3 Betekent dit na 67 jaar het einde van Brantano?
Maxime Petit Betekent dit na 67 jaar het einde van Brantano?

Exclusief voor abonnees

Brantano na 67 jaar mee kopje onder: “De Ikea van de schoenen worden, dat was de ambitie”

“Wij willen de Ikea van de schoenen worden”. Op de top van de expansie van schoenenverkoper Brantano schreeuwde Joris Brantegem, zoon van stichter André, zijn ambities van de daken. Vandaag is het schoenenimperium met roots in het Oost-Vlaamse Lede mee kopje onder gegaan met eigenaar FNG.

“Onmogelijk bestaat niet.” Zijn hele leven is dat de leuze van André Brantegem. Hij en zijn broer zijn schoenmakerszonen uit het Oost-Vlaamse dorpje Lede. Langs de Beekveldrede, een baantje even buiten het centrum richting Wanzele, beginnen André en zijn broer in 1953 een fabriekje in damesschoenen. In die jaren telt Vlaanderen zo honderden ateliertjes. Alleen is dit een ander lot beschoren. 

André Brantegem gaat snel alleen door. Hij levert bij zijn afnemers. En in een hoekje van de fabriek — amper 30 vierkante meter — begint hij met het verkopen van de eigen productie. Begin jaren zestig gaat dat wat moeizamer. De Belgische dames vallen steeds meer voor sierlijke Italiaanse schoentjes. De veelvuldige verschijning van Paola di Ruffo di Calabrië in de “boekskes” van toen zit daar ongetwijfeld voor iets tussen. En het feit dat de immer devaluerende Italiaanse lire concurreren moeilijk maakt. André beslist alle machines uit zijn fabriek te kieperen en voortaan enkel nog schoenen in te voeren en te verkopen.

Wie met de wat hoekige Vlaamse naam Brantegem sierlijke Italiaanse muiltjes aan de vrouw wil brengen, kan daar maar beter iets op vinden. Dat wordt het uithangbord ‘Brantegem all’italiano’. Afgekort Brantano

Uithangbord

Onmogelijk mag dan misschien niet bestaan, wie met de wat hoekige Vlaamse naam Brantegem sierlijke Italiaanse muiltjes aan de vrouw wil brengen, kan daar best iets op vinden. Dat wordt het uithangbord “Brantegem all’italiano”. Afgekort Brantano. De winkel is een succes. In die mate zelfs, dat eind jaren zestig en begin jaren zeventig drie nieuwe filialen open gaan. Allemaal in Oost-Vlaanderen: Herzele, Oudenaarde en Lebbeke. De drie zonen Philippe, Carlos en Joris — die vanaf hun veertiende tijdens de vakanties moeten helpen — komen in de zaak. Het winkelconcept wordt aangepast. Het oude fabriekske gaat tegen de vlakte en er komt een winkel met veel parking, zelfbediening en een grote keuze. Nogal “cheap” weliswaar, dat assortiment. 

Zoals Brantano zijn er in die jaren veel schoenverkopers. Regionaal zijn de grote concurrenten Danny Shoe en Schoenen Muys. De Brantegems spelen hen met discountprijzen van het veld en nemen hun zaken over. In de jaren tachtig vervijfvoudigen ze hun aantal verkooppunten. Die snelle groei zorgt al eens voor onenigheid in de familie. Het probleem van de opvolging maakt het evenmin makkelijker. 

De Brantegems — uiteindelijk zijn het alleen Philippe en Joris die door gaan — zoeken een pas afgestudeerde licentiaat rechten en economie aan om de groei mee vorm te geven: Kurt Moons. Om financieel voldoende sterk te staan, doen ze in 1990 een beroep op Mitiska, de privéholding van twee wonderboys uit de jaren negentig van vorige eeuw, Luc Geuten en Léon Seynaeve. In drie jaar tijd groeit Brantano uit tot een keten met 78 winkels. Op dat moment stapt Philippe Brantegem uit het bedrijf. Zijn broer Joris koopt zijn aandelen over.

3 V.l.n.r.: vader André en zonen Philippe en Joris Brantegem bij de opening van de 20ste winkel in La Louvière
RV V.l.n.r.: vader André en zonen Philippe en Joris Brantegem bij de opening van de 20ste winkel in La Louvière

Het juiste paar

De succesformule is ondertussen niet meer die van de beginjaren. Brantano mikt nu op klanten die een hekel hebben om alle schoenwinkels in de binnenstad af te schuimen op zoek naar “het juiste paar”. De winkels liggen buiten de stad, er is parking, er is een zeer uitgebreide keuze, alles is per maat gepresenteerd, je rekent zelf af aan de kassa. En ondertussen is de plastiek rommel uit de discountjaren vervangen door schoenen van een goeie prijs-kwaliteitsverhouding.

In 1997 brengen Mitiska en Joris Brantegem een deel van het bedrijf naar de beurs. Dat moet de internationale expansie mogelijk maken. Een eerste teen in het water in Frankrijk, is op niets uit gedraaid. In Groot-Brittannië gaat het beter met de overname van 44 Shoe City-winkels. “Binnen 30 jaar zie ik overal er wereld Brantano-winkels”, zegt Joris Brantegem. Na het openen van filialen in Denemarken en de overname van Toe Sjoes in Nederland klinkt het in een vakblad nog ambitieuzer: “Wij willen de Ikea van de schoenen worden.”

3 Illustratiebeeld.
BELGA Illustratiebeeld.

Aftocht

“Onmogelijk bestaat niet.” Maar toch. De Nederlandse overname is een sof die tot zware verliezen leidt. Eind 2004 worden de winkels opnieuw verkocht. Ook in Denemarken blaast Brantano de aftocht. Omdat Mitiska in slechte papieren zit, komt Fortis Private Equity financieel te hulp. Wanneer zij moeten uitgekocht worden, daagt in oktober 2007 het Nederlandse MacIntosh op. De laatste Brantegem in Brantano verkoopt dan voor meer dan een miljard oude franken (ruim 25 miljoen euro) zijn aandelen. Eind 2015 lijdt MacIntosh schipbreuk — vlak voordien zijn de Britse winkels nog verkocht — en begint het FNG-avontuur.

Philippe Brantegem is sinds zijn vertrek uit de zaak actief als projectontwikkelaar en een verwoed duivenmelker. Joris Brantegem heeft na het “pensioen” van Eddy Merckx een tijdlang diens fietsenfabriek in handen gehad. André Brantegem is vandaag 88 en verblijft in een rusthuis.

Lees ook:

FNG, moederbedrijf van Brantano, vraagt faillissement aan

Spontane staking bij Brantano in Menen: “KV Mechelen gekocht met geld dat voor ons bestemd was”

Nu we voor nieuwe economische crisis staan: wat hebben we geleerd uit de grote recessie van 2008? (+) 

Luxeprobleem voor Louis Vuitton: vaste kosten hakken in op winst (+)

9 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.
  • Cathy Moens

    Johny vanderlinden ,zo denk ik er ook over...strafste van de zaak is dat moederbedrijf fng en ellos niet onder faling vallen!!dus maw wij (brantano),die nog redelijk rendabel was, zijn het grootste slachtoffer door de onbekwaamheid van een Nederlander.

  • johny vanderlinden

    De grote verbrassen het geld, en de kleintjes moeten het bekopen, maar mijnheer zit veilig met zn portefeuille goed gevuld.

Lees meer