Peter Vanstalle en zijn collega's salueren tijdens een plechtigheid aan het gedenkteken van Kitty Van Nieuwhuysen enkele jaren geleden in Lot.
Mozkito Peter Vanstalle en zijn collega's salueren tijdens een plechtigheid aan het gedenkteken van Kitty Van Nieuwhuysen enkele jaren geleden in Lot.

Korpschef en collega van Kitty Van Nieuwenhuysen reageren na vrijlating van één van haar moordenaars

Korpschef Mark Crispel van de zone Zennevallei roept de overheden op om het geweld op politiemensen ernstig te nemen. Hij doet dat naar aanleiding van de vrijlating van één van de moordenaars van inspecteur Kitty Van Nieuwenhuysen. Ook haar collega Peter Vanstalle reageert. Hij kaart het gebrek aan begeleiding en steun aan die de overheid biedt aan de slachtoffers bij dergelijke misdrijven.

Korpschef Mark Crispel is net als de andere mensen van het korps geschrokken van het feit dat Nourredine Cheikni zijn straf al uitgezeten heeft. “Neen, we zijn niet tevreden”, aldus Crispel. “Wel zijn we bezorgd om onze medemens, slachtoffer, familie en collega’s. In een tijd waarin beleidsvoerders de mond vol hebben over het centraal stellen van slachtoffers, gehoor geven aan betrokkenen, het streven naar een grotere geloofwaardigheid in het gerecht, … stellen we vast dat een zware crimineel vroegtijdig vrijkomt.”

“Respect voor politie soms ver te zoeken”

De korpschef neemt het op voor zijn mensen. Kitty Van Nieuwenhuysen maakt vandaag postuum ook nog deel uit van ‘haar’ korps. In 2007 was ze aan de slag als inspecteur voor de Beerselse politie toen ze werd vermoord door gangsters. “Als korpschef kan ik de beslissing van de strafuitvoeringsrechtbank plaatsen en verklaren, maar ik wil toch appel doen op onze overheden om geweld op de politie ernstig te nemen”, zegt Crispel. 

“Wekelijks ondergaan politiemensen geweld of op zijn minst moeten ze hier mee omgaan. Het respect voor de politie is soms ver te zoeken en dat vormt een maatschappelijke bedreiging. Na de politie komt er niets meer om de orde te handhaven. Als burger en als mens heb ik het dus zeer moeilijk met de vroegtijdige vrijlating. Uit de gesprekken met Peter, de collega die bij Kitty zat en nog actief is in ons korps, kan ik afleiden dat het dossier nog steeds zijn dagelijks leven overheerst. Dat doet mij iets.”

Peter Vanstalle reageert zelf ook op het nieuws. Ook hij werd destijds onder vuur genomen door de gangsters en raakte zelf zwaargewond. Hij haalt de persoonlijke lijdensweg aan die hij samen met zijn gezin de voorbije weken onderging. Eind mei stonden Vanstalle en zijn vrouw samen met Ismael Sacoor, de bewoner die ook zwaargewond raakte toen hij werd aangevallen door de gangsters al eens in een strafuitvoeringsrechtbank waar toen beslist werd om twee van de drie daders in de gevangenis te houden. 

Geconfronteerd met dader

“Op 17 juni dienden mijn echtgenote en ik opnieuw naar de strafuitvoeringsrechtbank te gaan, dit keer in Luik. Ook dan waren we vergezeld van Ismael Sacoor en onze justitie-assistent. Wij kwamen binnen en schrikten op. Daar stond hij dan. Een meter voor ons in de wachtrij”, zegt Vanstalle. “Cheikhni Noureddine stond eveneens aan te schuiven voor de strafuitvoeringsrechtbank. Een onmiddellijke confrontatie met het slachtoffer was hier wel letterlijk te nemen. Wij hebben een uur moeten wachten voordat we binnen konden. ‘Problemen met het informaticasysteem.’ Cheikhni was intussen binnen gegaan. Na een uur mochten we uiteindelijk ook binnen. We werden meegenomen naar een lokaal en dienden daar ook nog eens te wachten. ‘Iemand’ ging ons komen halen. Daar zaten we dan… Na ongeveer een half uur, drie kwartier kwam een politieman ons halen en nam ons mee naar de strafuitvoeringsrechtbank. De persoon, van wie ik vermoedde dat het de voorzitter was, begon onmiddellijk te praten en vroeg ons welke voorwaarden wij als slachtoffers hadden, wanneer Cheikhni vervroegd zou vrijkomen.” 

“Cheikhni zat aan de tafel naast ons. Gezien het voor ons de eerste keer was dat we naar de strafuitvoeringsrechtbank van Luik gingen, hadden wij allen gedacht dat we gehoord gingen worden. Dit was dus niet het geval. Ik had het gevoel dat we op weinig begrip konden rekenen. Op de vraag of ik nog iets te zeggen had, heb ik de moeite dan ook niet meer gedaan. Ik heb me enkel beperkt tot de vraag of de voorwaarden duidelijk waren, want op dat ogenblik hadden wij als slachtoffer reeds het gevoel dat we daar eigenlijk niet veel meer konden betekenen. Wij zijn dan ook met een bitter gevoel vertrokken uit de gevangenis. Vrijdagmiddag 21 juni kregen we het bericht via onze justitie-assistent. Cheikhni komt voorwaardelijk vrij. Dit kwam hard aan. Hoewel het wettelijk volledig in orde is, is het dit op menselijk vlak niet. Wat is tien jaar in de cel zitten voor het vermoorden van een jonge politieagente, de poging om een tweede politieagent en een burger te vermoorden?”

Vanstalle eindigt wel met een warme oproep: “Ik hoop dat overheidsbekleders bepaalde wetten op vlak van vervroegde vrijlating in vraag stellen en de bestaande wetten aanpassen en verbeteren. Wat is een uitspraak van de strafrechtbank anders nog waard? Voor toekomstige slachtoffers, hoop ik dat zij verder een goede en betere begeleiding krijgen.”

24 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • LUC HIEL

    Voor geweld tegen politie is er maar 1 oplossing namelijk nultolerantie. anders is het binnenkort de far west

  • Jean West

    Alle geweld tegen een persoon moet zeer streng bestraft worden.

Lees meer