7 Toast kannibaal Luc Bellings
Pieter-Jan Vanstockstraeten / Photonews Toast kannibaal Luc Bellings

Exclusief voor abonnees

Sterrenchef Luc Bellings keurt toast kannibaal: “Eén van de bedrieglijkste borden in jaren: hier mag je je met reden bedot voelen"

Bellings back to basics: toast kannibaal

Meer Belgen dan ooit zullen deze zomer naar de kust afzakken. Maar is ook de kusthoreca klaar voor de verwachte overrompeling? Sterrenchef Luc Bellings en redacteur Stefan Vanderstraeten zoeken het uit. Zeven zaterdagen, vijfendertig restaurants, zeven oerklassieke gerechten. Deze week: toast kannibaal.

Zo moet het volgens hem

"Een toast kannibaal is net zoals croque-monsieur een verraderlijk gerecht. Dat lijkt makkelijk, maar voor een perfect resultaat let je toch maar beter op enkele zaken. Zo moet de toast niet alleen minstens één centimeter dik zijn, maar vooral krokant vanbuiten en tegelijk voldoende moelleux vanbinnen. Een slappe boterham is géén toast."

"De americain préparé wordt ook maar beter niet uit de pot van de groothandel geschept, maar is idealiter zelfgemaakt of van een goede ambachtelijke slager. Aan de kleur zie je al veel: hoe meer 'oranje', hoe onnatuurlijker en hoe meer bewaarmiddelen. Goede préparé moet nog altijd een rode vleeskleur hebben. Die mag gerust wat 'natter' gemaakt zijn met mayonaise, maar moet bovenal naar vlees blijven smaken."
"Die préparé mag ook nooit op de toast uitgesmeerd worden als was het een dunne laag boter. Daar mag altijd minstens één centimeter op."

"Als extraatjes zijn augurkjes en zilveruitjes eigenlijk onmisbaar en is ook een verzorgd slaatje altijd welkom,maar zonder maïskorrels of rode biet."

7 Luc Bellings met échte toast kannibal.
Joel Hoylaerts/Photo News Luc Bellings met échte toast kannibal.

Falstaff in Knokke: "Lekkere, royaal gesmeerde americain" 

Prijs: 17 euro - Wachttijd: 9 min.
Score: 9/10

Toffe presentatie: de twee boterhammen zijn diagonaal in vier gesneden én 'kunstelings' opeen gelegd. Toch een mooi voorbeeld dat je iets eenvoudigs op een aantrekkelijke manier kan serveren. Idem voor het superverse slaatje: geen overtollige brol, maar frisse kropsla en tomaat met daarover wat versnipperd witloof, ajuin en sjalot, én een perfect passende zure dressing.

Ook de ajuintjes en augurken ontbreken niet, maar het grootste pluspunt op het bord is toch de americain préparé. Lekker, sappig en met een dominante vleessmaak. Dit is zeker geen vermalen préparé uit de supermarkt, maar een grove préparé met nog voldoende bite die ook nog eens goed afgekruid werd. Hij werd bovendien royaal uitgesmeerd op de toast, met een bedekking van minstens één centimeter én op sommige plaatsen zelfs twee. 

Ook de toast zelf is perfect: aan de buitenkant krokant, maar vanbinnen toch nog voldoende smeuïg. Pas op, met 17 euro is dit de duurste toast kannibaal van allemaal, maar hiermee heb je meer dan voldoende én lekker gegeten. Zelfs aan de manier waarop dat augurkje strak rechtop in de préparé staat, zie je dat ze in de keuken voldoende passie én kennis hebben.

7 "Lekkere, royaal gesmeerde americain”
Joel Hoylaerts/Photo News "Lekkere, royaal gesmeerde americain”

Brasserie Du Parc in Oostende: "Aan kleur zie je genoeg”

Prijs: 10 euro - Wachttijd: 5 min.
Score: 0/10

Van zo'n bekende zaak die zichzelf ook het air van een Parijse brasserie aanmeet, verwacht ik de perfecte toast kannibaal. Maar dit bord is één en al nonchalance. Ze hebben niet eens moeite gedaan om deftige americain préparé bij een goede slager te kopen. Aan de kleur zag ik direct hoe laat het was. Dit oranje vermalen smeersel komt recht uit zo'n spuitzak van de groothandel en is ongetwijfeld twee weken houdbaar. Zo synthetisch ziet het eruit én zo smaakt het ook, naar echte vleessmaak is het vergeefs zoeken. Deze 'préparé' durven ze zelfs niet in de gemiddelde broodjeszaak te gebruiken. 

De toast? Precies boterhammen die al vier dagen in de broodzak liggen en dan pas in de broodrooster zijn gestopt. Dun én keihard. Ook de schrale presentatie is om te janken: twee zielloze boterhammetjes op een servet en daarnaast een schaaltje met wat versnipperde augurken en zilveruitjes. En zelfs die hebben een bizar ranzig smaakje. Het enige positieve aan dit bord? Dat we in het zonnetje zitten.

7 "Aan kleur zie je genoeg”.
Photo News "Aan kleur zie je genoeg”.

Royal in Heist: "Brood te kort gegrild”

Prijs: 9,60 euro - Wachttijd: 10 min.
Score: 6/10

Wat een overvol bord. Die berg sla lijkt er gewoon op gesmeten. Ook met de toast zijn ze wat te slordig omgesprongen: die twee stukken brood zijn toch wat te kort gegrild, waardoor dit eerder een 'boterham met americain' is geworden dan een toast kannibaal. Jammer, want al bij al is dit best een lekkere préparé. Mooi pikant, niet te veel vermalen en nog voldoende grof in de textuur, perfecte serveertemperatuur en - hét belangrijkste - lekkere vleessmaak. Hier hebben ze wél de moeite gedaan om naar de ambachtelijke slager te wandelen. En met een laagje van makkelijk één centimeter is die préparé dan ook nog eens voldoende rijkelijk uitgesmeerd. 

Voor een lage 9,5 euro ben je met dit ruime bord, met twee boterhammen én die berg sla, met ook nog eens de uitjes en augurken netjes apart op tafel gezet, zeker goed bediend. Met een goed gegrilde toast zou dit zelfs een 8 op 10 geweest zijn.

7 "Brood te kort gegrild”.
Photo News "Brood te kort gegrild”.

Kramiekske in Nieuwpoort"Bedrieglijk bord”

Prijs: 15 euro - Wachttijd: 6 min.
Score: 0/10

Dit heb ik nog nooit gezien. Om hun 'toast' groter te doen lijken, hebben ze hier twee kleine, dunne boterhammen deels opeen gelegd en dat midden ook nog eens plat geklopt. Wie bedenkt nu zoiets? Ze hadden beter hun boterhammen geroosterd, want die komen nu recht uit de broodzak en zijn niet één seconde getoast.

Terwijl ook deze préparé onnatuurlijk oranje oogt: dit is geen vlees met wat mayonaise, maar mayonaise met een klein beetje vlees - het smaakt gewoon verschrikkelijk. Over de rest van het bord - eitje, tomaatje, rucola, wat kappertjes en uitjes - hebben ze dan ook nog eens een geschifte vinaigrette uitgegoten, bah! En wat lees ik hier op de kaart? Voor net dezelfde ingrediënten in een grotere baguette betaal je maar 7 euro. Sorry, maar voor 15 euro mag je je hier met reden bedot voelen. Dit is één van de 'bedrieglijkste' borden in tien jaar.

7 "Bedrieglijk bord".
Pieter-Jan Vanstockstraeten / Photonews "Bedrieglijk bord".

Moment! in De Haan: "Meer groen dan préparé”

Prijs: 11,80 euro - Wachttijd: 5 min.
Score: 1/10

Hier moeten ze in de keuken blijkbaar dringend van hun kappertjes af, want mijn twee toasten bovenaan zijn daar volledig mee betegeld. Terwijl de twee stukken toast daaronder dan weer helemaal belegd zijn met bieslook en pijpajuin. Er ligt meer groen dan préparé op dat brood. 

Wat een slordige presentatie ook: die bovenste twee stukken toast liggen gewoon bovenop de onderste twee. Gebruik dan toch een groter bord. Of geef de klanten wat minder, maar beter. Die vier stukken brood - best lekker én perfect van dikte - hadden minstens een half minuutje langer getoast moeten worden. 

Ook de préparé - volgens de kaart van het Mangalica-varken - kan onmogelijk dit bord redden. Wel huisgemaakt, verklappen de versnipperde sjalotjes, maar veel en veel te flets. Deze préparé had met peper, zout en wat tabasco beter 'opgekruid' moeten worden. Terwijl het ook niet helpt dat deze préparé hier haast als boter veel te dun werd uitgesmeerd. Eigenlijk is dit geen toast kannibaal, maar een toast kappertjes."

7 "Meer groen dan préparé”.
Pieter-Jan Vanstockstraeten / Photonews "Meer groen dan préparé”.

Volgende week op het menu: kabeljauw met mousselinesaus

Onze foodjournalisten helpen je graag bij jouw zoektocht naar een goed adresje. Elke week schuiven zij voor ons nieuwe restodossier de voeten onder tafel en pennen ze een eerlijke recensie neer. Bekijk onze restorecensies door in te zoomen op de kaart of vul jouw gewenste locatie in.

Lees ook:

Sterrenchef Luc Bellings deelt zijn eerste nul uit: “Oneetbaar, dit koninginnenhapje: poederblubber uit het pakske”(+)

Van “vulling van gewapend beton” tot “onverwacht lekker”. Sterrenchef Luc Bellings zoekt voor u de lekkerste garnaalkroketten aan onze kust (+)

Bellings back to basics: steak-friet met pepersaus. “Verslavend, hier blijf ik gewoon van eten” (+)

11 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.
  • Patrick Kelchtermans

    Waarom zouden restaurants aan de kust proberen goeie kwaliteit te leveren? Vol zit het toch en de meeste klanten zijn toeristen die sowieso niet meer terugkomen. Snelsnel voorgeprepareerde brol uit de microgolf aan torenhoge prijzen levert veel meer op dan verse gerechten waar personeel, kennis, tijd en degelijke ingrediënten voor nodig zijn. Hun reputatie zal hun worst wezen,als de kassa maar rinkelt. Na enkele jaren de deuren dicht en elders opstarten. Zo een paar keer en ze zijn binnen.

  • Stefanie van Dijk

    Als je zeezicht alvast vergeet voor je lunch of diner in de kustregio heb je zo al een paar euro gewonnen

Lees meer