7 Evy Van Eylen (links) schreef de tekst voor de ramen, Eva De Moor (rechts) maakte de tekeningen.
Jill Dhondt Evy Van Eylen (links) schreef de tekst voor de ramen, Eva De Moor (rechts) maakte de tekeningen.

Buren vertellen met raamtekeningen over vrouw naar wie hun straat vernoemd werd

Enkele bewoners van de Cécile Cautermanstraat in Sint-Amandsberg vonden het zo spijtig dat weinigen wisten wie de vrouw was naar wie hun straat vernoemd werd. Daarom besloten ze haar levensverhaal te vertellen aan de hand van 22 raamtekeningen met tekst. Deze namiddag werden de laatste penseelstreken aangebracht. “We wouden de bijzondere vrouw naar wie de straat vernoemd is in de verf zetten.”

“Duizenden auto’s en fietsers passeren elke dag door de Cautermanstraat, maar de persoon naar wie de straat vernoemd is kennen ze amper”, zegt Evy Van Eylen. “Daarom hebben we met de buren beslist om passanten meer te vertellen over Cécile Cauterman, want dat was potverdikke een straffe madam. Op 22 ramen, verspreid over de hele straat, vertellen we met tekeningen en een gedicht haar levensverhaal. Een soort uit haar voegen gebarsten quarantekening, de raamtekeningen die je overal ziet in Gent. Tegelijk is het een project dat onze straat in deze rare tijden dichter bij elkaar heeft gebracht.”

7 De eerste raamtekening van de reeks.
Jill Dhondt De eerste raamtekening van de reeks.

Atypische portretten

Een illustrator uit de buurt, Eva De Moor, maakte de tekeningen. Op tien namiddagen tekende ze de ramen van 22 huizen. Evy zorgde voor de tekst: door van raam naar raam te stappen lees je haar verhaal. “Cécile Cauterman werd aan het einde van de negentiende eeuw geboren in een welgesteld gezin. Ze wou schilderen, maar in die tijd mochten vrouwen dat enkel doen als hobby. Professioneel schilderen was enkel voor mannen weggelegd. Toch heeft ze toestemming gekregen om naar de academie te gaan, en een carrière uit te bouwen als kunstenares. Eerst maakte ze brave stillevens, maar later evolueerde ze naar atypische portretten van personen aan de rand van de maatschappij: bedelaars, zwakzinnigen, blinden, gehandicapten. In het begin werd dat niet gewaardeerd, dat is pas veel later gekomen.” 

7 Eva De Moor legt de laatste hand aan haar raamtekeningen.
Jill Dhondt Eva De Moor legt de laatste hand aan haar raamtekeningen.

“Haar verhaal is eigenlijk zeer relevant voor vandaag”, zegt Eva. “Haar eerste tentoonstelling deed Cécile in 1910. Die werd zo slecht onthaald, dat ze tien jaar lang niet meer naar buiten is gekomen. Die isolatie is herkenbaar in coronatijden.”

Een vrouw om u tegen ze zeggen

Deze namiddag bracht Eva de laatste penseelstroken aan: de raamtekeningen zijn af. “Het leukste is zien hoe voorbijgangers de ramen bewonderen”, zegt Evy tevreden. “Tot eind de jaren zeventig heette deze straat nog de Prinses Elisabethstraat. Prinsessen en koninginnen hebben al genoeg straten, ik ben blij dat deze straffe madam er ook één heeft.”

7 Cécile woonde in een groot huis, in een welgesteld gezin, op de Botermarkt.
Jill Dhondt Cécile woonde in een groot huis, in een welgesteld gezin, op de Botermarkt.
7 Cécile Cauterman trouwde en kreeg drie kinderen. Ze leefde niet aan de rand van de maatschappij, maar ze bracht die wel in beeld.
Jill Dhondt Cécile Cauterman trouwde en kreeg drie kinderen. Ze leefde niet aan de rand van de maatschappij, maar ze bracht die wel in beeld.
7 In elk raamtekening zit een kat verstopt die de kinderen kunnen spotten tijdens een wandeling.
Jill Dhondt In elk raamtekening zit een kat verstopt die de kinderen kunnen spotten tijdens een wandeling.
7 Eén van de ramen in de Cécile Cautermanstraat.
Jill Dhondt Eén van de ramen in de Cécile Cautermanstraat.

Lees meer