6 Dekkers poseert ook geregeld zelf in haar creaties, zoals deze jeans-body. In de stijl waarop ze altijd gehamerd heeft: "In mijn reclamefotografie geen vrouwen met een zwoel open mondje, maar wel stoere, classy vrouwen."
RV Dekkers poseert ook geregeld zelf in haar creaties, zoals deze jeans-body. In de stijl waarop ze altijd gehamerd heeft: "In mijn reclamefotografie geen vrouwen met een zwoel open mondje, maar wel stoere, classy vrouwen."

Zie je mijn borsten? Ik lijk wel achttien

Toen Marlies Dekkers veertien was, kreeg ze haar eerste beha. Het was de ontgoocheling van haar leven - zo saai, zo lelijk. Kwam nog bij: het ding zat verschrikkelijk. De jonge Marlies wist genoeg. Ze had een missie. Met hoe het wél moest, verovert ze de hele wereld - al 25 jaar lang intussen. "Zie je mijn borsten? Zonder beha hangen ze hiér. Maar kijk. Ik lijk achttien. Dát is wat ik doe voor vrouwen."

Als ik er zo op m'n 52ste op terugkijk, besef ik dat het echt toén gebeurd is", zegt Marlies. Met 'toen' bedoelt ze dat moment waarop ze voor de spiegel stond. Een lichaam in volle ontwikkeling. Twee fraaie borsten, die nog maar net kwamen piepen en spits de wereld in tuurden. En dan dat vaalkleurig stuk katoen daarrond, dat die twee schatjes voortaan op hun plek zou houden. "Natuurlijk heb ik niet toén geweten dat ik lingerie-ontwerpster zou worden. Maar de kiem was gezaaid. Die teleurstelling. Ik moest daar iets mee doen. Zelfs als klein meisje had ik geweten: het leven begint pas als je rondingen hebt. En dan was het dát maar? Nee, dat kon niet."

Hoe zag die eerste beha eruit die je zelf ontwierp?

"Ik zat in het tweede jaar op de kunstacademie.

Voor een opdracht die hoegenaamd niks met ondermode te maken had, ontwierp ik een soort experimentele kooi rond de heupen, waar ik met jarretellen een beha van bont aan vast had gemaakt. In de jaren die volgden op de academie, bleef ik altijd teruggrijpen naar dingen die met lingerie te maken hadden. Als ik bijvoorbeeld een truitje moest ontwerpen, maakte ik daar een body van. Of als ik een jurk moest maken, werd dat een blotebillenjurk. Toen ik was afgestudeerd en terugkeek op m'n werk, zag ik de rode draad. Ik heb nog twee jaar nagedacht en beurzen bezocht om mijn visie scherper te krijgen. In 1993 ben ik begonnen met mijn eigen bedrijf."

"De eerste échte beha die ik ontwierp - een commerciële draagbare versie, zeg maar - was de spiderbeha. Een hele typische Marlies Dekkers. Met toén al de veelheid aan bandjes. Het Rijksmuseum heeft 'm aangekocht."

Je schuwt de controverse niet. Ooit kwam je na een show naakt de catwalk op.

Je hebt 19% van dit artikel gelezen