2 8 december 2016: brandweerlui overwegen hoe ze het gevaarte uit de gracht zullen trekken.
Vanderveken 8 december 2016: brandweerlui overwegen hoe ze het gevaarte uit de gracht zullen trekken.

"Twee weken na ongeval zat ik weer achter stuur"

CHAUFFEUR DIE MET BUS VOL 50-PLUSSERS CRASHTE DENKT NIET AAN STOPPEN

Twee maanden nadat Johan Mardaga (56) met een bus vol Limburgse 50-plussers crashte naast de E313 in Grobbendonk, doet de zaakvoerder van Mardaga Cars voor het eerst zijn verhaal. "Wel 260 keer ging ik met hen op reis, maar die dag liep het grondig mis." De bestuurder voelde zich onwel en raakte bewusteloos. "Maar intussen ben ik weer in orde. Aan stoppen heb ik nooit gedacht, rijden is mijn leven", zegt hij.

Johan Mardaga was op 8 december vorig jaar met 36 vijftigplussers uit Bilzen op de terugweg van een daguitstap naar Antwerpen, toen hij onwel werd. Hoewel Johan Mardaga al 35 jaar met de bus reed, was het zijn eerste ongeval. Veel herinnert hij zich er niet meer van. "Ik weet nog dat ik me niet 100 procent voelde. Ik begon te zweten als een paard." Hij ging aan de kant staan en parkeerde op de pechstrook. Toen Johan zich weer beter voelde, reed hij door, tot hij iets verder moest overgeven. "Ik kreeg een bloeddrukval en raakte bewusteloos." De bus knalde op een botsabsorbeerder en kantelde. Johan en dertien senioren raakten gewond, maar twee maanden later stelt iedereen het goed.

2 Buschauffeur Johan Mardaga (56).
Mine Dalemans Buschauffeur Johan Mardaga (56).

Leven overhoop

Het stadsbestuur bracht de mensen die het ongeval meemaakten bij elkaar, zodat ze hun verhaal kwijt konden. "Dat deed me deugd", zegt Johan. "Het hielp bij de verwerking." Ook de steun die hij kreeg in het Sint- Dymphnaziekenhuis van Geel was een opsteker. "Ik kreeg 150 kaartjes, tientallen telefoontjes en 200 mails om me een spoedig herstel te wensen. Veel mensen lieten me weten dat ze opnieuw met me op reis wilden gaan. Ik mocht de moed niet opgeven, ik moest verder. Ik heb diep gezeten. 35 jaar ben ik op de baan. Jaarlijks rijd ik ruim 50.000 kilometer. Maar dan wordt je leven plots in tien seconden overhoop gehaald. Gelukkig zijn er geen doden of zwaargewonden gevallen. Dat was het eerste wat ik aan Rik (de voorzitter van '50-plus Bilzen', die mee was op uitstap, red.) vroeg. Je bent als chauffeur met iedereen op die bus begaan, je voelt je verantwoordelijk voor hen."

Geen schrik

Voorgoed stoppen met rijden was geen optie voor Johan. Amper twee weken na het ongeval zat hij alweer achter het stuur. "Mijn dochter Katelijne (25) was met ons naar Oberhausen gereden. Toen we weer naar Bilzen terugkeerden, vroeg ik haar of ik mocht rijden. De drang om weer achter het stuur te zitten was te groot, ik kon er niet aan weerstaan. Mijn vader Bert (83) is met de zaak gestart en ik ben in zijn voetsporen getreden. Bang ben ik nooit geweest achter het stuur, ook niet tijdens die eerste rit na het ongeval. Ik rijd nu wel nóg voorzichtiger. Ik heb er nooit aan gedacht om volledig te stoppen. Rijden is mijn leven, ik doe het te graag."

Virus

Fysiek is Johan weer op de been. "Ik was ziek geworden door een virus dat ik in Antwerpen had opgelopen. Aan het ongeval houd ik niets over. Door de crash ben ik wel met mijn kin op het stuur beland, waardoor die open lag. Met twaalf hechtingen werd de wonde genaaid, maar je ziet het litteken niet. Ik heb een baardje laten staan. Ook mijn knieschijf was gebarsten en mijn kaken deden pijn. Ik kon moeilijk slikken of op vlees kauwen."

Marathon lopen

Johan moest vijf dagen in het ziekenhuis blijven. "Ik geef toe dat ik daar heb afgezien, ook mentaal. Het virus was nog niet uit mijn lijf en ik moest weer overgeven. Ik piekerde ook veel en werd rusteloos. Ik bleef met het ongeval en de zaak in mijn hoofd zitten. Ik zat nog met 101 vragen. Ik hield het niet meer uit en ben een dag eerder dan voorzien uit het ziekenhuis naar huis gegaan."


Sinds drie weken is Johan opnieuw begonnen met lopen. "Voor het ongeval liep ik 100 kilometer per week, nu loop ik er 50. Eind juni ga ik mijn negentiende marathon lopen", besluit Johan.

Lees meer