Vincent en Kim met hun twee kinderen.
Vincent Vincent en Kim met hun twee kinderen.

Aalsterse adoptieouders schrijven open brief over ‘Denderracisme’: “Onze kinderen worden steeds vaker geviseerd”

Vincent Laurent (38) en Kim Weyenberg (38) uit Aalst hebben een open brief geschreven waarin ze het opkomende ‘Denderracisme’ aanklagen. Ze zijn de gelukkige adoptieouders van twee Getinat-Tijl (8) en Saron-Fleur (7), afkomstig uit Ethiopië. “We merken dat onze kinderen vaker geviseerd worden en meer hun best moeten doen dan andere kinderen”, schrijven ze.

De open brief van Vincent en Kim werd gisteren op Facebook gezet en is intussen al meer dan 400 keer gedeeld. De directe aanleiding zijn de racistische haatbrieven die de laatste weken bij Aalstenaars met buitenlandse roots in de bus vielen, maar het Denderracisme is al langer aan de gang zeggen de bezorgde ouders.

Opvoeden in het land van Mister Chocomousse

“Net op de dag dat het nieuws over de ‘ga terug naar uw land’-postkaart toekwam bij de mensen van de Irish pub, kregen wij nog maar eens te maken met racistische reacties op straat in Aalst”, zegt Vincent. “Ik was mijn kinderen gaan afhalen van school en we zijn in de Lange Zoutstraat de dag aan het overlopen wanneer een oudere dame ons van kop tot teen aankijkt. ‘Is dat nu niet verschrikkelijk’, zegt ze. Mijn vrouw antwoordde: ‘Excuseer?!’ Ze kreeg als antwoord: ‘Die kinderen horen hier niet, die moeten terug naar hun land”, zegt Vincent.

Volgens het koppel is het vroegere huiskamerracisme tegenwoordig algemeen aanvaard op sociale media. “Het leek me dan ook zinvol om even stil te staan bij een aantal feiten van de afgelopen negen maanden”, schrijft Vincent in zijn brief. “In september 2018 verscheen de Pano-reportage van Schild & Vrienden. Het extreem rechts clubje van Dries Van Langenhove waarbij vooral online opgeroepen werd om actie te ondernemen tegenover de multiculturele samenleving... In het najaar van 2018 haalde ‘Mister Chocomousse’ uit Ninove dan weer een monsterscore tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Guy D’haeseleer slaagde erin om een hele omvangrijke groep mensen te doen geloven dat hij het tij zou kunnen doen keren met onder andere een anti-vreemdelingenbeleid.”

Burgemeester weigert praalwagen te veroordelen

Ook burgemeester Christoph D’Haese (N-VA) wordt genoemd in de brief: “De Aalsterse burgemeester weigerde de racistische praalwagen die tijdens de Aalsterse carnavalstoet meereed te veroordelen. Wellicht kost het de stad haar Unesco-erkenning. En waarom? Voor een paar extra voorkeurstemmen? Zelfs onder druk van zijn eigen partijvoorzitter weigerde hij om deze ‘satire’ af te keuren. Want dat is het toch? Om te lachen? Je moet zoiets kunnen relativeren, hoor je dan. Wel, racisme is niet relatief en is het nooit geweest: het is absoluut. Het is er of het is er niet”, schrijven de ouders.

Ze begrijpen niet dat er zoveel domheid bestaat in de wereld. “Onze kinderen hebben niet gekozen om geadopteerd te worden”, schrijven de ouders. “Sterker nog, geen enkel kind kiest daarvoor! Wij hebben tonnen respect en begrip voor de moedige keuze die de biologische moeder van onze kinderen heeft genomen en doen onze uiterste best om hen te overladen met alle liefde van de wereld. Wij proberen gewoon een gelukkig gezin te zijn. Wie kan daar nu bezwaar tegen hebben?”

De integrale open brief:

Daar er de afgelopen maanden, weken en dagen steeds meer ‘Denderracisme’ in de media verschenen is, voelde ik de noodzaak om een open brief te schrijven.

Zelf ben ik een adoptieouder van twee Ethiopische kinderen. Zij zullen hier eind 2019 al vijf jaren in België wonen. Naast de zoektocht naar hun Ethiopische identiteit zijn ze ook Belg. Net zoals ieder kind zijn ze dol op frietjes, spaghetti, ketnet en alle andere producties van studio 100.

Voor ik het vergeet: ja, ze spreken Nederlands! Geen Vlaams, geen Oilsjters, geen dialect, maar Nederlands. Zij zijn dus, “uitstekend geïntegreerd”, zoals dat heet.

Zelf vind ik dat bizar als mensen rondom mij dat voor de zoveelste keer zeggen hoe goed Nederlands zij wel spreken. Alsof ik met mijn kinderen in het Latijn zou communiceren?

Kortom, zij en wij doen onze uiterste best om erbij te horen. Wij zijn een weerspiegeling van onze multiculturele samenleving. Toch merken we dat onze kinderen vaker geviseerd worden en meer hun best moeten doen dan andere kinderen. Die vaststelling zien we helaas overal bevestigd worden. Op school, op straat, op restaurant…

Ik kan enkel besluiten dat er nog véél werk is om te evolueren naar een inclusieve multiculturele samenleving. Klaarblijkelijk lukt dat wel als onze rode duivels voetballen (Ook al zijn er personen die dat ‘geen echte Belgen’ vinden.), maar daarbuiten oogt het heel wat minder fraai.

Het leek me dan ook zinvol om even stil te staan bij een aantal feiten van de afgelopen 9 maanden.

In september 2018 verscheen de Pano-reportage van Schild & Vrienden. Het extreem rechts clubje van dhr. Dries Van Langenhove waarbij vooral online opgeroepen werd om actie te ondernemen tegenover de multiculturele samenleving. Het feit dat het kopstuk onlangs formeel in verdenking werd gesteld, doet gelukkig wel vermoeden dat onze rechtstaat nog niet uitgeblust is.

Eigenlijk was deze reportage een stevige waarschuwing voor iedereen die tot op dan nog niet wakker geschud was. Vroeger bestond er zoiets als ‘huiskamerracisme’, maar de opkomst van allerlei sociale media hebben het mogelijk gemaakt voor iedereen om gebruik te maken van een machtig forum. Helaas heeft ook het racisme daar zijn weg gevonden.

In het najaar van 2018 haalde “Mister Chocomousse” uit Ninove dan weer een monsterscore tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Guy D’haeseleer slaagde erin om een hele omvangrijke groep mensen te doen geloven dat hij het tij zou kunnen doen keren met onder andere een anti-vreemdelingenbeleid. Wat anders is moet eruit en klaarblijkelijk is men daar in Ninove voluit in meegegaan.

Maar het zijn niet alleen extreme figuren die schade hebben aangericht. De Aalsterse burgemeester weigerde de racistische praalwagen die tijdens de Aalsterse carnavalstoet meereed te veroordelen. Wellicht kost het de stad haar Unesco-erkenning. En waarom? Voor een paar extra voorkeurstemmen? Zelfs onder druk van zijn eigen partijvoorzitter weigerde hij om deze ‘satire’ af te keuren. Want dat is het toch? Om te lachen? Je moet zoiets kunnen relativeren, hoor je dan. Wel, racisme is niet relatief en is het nooit geweest: het is absoluut. Het is er of het is er niet.

Ook het belerende vingertje naar een allochtone moeder die haar kinderen alleen had achtergelaten omdat ze uit werken was, werd danig misbruikt om te polariseren en te stigmatiseren. Opnieuw jammer, want het was een teken aan de wand! Er zijn overduidelijk problemen, maar die los je niet op deze manier op.

Eind mei vonden er dan Vlaamse, federale en Europese verkiezingen plaats. Een verrassing dat het Vlaams Belang weer de kop opstak, was het helaas niet. Je oogst wat je zaait, weet je wel? Waar het ook voor gezorgd heeft in onze Denderstreek, is dat het plots ‘ok’ lijkt om racisme op straat te mogen gebruiken. Laat ik het maar “Denderracisme” noemen. Misschien iets voor het woord van het jaar 2019?

En dat het “Denderracisme” er wel degelijk is, merkten we al op uit de confrontatie met onze lokale friturist, bij wie wij 12 jaren vaste klant waren, die heel trots op sociale media duidelijk maakt dat die een aanhanger is van het Vlaams Belang. Je kunt je de vraag stellen hoe je er nog als multicultureel gezin frietjes zou gaan kopen?

Ook verschenen er al haatbrieven in de Aalsterse Arendwijk geschreven door iemand die wellicht zelf niet goed had opgelet tijdens de lessen Nederlands.

Eveneens zeer recent kregen de uitbaters van de Irish Pub aan het Stationsplein te Aalst een niet mis te verstane boodschap via een postkaart waarbij men schreef dat ze Nederlands dienen te spreken of dat ze beter kunnen terugkeren naar hun land. What’s in the name?

Zelf werden wij gisteren, 17 juni, rond 16:00 ook nog eens geconfronteerd met straatracisme ter hoogte van de Lange Zoutstraat in Aalst. Een oudere vrouw staarde me van kop tot teen aan terwijl ik naar de verhalen van mijn kinderen aan het luisteren was. Logisch ook, als je de kinderen net van school bent gaan halen. Nadat ik haar voorbijgewandeld was, zei ze luidop dat het verschrikkelijk is hoe je zoiets kunt doen. (Kinderen adopteren.) Nadat we haar aanmaanden om haar manieren te houden en zich te excuseren kregen we nog een hoop racistische bagger erbovenop. De kinderen moesten maar terug naar hun land, etc.

Jammer genoeg bestaat er geen medicijn tegen zoveel domheid van de oudere vrouw. Enige vorm van redenering zou haar doen inzien dat onze kinderen niet gekozen hebben om geadopteerd te worden. Sterker nog, geen enkel kind kiest daarvoor! Wij hebben tonnen respect en begrip voor de moedige keuze die de biologische moeder van onze kinderen heeft genomen en doen onze uiterste best om hen te overladen met alle liefde van de wereld. Wij proberen gewoon een gelukkig gezin te zijn. Wie kan daar nu bezwaar tegen hebben?

Vincent Laurent

36 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Godelief De Backer

    Carnaval staat los van dit probleem vind ik, maar ik keur zeker niet goed wat er de laatste tijd allemaal in Aalst gebeurt en vrees dat dit niet beter zal worden in de toekomst...

  • johny goessens

    Het nieuwe rechts en rechtser beleid in Aalst werpt zijn vruchten af ! Een weireldstad onwaardig !

Lees meer