dromerig. Hij bedoelt: halsoverkop, holderdebolder en alles overdonderend verliefd. Geen bevlieging. "Merkwaardig. Je weet niet waarom het gebeurt. 't Is een indruk, een aantrekkingskracht. We praatten, aten, zij legde haar hand op de mijne en na een paar uur was 't al zover. Het voelde normaal. Al snel gingen we naar Rome. Een vakantie is een goede test." Hij had zich er nochtans bij neergelegd: de rest van zijn leven zou bestaan uit boeken schrijven en verder de tijd zien te doden. "Recent zei ik nog: 'Ik zal niet het geluk hebben dat me dat een tweede keer overkomt, zoals met Bernadette.' Maar dus toch."

Puntjes op de i

Twee jaar geleden, in de zomer, verloor Pieter Aspe zijn vrouw aan longkanker. De Kleine Tunnel is het stamcafé waar hij en Bernadette tijd doorbrachten wanneer ze in Antwerpen waren - Bernadette had er nog een appartement. Veertien jaar waren ze samen, in twee maanden tijd was ze verdwenen. Hij stopte met schrijven. Hij verkocht hun appartement in Blankenberge. Zijn muze, zijn schaduw, was niet meer. Dat je het aan z'n uitdrukking ziet, zegt Tamara. 

Op de eerste foto die ze van hem maakte - nog heel recent, dus - straalde het grote verdriet van zijn gezicht. Die droeve grimassen zijn opgeklaard. "Het is goed voor hart en bloedvaten", grijnst de schrijver. Vorige week verschenen de twee al op een rode loper, al is Tamara er de vrouw niet naar om te koop te lopen met haar leven. Ze is geen fan en zit nu pas halfweg z'n eerste roman. Aspe: "Ik heb liever dat je er geen bal van kent." Toch is ze erbij om de puntjes op de i te zetten. Al snel klonk het dat de twee elkaar leerden kennen toen Aspe voor een nieuw boek informatie zocht over kerncentrales. Daar lachen ze nu mee.

Zij: "Zullen we het dan maar zeggen?" (begraaft lachend haar hoofd in zijn nek)

Hij: "Doe maar."

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis

Lees meer