Madame Bakster

“We willen niet alleen taarten bakken, maar ook mensen met elkaar verbinden”
Van Laura ‘Madam Bakster’ Verhulst moeten we milder worden voor elkaars fouten

Gluten- en lactosevrije veganistische taarten zonder suiker, bloem, boter of eieren, waar je zonder schuldgevoelens van kunt genieten: dat is het concept achter de Gentse online bakkerij en koffieshop Madam Bakster. Laura Verhulst was nog een student toen ze haar bedrijf in 2015 opstartte. Vandaag stuurt ze samen met haar vriend Kobe een zeskoppig team aan. Ze heeft net haar tweede bakboek uit. Een babbel over drie leerzame jaren en de zin van fouten maken.

Hoe kijk je terug op die eerste drie jaar?
“Het was boeiend, maar pittig. Als ondernemer draag je veel verschillende petjes. De druk komt van alle kanten: klanten, investeerders, leveranciers, medewerkers,… Ik kwam recht van de schoolbanken en heb alles met vallen en opstaan moeten leren.”

Welke fouten heb je gemaakt?
“Vroeger wilde ik koste wat kost altijd bereikbaar blijven. Sommige klanten eisen dat, maar het is niet vol te houden. Ik probeer dat nu vriendelijk, maar resoluut duidelijk te maken.”

Je hoeft dus niet 24 uur op 24 ondernemer te zijn?
“Die grens tussen werk en privé heb ik moeten leren bewaken. Ik probeer niet te werken tussen 8u30 en 9u30 en na 20u30. Dan ga ik lopen of doe ik yoga. Als ik dat te vaak oversla, dan is één tegenslag genoeg om mijn energie op te vreten. Sinds kort neem ik elke maandag vrij, wat er ook gebeurt. Die zuurstof heb ik nodig. Ik ben nu een fictieboek aan het schrijven, als hobby. We zien wel of het iets wordt.”

Ben je veranderd als leidinggevende?
“O ja. Ik verwacht nu andere dingen van onze medewerkers. In het begin was de prioriteit simpel: overleven. Veel verder dan de volgende maand keken we niet. Pas toen er een stabiele basis was, konden we eens goed nadenken over waar we voor wilden staan. Als ondernemer wil ik niet alleen financiële waarde creëren, maar ook een verschil maken in de maatschappij.”

Je wil meer dan een bakkerij zijn?
“Taarten en desserts brengen mensen voor bijzondere momenten. Ze verbinden. Dat verbindende willen we verder uitwerken, in allerlei nevenprojectjes. Intern in ons team streven we bijvoorbeeld naar open en eerlijke communicatie. Eén keer per week bespreken we ieders suggesties. Voor de klanten lanceerden we een speciale klantenkaart: de kaart van de wereldverbeteraar. De gespaarde punten kan je op het einde van het jaar aan een goed doel besteden. En die paal daar is onze praatpaal, een offline versie van FaceBook en Tinder waar je briefjes met boodschappen of vragen op bevestigt. We proberen op een ludieke manier een positief verschil te maken in de wereld. Ik geloof dat bedrijfsleiders daarin een voorbeeldfunctie moeten hebben in de samenleving.”

Wat heeft dat nu met jouw manier van leidinggeven te maken?
“Ik wilde die hele denkoefening over onze waarden samen met het team maken. Maar die waren niet altijd geïnteresseerd. ‘Stop eens met je filosofische bullshit’, zei iemand letterlijk. Dat was pijnlijk, maar niet onlogisch. Bij de aanwerving van die eerste medewerkers was er geen sprake van ‘waarden’ of ‘verbinden’. Ik wilde de cultuur van het bedrijf veranderen, maar die mensen waren niet voor dat verhaal ingestapt. Het heeft lang geduurd voor ik dat doorhad.”

Jullie wegen zijn dan uiteen gegaan?
“Van de oorspronkelijke ploeg werkt hier niemand meer. Het afscheid was heel pijnlijk. Even had ik zin om er helemaal de brui aan te geven. Ik hecht veel belang aan menselijk contact. Daardoor liet ik het te lang aanslepen. De korte pijn is beter.”

Pak je het vandaag anders aan?
“Ik zou nu sneller en duidelijker communiceren. Bovendien hebben we het tegenwoordig al tijdens de sollicitatie over de waarden van de sollicitant. Vroeger was onze structuur hiërarchischer, met de baas bovenaan. Voor sommige werknemers is dat blijkbaar leuk. Dan hoeven ze geen initiatief te nemen en kunnen ze zich eens goed aan de baas ergeren. Daar heb ik geen zin meer in. We zorgen voor een fijne werksfeer en staan open voor feedback. Van onze medewerkers verwachten we hetzelfde. De goede wil moet van twee kanten komen.”

De ondernemer als onkwetsbare generaal is jouw ding dus niet?
“Allesbehalve. Waarom zou je als ondernemer niet mogen tonen dat je kwetsbaar bent? Een paar maanden geleden liet ik op de social media weten dat ik het heel moeilijk had. Sommigen vonden dat geen goed idee, want ‘wat zouden de mensen daar niet van denken?’. Maar ik wil me authentiek en menselijk kunnen opstellen. Ook als ik eens een fout maak.”

Zijn we te hard voor onszelf en onze fouten?
“Ja, en ook voor de fouten van andere mensen. Onze maatschappij verdraagt dat precies niet, falen. Nochtans maakt falen deel uit van het leven en is het onvermijdelijk als je onderneemt. Falen is nuttig, als je er maar iets van leert.”

Op 25 april om vertel je je verhaal op Joe. Je mag dan drie nummers aanvragen en de fakkel doorgeven aan een andere ondernemer die je geholpen of geïnspireerd heeft. Wie wordt dat?
“Aan Lieselot Maes, een vaste klant die ondertussen een vriendin geworden is. Ze werkte vroeger voor een bank, maar werkt tegenwoordig als stress- en burnoutcoach. Haar laatste tip voor mij? Probeer een barrière te bewaren tussen jezelf en je gesprekspartner, zeker tijdens een negatief gesprek. Omdat mijn persoonlijkheid helemaal vervloeit met mijn werk, neem ik kritiek anders soms te persoonlijk.”

Van een mislukking kan je leren: die boodschap willen Startups.be en VLAIO, het Agentschap Innoveren en Ondernemen, brengen met de campagne Failing Forward. Meer getuigenissen en info vind je op www.metfalenenopstaan.be.

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer