Wegwezen, Eden

CHELSEA WORDT WEGGESPEELD, OP HET VELD EN DE TRANSFERMARKT

Het bankroet van de korte termijnvisie. City trok Chelsea gisteren de broek af. Zijn zwaarste pandoering sinds 1991, maar tegelijk een teken van de tijd. Chelsea is geen zwaargewicht meer op de markt, niet meer op het veld. Straks, in de zomer, spelen ze hun beste speler en hun grootste talent kwijt.

Als zijn directeur communicatie rond affluiten aan de rand van het veld verschijnt, weet je dat er een crisis opdoemt. De eerste vraag op de persconferentie aan Maurizio Sarri zette meteen de toon: "Vrees jij je ontslag?" Het antwoord was nietszeggend: "Dat moet je aan de club vragen." En ook: "Als Abramovich me belt, zal ik blij zijn. Ik spreek eigenlijk nooit met hem, dus dat lijkt me wel eens leuk." Op Sky Sports alludeerde Sarri op gesprekken met de hogen in rang, normaal gezien de orde van de dag bij Chelsea na opeenvolgende vernederingen. Dan vliegt doorgaans de trainer. Geduld is niet de sterkste eigenschap van grote baas Roman Abramovich. Onderweg heeft hij daardoor veel adviseurs en voetbalverstand uit zijn kringetje verloren. Romans rijk brokkelt af.

Vanop zijn luxejacht

Wat Abramovich gisteren dacht, toen hij de wedstrijd volgde? God knows. In Londen hebben ze hem sinds begin 2018 maar amper gezien. Zijn afwezigheid is onrecht-streeks het gevolg van de politieke geschillen tussen Rusland en het Verenigd Koninkrijk, na de vergiftiging van spion Sergei Skripal. Het kabinet van premier Theresa May besliste meteen om de dossiers en visumaanvragen van rijke Russische oligarchen streng te beoordelen. Zo ook dat van Abramovich, twaalfde rijkste persoon in Engeland, maar iemand rond wie al jaren een sluier van mist hangt - gangster of gehaaide zakenman?

Omdat de procedure voor een nieuwe werkvergunning wat te lang aansleepte, trok Abramovich zijn aanvraag meteen in en zette hij met een vingerknip ook de plannen voor de verbouwing van Stamford Bridge on hold. Sindsdien regent het geruchten dat de succesvolle eigenaar zijn speeltje Chelsea in de etalage wil zetten. Bankiers hebben lijntjes uitgelegd naar potentiële investeerders, maar bij de club blijven ze een overname staalhard ontkennen. Vanuit zijn buitenverblijven en vanop zijn luxejacht houdt de baas een vinger aan de pols. Officieel mag hij, zelfs met zijn Israëlisch paspoort, niet werken in Engeland. Vandaar dat hij zich op de club niet laat zien. CEO en rechterhand Marina Granovskaia voert uit in opdracht van de baas. Maar of er, buiten de korte termijn, nog een visie is?

Ondanks twee titels, een FA Cup en een League Cup in de laatste vijf jaar is Chelsea zijn 'mojo' al een tijdje kwijt. Niet meer die dominante macht die op de transfermarkt iedereen afbluft, zoals begin vorig decennium. Man City, Man United, PSG, Barcelona, Juventus en Real Madrid hebben Chelsea in een hoekje gedrumd. De meest gewilde spelers ter wereld kiezen niet langer voor The Blues. Haar laatste grote slag sloeg de club in 2012, toen het Eden Hazard voor de neus van United en City wegplukte bij Lille. Zeven jaar later hoopt haar beste speler op Real Madrid. Arjen Robben trok ooit van Chelsea naar Real, maar was toen nog geen speler met de status van de Rode Duivel. Thibaut Courtois knabbelde aan de macht, maar met Hazard verliest Chelsea straks mogelijk voor het eerst een sterspeler aan één van de grote twee uit Spanje. Zijn grootste talent, Callum Hudson-Odoi, lonkt zelfs naar Bayern. Tien jaar geleden ondenkbaar, maar nu de realiteit. Chelsea glijdt, op zijn Arsenals, stilaan af richting Europa League. Omdat Abramovich niet meeging in de wedloop met het woestijngeld. Omdat er, na het afhaken van zijn bijeen gekochte generatie sterren, geen plan voor de lange termijn was. Of toch een dat onder Mourinho II abrupt over-boord werd gekieperd - Lukaku, De Bruyne, Mo Salah en co. Chelsea liet zijn toekomst lopen en legde te veel geld op tafel voor spelers die het niet waard waren. Desastreus beleid.

Investeren of Sarri buiten

Abramovich wilde altijd een trainer die verzorgd voetbal speelde, de Guardiola-way, maar koos in zijn honger naar zilverwerk altijd voor coaches die op korte termijn iets neer konden zetten. Met Sarri heeft hij nu een academicus, maar diens kamikazevoetbal heeft ook zijn limieten. Toch zeker met deze beperkte kern, zo bleek nogmaals op City. Geblunder achterin, een hattrick van Agüero, veel speelruimte voor Kevin De Bruyne en Bernardo Silva, diepe ontgoocheling bij een niet eens zo slechte Hazard.

Vandaag staat Abramovich voor de keuze: zwaar investeren in zijn kern en volledig meegaan in de Sarri-filosofie of de zoveelste trainer op straat zetten. De lange of toch de korte termijn, die het bankroet van zijn beleid heeft ingeleid. Er hangt de club immers ook nog een transferverbod boven het hoofd.

Een gezicht dat boekdelen spreekt. Wat wil je, na een 6-0-pandoering?
AFP Een gezicht dat boekdelen spreekt. Wat wil je, na een 6-0-pandoering?

Lees meer