5 Van links naar rechts: Bart Tastenhoye en Dorotée Hoste, Inge Dehnert, Jessica Van Acker en Yasin Kaymaz
Steven Richardson Van links naar rechts: Bart Tastenhoye en Dorotée Hoste, Inge Dehnert, Jessica Van Acker en Yasin Kaymaz

Exclusief voor abonnees

Van 30.000 euro naar 3.000 euro: horeca-ondernemers maken hun coronarekening

Als er één groep financiële schade heeft geleden tijdens de coronacrisis, zijn het wel de horeca-ondernemers. Al zijn er uitzonderingen, zoals Yasin, die de omzet van zijn pastabar wist te behouden. Van broodjeszaken tot traiteurs en restaurants: vier zaakvoerders maken de rekening.

Bart Tastenhoye (40) en Dorotée Hoste (34) uit Leuven hebben twee restaurants

www.leuventaste.be

Hun inkomen
• Netto-inkomen voor corona: €4.000
• Tijdens de crisis: Bart: €1.200, Dorotée: €1.600
• Vaste kosten: €15.000 à €20.000
• Premies overheid: 4.000 euro + 160 euro per gesloten dag voor een van de twee zaken

“We zijn enkel aan het werken om de put te vullen”
“Bart en ik hebben twee restaurants: Taste in Leuven en Chalet Taste in Tervuren”, vertelt Dorotée. “In die tweede zaak kunnen mensen op zondag en maandag, als Taste gesloten is, privé komen dineren in groep. Voor Taste krijgen we de overheidspremie van 4.000 euro en 160 euro per gesloten dag, maar de Chalet doen Bart en ik met ons tweetjes. Omdat we daar geen personeel hebben, krijgen we voor die zaak geen tegemoetkoming van de overheid. Heel onrechtvaardig vinden wij, want ook die inkomsten zijn we kwijt. We voorzien nu in afhaalmaaltijden, maar Bart en ik keren onszelf geen loon uit. Wij zijn enkel aan het werken om de put te vullen en break-even te draaien.”

“Voor de crisis haalden we een gemiddelde omzet van 60.000 à 70.000 euro per maand. Nu is dat circa 24.000 euro. Maar daar moet zeker twee derde af voor de kosten. Omdat we nu geen loon hebben, krijgen we als zelfstandigen wel een uitkering: Bart ontvangt 1.200 euro, ik 1.600 euro, omdat ik de kinderen ten laste heb.”

Geen personeel
“Met de take away kunnen we het hoofd net boven water houden, maar je kan niet meer bestellingen aanvaarden dan je met tweeën aankan. Personeel durven we niet aan te werven, want we weten niet of we nog uit de kosten geraken. We doen alleen afhaalmaaltijden op vrijdag, zaterdag en zondag, en de omzet op die drie dagen is even groot als anders op één dag in ons restaurant. Eén geluk: we hebben onze panden gekocht, waardoor we geen 3.000 à 4.000 huur moeten betalen, zoals veel collega’s. Uiteraard hebben we wel een gigantische lening, maar op dit moment moeten we alleen maar de interesten betalen.”

Ze zeggen: ‘Amai, je mag toch blij zijn met die premie van 4.000 euro’, maar daar kan ik één factuur mee betalen

Borden verkopen
“Dat neemt niet weg dat ook wij met een gigantisch probleem zitten. We zijn nu zelfs een deel van onze borden aan het verkopen om toch maar genoeg cash te hebben om onze rekeningen te kunnen betalen. De kosten van onze website, ons reservatiesysteem en elektriciteit blijven immers: 2.000 euro per maand. We waren bovendien net gestart met een nieuw menu met aangepaste wijnen. De 450 flessen wijn die we daarvoor hadden gekocht, zijn niet verloren, maar dat is wel geld dat nu niet rendeert. Dat zijn enorme bedragen, mensen onderschatten dat. Ze zeggen: ‘Amai, je mag toch blij zijn met die premie van 4.000 euro’, maar daar kan ik één factuur mee betalen. In normale omstandigheden hebben wij 60.000 euro per maand nodig om de rekeningen te betalen. En dat is nog altijd 15 à 20.000 euro, maar onze zaak staat stil en dat geld hebben we niet zomaar liggen.”

“We zijn drie jaar bezig, dus we hadden wel een kleine buffer, maar intussen zitten we met een heel groot kaskrediet. En daar betaal je op, hé. Ook de hele keten onder ons, tot de boeren toe, heeft het erg moeilijk. Met die mensen heb ik ook enorm te doen. Om mijn koffiebrander te helpen, verkoop ik nu bijvoorbeeld zijn koffie in kleine zakjes. En het grootste probleem komt nog als we weer mogen openen. Onze buffer is op, ons kaskrediet is al zo groot, en dan valt de overheidssteun nog eens weg, terwijl we om veiligheidsredenen minder gasten zullen kunnen ontvangen. Dat is een ramp... Ik heb de gemeente al gevraagd of ik het terras van de Chalet ook als restaurant mag gebruiken, maar heb nog geen goedkeuring gekregen.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

5 “Je kan niet meer bestellingen aanvaarden dan je met tweeën aankan”
Steven Richardson “Je kan niet meer bestellingen aanvaarden dan je met tweeën aankan”

Inge Dehnert (44) uit Zonhoven heeft een cateringbedrijf

www.facebook.com/Catering-Express-BVBA

Haar inkomen
• Omzet voor corona: €12.000 netto
• Tijdens de crisis: €1.500 netto
• Vaste kosten: €4.500 à €5.000
• Premies overheid: € 4.000, €160 per gesloten dag

“Bruto omzet van € 3.000 in plaats van € 30.000"
“Wij zijn destijds begonnen met barbecues aan huis, maar werden al snel gevraagd om buffetten en feesten te verzorgen”, zegt Inge. “In ons zaaltje kunnen mensen hun feest organiseren, en op 3 april zouden we ook bistro Halverwege openen. Onze zoon zou daar in de keuken staan, want hij is vorig jaar afgestudeerd aan de hotelschool. Maar dat is door het coronavirus uiteraard niet doorgegaan. Trouwfeesten, communiefeesten... Alles is geannuleerd. April en mei zijn normaal onze topmaanden. Die inkomsten zijn ons appeltje voor de dorst voor de kalmere winterperiode. Het zal dus een heel zwaar jaar worden. Onze geplande verbouwingen en de aanleg van een terras zijn alvast uitgesteld.”

“De eerste vier weken van de crisis hebben we de deuren gesloten, want we hadden geen idee hoe we de zaken moesten aanpakken. Gelukkig waren we net door onze voorraad verse producten heen, dus moesten we niets weggooien. Na die bezinningsperiode zijn we gestart met het aanbieden van onze bistrogerechten in afhaalvorm, maar daarvoor moesten we eerst 800 à 900 euro investeren in verpakkingsmateriaal. Gelukkig hadden we nog wat dingen liggen van onze kerstafhaalmenu’s, zodat we niet alles moesten kopen.”

Hadden we vorig jaar tijdens deze periode een bruto omzet van 25.000 tot 30.000 euro, dan is dat nu slechts om en bij de 3.000 euro

Lage winstmarge
“Ons afhaalconcept werkt beter dan we verwachtten, al draaien we natuurlijk niet de omzet van voor de crisis. Normaal gezien doen we de aankoopprijs van onze producten maal drie om de verkoopprijs van een menu te bepalen, maar nu is dat maar met twee. Hadden we vorig jaar tijdens deze periode een bruto omzet van 25.000 tot 30.000 euro, dan is dat nu slechts om en bij de 3.000 euro. Onze winstmarge ligt dus een stuk lager, maar wij vinden de klantenbinding belangrijker. En we krijgen gelukkig ook de premie van 4.000 euro en de dagvergoeding van de overheid. Dat is echt nodig, want onze vaste kosten moeten betaald worden: de huur van ons pand, de extra koelcel en het magazijn, de leasing van onze combi-steamer en afwasmachine.”

We hebben ook geen studenten of flexi-werkers meer in dienst. Het zijn nu alleen mijn man, onze zoon en ik. Op die manier kunnen we besparen op vaste kosten, maar dat betekent wel dat we de voorbije weken soms werkdagen van twaalf uur hebben gedraaid. Maar goed, de reacties zijn zo positief, dat we ook in juni elke zondag een afhaalmenu willen aanbieden. Elke bestelling die we binnenkrijgen, is een nieuwe uitdaging, hoelang we ook al in het vak zitten. Je wil immers dat je klant tevreden is. En dan doet het veel deugd als je ‘s avonds een sms’je krijgt met ‘Het was weer zo lekker!’. Daarvoor doen we het.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

5 “De eerste vier weken van de crisis hebben we de deuren gesloten, want we hadden geen idee hoe we de zaken moesten aanpakken”
Steven Richardson “De eerste vier weken van de crisis hebben we de deuren gesloten, want we hadden geen idee hoe we de zaken moesten aanpakken”

Jessica Van Acker (32) uit Sleidinge heeft een broodjeszaak

www.facebook.com/breadless

Haar inkomen
• Netto-inkomen voor corona: €2.000 - €3.000
• Tijdens de crisis: gemiddeld € 100 per dag
• Vaste kosten: €2.000
• Premies overheid:€ 0

“Op slechte dag verdien ik nog geen 100 euro”
“Ik heb een van de grootste verbruikerszalen in de omtrek — er kan makkelijk vijftig man binnen — en voor de crisis zat het hier elke middag vol”, zegt Jessica, die op 3 juni het vierjarig bestaan van haar broodjeszaak Breadless viert. “Sinds half maart heb ik alleen nog een afhaalpunt, en dat vertaalt zich in de omzet. Vroeger verdiende ik maandelijks gemiddeld 2.500 euro netto, nu is dat op een slechte dag nog geen 100 euro. Een afhaalbroodje kost gemiddeld 3,50 euro; met een drankje erbij 5,10 euro. Maar als iemand in de zaak luncht, bestelt hij vaak een croque, een drankje, een koffietje... Dan kom je al snel aan 15 euro per klant.”

“Ik probeer zo creatief mogelijk te zijn om toch wat extra inkomsten te verwerven. Zo heb ik met moederdag ontbijtmanden gemaakt en verkoop ik nu ook afhaaldagschotels. Daar haal ik wel een beetje inkomsten uit, maar dat is niks in vergelijking met voordien. Ik merk ook dat we nu heel afhankelijk zijn van het weer. Als de zon schijnt, zijn mensen meer geneigd om een broodje te komen halen, want dan is het niet zo erg als ze buiten moeten wachten. Maar als het regent, sta ik alleen in mijn zaak.”

Het is echt een kwestie van overleven en blij zijn met elke klant

Alleenstaande mama
“Ik ben een alleenstaande mama en ondertussen lopen de kosten door, zowel professioneel als privé. De huur van mijn zaak, de hypotheek van mijn woning, twee keer Telenet, mijn auto... Ik schat dat de vaste kosten van Breadless alleen al minstens 2.000 euro per maand bedragen. Ik moet echt zien wat ik doe om de eindjes aan elkaar te knopen, want ik heb alleen mijn spaargeld om op terug te vallen. Het is echt een kwestie van overleven en blij zijn met elke klant. Ik heb ook geen recht op premies omdat ik altijd open ben gebleven. Maar sluiten was gewoon geen optie. Er lag heel veel voeding in de koelkasten. Had ik dat allemaal moeten weggooien om alles bij de heropstart opnieuw te moeten kopen, had mij dat duizenden euro’s gekost. Met die 4.000 euro was ik nergens geraakt.”

“De heropeningsdatum van 8 juni circuleert al even, maar of we kunnen heropenen, is nog lang niet zeker. Ik was heel boos toen doe-het-zelfzaken en McDonalds de deuren mochten openen. Als je een boormachine nodig hebt, kan je die makkelijk online bestellen. En McDonalds is een wereldwijde keten die wel genoeg ondersteund zal worden. Maar kleine handelaars als wij kunnen niks doen, behalve wachten. Al goed dat ik enkel interimpersoneel heb en hen nu niet hoef te betalen, want dan had ik de boeken kunnen dichtdoen.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

5 “Ik probeer zo creatief mogelijk te zijn om toch wat extra inkomsten te verwerven”
Steven Richardson “Ik probeer zo creatief mogelijk te zijn om toch wat extra inkomsten te verwerven”

Yasin Kaymaz (32) uit Beringen heeft een pastabar in Geel

www.facebook.com/PastabarForza

Zijn inkomen
• Omzet voor corona: meer dan €5.000
• Tijdens de crisis: ongeveer hetzelfde
• Vaste kosten: €7.000
• Premies overheid: hinderpremie van € 4.000 en overheidscompensatie van € 160 per dag

“Dankzij premies en afhaalmaaltijden verdien ik maar beetje minder”
“In mijn pastabar heb ik een eetzaal, maar mijn focus ligt nu vooral op afhaalmaaltijden”, zegt Yasin. “Mijn belangrijkste publiek zijn studenten en ‘s middags was het hier altijd ontzettend druk. Maar sinds de scholen dicht zijn, ben ik die klanten kwijt, en dus heb ik mijn pastabar gesloten. Na drie weken heb ik de take away heropend en ben ik aan huis beginnen leveren. Ik had dat nog nooit gedaan, maar het blijkt een schot in de roos. Ik heb wel mijn openingsuren aangepast: tot het einde van de zomer zal ik enkel nog open zijn op vrijdag, zaterdag en zondag. 

De coronamaatregelen waren eerst een probleem, maar ik heb er gelukkig een opportuniteit van kunnen maken

Het tempo van ook op weekdagen te leveren, was voor mij niet vol te houden. Ik ben voltijds leerkracht en normaal gezien wordt mijn zaak gerund door een vaste werknemer en een jobstudent. Zelf ben ik maar een paar dagen per week aanwezig, als ik geen les heb. Maar in het begin van de crisis heb ik mijn personeel op technische werkloosheid gezet omdat ik niet wist of ik hen nog ging kunnen betalen. Ik werk nu zelf in de bar en een koerier doet de leveringen. Dat lukt heel goed, maar ik zal toch blij zijn als ik weer voor de klas kan staan. Ik werk graag in de horeca, maar geef nog liever les. (lacht) Ik ben wel van plan om thuisleveringen te blijven aanbieden. De coronamaatregelen waren eerst een probleem, maar ik heb er gelukkig een opportuniteit van kunnen maken.”

“Ik kan niet zeggen dat ik veel omzetverlies lijd. De thuisleveringen, in combinatie met de hinderpremie van 4.000 euro en de overheidscompensatie van 160 euro per dag die ik krijg omdat mijn restaurantgedeelte gesloten is, zorgen ervoor dat ik maar een beetje minder verdien dan voor de crisis. Toch hoop ik dat we op 8 juni weer open kunnen, want ik mis de babbels met de klanten heel erg.”

5 “Na drie weken heb ik de take away heropend en ben ik aan huis beginnen leveren”
Steven Richardson “Na drie weken heb ik de take away heropend en ben ik aan huis beginnen leveren”

Lees hier nog meer verhalen uit de reeks Zoveel verdien ik.

Lees ook:

Vier mensen met contactberoep maken hun rekening: “Zeven weken niet werken is ook zeven weken nul inkomen” (+)

Shanie (24) verdient als buschauffeur 400 euro meer dan vroeger: “Ik denk dat ik dit tot aan mijn pensioen ga doen” (+)

Sinds haar ziekte leven Isabel (39) en Rob (39) van één inkomen: “Onbezorgd winkelen is niet mogelijk” (+)

Lees meer