Na lang zoeken had Ann-Sophie Maes (26) uit Bavikhove een pand gevonden in Deerlijk, om er haar taalschooltje ‘PluskeParfait’ in uit te bouwen. Maar Ann-Sophie mag haar plannen opbergen: de buren van het gebouw zien haar komst niet zitten. En hun wil is blijkbaar wet.
Henk Deleu Na lang zoeken had Ann-Sophie Maes (26) uit Bavikhove een pand gevonden in Deerlijk, om er haar taalschooltje ‘PluskeParfait’ in uit te bouwen. Maar Ann-Sophie mag haar plannen opbergen: de buren van het gebouw zien haar komst niet zitten. En hun wil is blijkbaar wet.

Taalschooltje niet welkom in flatgebouw: buren dreigen met gerechtsdeurwaarder

Na lang zoeken had Ann-Sophie Maes (26) uit Bavikhove een pand gevonden in Deerlijk, om er haar taalschooltje ‘PluskeParfait’ in uit te bouwen. Kindjes zouden er na schooltijd en in de vakantie al spelenderwijs Frans en Spaans kunnen leren. Maar Ann-Sophie mag haar plannen opbergen: de buren van het gebouw zien haar komst niet zitten. En hun wil is blijkbaar wet.

Kindjes spelenderwijs Frans en Spaans aanleren, het leek Ann-Sophie, die afstudeerde als vertaler, een prachtidee. “Kinderen zijn welkom vanaf vier jaar, om er in kleine groepjes, op een speelse manier, wat Frans en Spaans te leren. Een taal leren is eens zo leuk als je het kan doen tijdens het knutselen, pannenkoeken bakken,… Elke vakantie wilde ik taalkampjes organiseren, maar ook elke dag na schooltijd zouden kinderen terecht kunnen bij PluskeParfait. Bijlessen zijn vaak heel duur voor ouders, dan is een taalles bij mij een betaalbaarder alternatief, omdat de kinderen in kleine groepjes les krijgen.”

Ideaal pand

De man van Ann-Sophie is afkomstig van Deerlijk, en ook Ann-Sophie heeft er intussen een vriendenkring opgebouwd. “Daarom wilde ik heel graag in Deerlijk een thuisbasis vinden voor mijn taalbedrijfje. Na een paar maanden zoeken, vond ik een ideaal leegstaand pand in Deerlijk: er zijn voldoende grote ruimtes voor de activiteiten, maar ook nog enkele aparte lokalen om de ouders te ontvangen, of een eigen kantoorruimte in te richten.”

De eigenaar wist van bij het begin af van de plannen van Ann-Sophie, zegt ze. “Ik heb nooit een signaal gekregen dat PluskeParfait een probleem zou vormen. Ik heb een paar duizend euro geïnvesteerd om het pand hier gebruiksklaar te krijgen, en voor reclamestickers om aan mijn raam en deur te hangen. Ik was volledig klaar voor mijn eerste taalkampje in de paasvakantie.”

Njet

Maar dan kwam het slechte nieuws, op amper twee weken voor dat eerste kampje. De buren hadden blijkbaar vergaderd over de komst van PluskeParfait, en besloten dat Ann-Sophie niet welkom was op de gelijkvloerse verdieping van hun appartementsgebouw. Er viel een aangetekende brief in de bus van de eigenaar om haar van die beslissing op de hoogte te brengen. “Ze hebben mij nooit persoonlijk aangesproken, ik heb nooit de kans gekregen om te vertellen wat ik hier van plan was: ik kreeg gewoon een njet. De eigenaar heeft me nog verdedigd op die bijeenkomst, hoorde ik, maar het mocht niet baten. De buren waren niet van hun stuk te brengen.”

Ann-Sophie heeft zich daarop juridisch laten adviseren, maar blijkbaar kunnen de buren dat, meebepalen wat er in het gebouw komt. “In het huurcontract staat opgenomen dat er enkel een activiteit kan plaatsvinden dat niet te veel lawaai teweegbrengt”, vertelt haar juriste. “Maar wat is dat? Niet te veel lawaai? Dat staat niet gespecifieerd in het contract. In theorie kunnen we dat aanvechten, en naar de rechtbank trekken, maar Ann-Sophie ziet dat niet zitten.”

“De buren hebben zelfs gezegd dat ze een deurwaarder op mij af gaan sturen als ik hier toch taalactiviteiten organiseer”, zegt Ann-Sophie in tranen. “Wat moet ik dan zeggen tegen die kleine kinderen als er een ‘stoute meneer’ komt om onze activiteiten stil te leggen? Bovendien voel ik me niet meer welkom hier, ik wil hier zelfs al niet meer blijven. Ik ben erg teleurgesteld, ik had nooit verwacht dat mensen zo gevoelloos konden zijn.”

Huurcontract

En er hangt ook nog een financieel prijskaartje aan het verhaal van Ann-Sophie. “Ik heb een huurcontract getekend voor 3 jaar, dus ik moet hier nog al die tijd 700 euro per maand betalen, voor een pand dat ik niet gebruik. Tenzij ik zelf met een andere huurder op de proppen kan komen…”

Ann-Sophie wil graag haar project verder zetten. “Ik heb nu bij de gemeente een lokaaltje gehuurd voor mijn zomerkampjes. Ik hoop ook zo snel mogelijk een nieuwe locatie te vinden, zodat ik vanaf volgend schooljaar ook die lesjes tijdens het schooljaar kan organiseren. Maar ik heb ook nog een eigen woonlening af te betalen, dus erg veel budget heb ik daar niet meer voor over.”

In het gebouw vonden we niemand bereid om te reageren, en ook de eigenaar van het pand wil geen commentaar geven.

124 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Denis Van den broeck

    Wat een land leven wij de eigenaar met het geld gaan lopen zij zit vast aan een contract voor 3jaar maar ik zou toch naar de rechtbank stappen . Mensen kunnen niks meer verdragen dezer tijd ongelooflijk !!!

  • shana jansegers

    Dan stapte ik naar het vrede gerecht om dit huurcontract verbreken. De eigenaar wist dat dit pand moest dienen voor het taalschooltje. Zij had moeten zeggen er moet eerst bij de buren gehoord worden of dit kan maar zij deden dit niet met de centen in hun zakken en de mensen geen taalschooltje. In wat voor een onverdraagzame wereld leven wij nu seg.

Lees meer