Shutterstock

Een kwart van de Ford Genk-gedupeerden zoekt nog steeds werk

6000. Zo veel jobs sneuvelden er 2 jaar geleden bij Ford Genk. Hoe vergaat het de ex-werknemers intussen? Relatief goed, zo blijkt.

De toekomst van de voormalige Fordsite ziet er rooskleurig uit. Afgelopen zomer zijn de saneringswerken gestart, zodat het terrein als voedingsbodem kan dienen voor een gloednieuwe bedrijvenzone. Hoewel er nog heel wat onderhandelingen gaande zijn, moet het centrum op termijn 2.500 jobs opbrengen.   

Dat weegt uiteraard niet op tegen de bijna 6.000 banen die hier twee jaar geleden gesneuveld zijn. Toch blijkt uit de cijfers en verschillende verhalen dat de collectieve sluiting stilletjes aan verteerd begint te raken. De meeste ex-medewerkers zijn intussen begonnen aan een nieuw professioneel hoofdstuk. Een kwart is nog steeds op zoek naar werk. Maar ook zij laten het hoofd niet hangen. 

"Het was natuurlijk een harde klap. Net als vele anderen werkte ik al haast mijn hele leven bij Ford", vertelt ex-werknemer Guy Lemoine. "Toen de sluiting werd aangekondigd, werd ik overvallen door paniek. Alles wat ik kon, had ik daar geleerd. Zou ik nog nieuw werk vinden? Zou ik het graag doen? Ik was bijna vijftig, dus waar waren er nog kansen voor mij?" Omdat hij vreesde dat de zoektocht moeilijk zou verlopen, is Guy onmiddellijk na de aankondiging van de sluiting beginnen te solliciteren. "Vrij snel hoorde ik dat er vacatures waren bij Yontec, een KMO gespecialiseerd in industrieel onderhoud. Ik was onderhoudstechnieker, dus ik heb mijn kans gewaagd. Het klikte tijdens het gesprek meteen met de baas en ik kreeg een vast contract aangeboden. DAt meldde ik bij Ford en van vrijdag op maandag veranderde ik van job. Dat is het beste wat me kon overkomen. Hoewel ik al 27 jaar als technieker werk, leer ik nu weer van alles bij omdat ik met nieuwe soorten machines in aanraking kom. Ik had nooit durven dromen dat ik een job zou vinden dat me zo zou liggen. Het voelt alsof er een volledig nieuwe wereld voor me is opengegaan." 

Geen vertrouwen

Ook Giovanni Gigliotto is erg gelukkig met de wending die zijn leven heeft genomen na de sluiting. "Na meer dan dertig jaar als verpakkingsingenieur zijn mijn voormalige Ford Genk-collega Kris Daenen en ik een eigen zaak begonnen", vertelt hij fier. "We importeerden sinds 2011 kwaliteitsproducten uit Italië in bijberoep. Het was een soort uit de hand gelopen hobby. Leuk, maar als je een vaste job hebt ga je die zekerheid niet opgeven om een zaak te beginnen. Toen bekend werd dat de fabriek ging sluiten, kreeg ik verschillende aanbiedingen. Zowel binnen als buiten de firma. Maar ik heb vriendelijk bedankt. Mijn vertrouwen in multinationals was verdwenen. Ik ga niet zeggen dat alle werkgevers hun woord breken, maar Ford heeft dat meermaals gedaan. Er waren ons zo veel beloftes gemaakt... Neen, ik wou dat risico niet meer lopen. Dan was ik liever mijn eigen baas. Als werknemer kan je je nog zo goed inzetten, je hebt geen controle over wat er met je bedrijf gebeurt. Als zelfstandige wel." Giovanni en Kris zijn tot de sluiting blijven werken bij Ford en werden daarna betrokken bij de ontmanteling. Dat gaf hen de kans om de uitbouw van hun zaak zorgvuldig voor te breiden. "Onze ontslagvergoeding vormde een mooi startkapitaal. Olio Vino bestaat intussen iets meer dan een jaar als volwaardige winkel. We kloppen meer uren dan vroeger, maar we halen er ook veel meer voldoening uit." 

Intensieve begeleiding

Maar wat als je niets afweet van techniek en ook niet voor jezelf wil beginnen? "Dat wil helemaal niet zeggen dat je verloren bent", nuanceert Jo De Cock, provinciaal directeur van het VDAB Limburg. "Mensen denken na een ontslag soms dat het allemaal geen zin heeft, omdat ze bijvoorbeeld de vijftig gepasseerd zijn of een lage scholingsgraad hebben. Dat klopt niet. Het kan iets moeilijker zijn om dan een nieuwe job te vinden, maar het is absoluut niet onmogelijk! Veel hangt af van je motivatie en je bereidheid om je bij te scholen of te heroriënteren. Sommigen blijven zoeken naar die ene droomjobs in hun vertrouwde sector. Dat siert hen. Maar dan zal de zoektocht inderdaad langer duren dan als je besluit om opleidingen te volgen en een nieuwe weg in te slaan. Wij helpen daar graag bij."

Johnny Froidmont is een van de 1.446 oud-werknemers die nog zoekende zijn. "Ik wil niet met tegenzin naar mijn werk gaan", vertelt hij. "Ik ken verschillende oud-collega's bij wie dat wel het geval is. Ze nemen zomaar iets aan omdat ze zich verplicht voelen, maar dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ik heb achtentwintig jaar in de productie gestaan. Het is niet evident om na zo'n lange tijd op één post te bepalen welke nieuwe richting je op wil. Stilletjes aan begin ik daar wel zicht op te krijgen. Eerst heb ik begeleiding gekregen via outplacement. Daar heb ik geleerd een cv op te stellen en de eerste stappen naar solliciteren te zetten, dat had ik nooit eerder gedaan. Omdat daar niets is uitgekomen, ben ik doorverwezen naar een coach. Die heeft samen met mij nagedacht over jobs die bij me passen. Dankzij haar heb ik nu een sollicitatie lopen als baliemedewerker bij bpost. Dat spreekt me echt aan. Ik ben al twee jaar op zoek, maar ik blijf hopen dat ik de perfecte job vind. Ik kan toch niet met de pakken blijven zitten."  

Hulp nodig in je zoektocht naar werk?

Maak nu een profiel aan op vacature.com en wordt gevonden door meer dan 200 werkgevers.

Lees ook:

Deze man trekt van bedrijf naar bedrijf... om mensen te ontslaan
5 tips om je voor te bereiden op een sollicitatiegesprek
Innovatie in Vlaanderen: stand van zaken anno 2017


Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels