3 Valentin tussen zijn eigen sneeuwklokjes. In de Verenigde Staten vind je het mekka voor liefhebbers zoals hij. En daar willen ze zijn expertise maar wat graag binnenhalen.
Mine Dalemans Valentin tussen zijn eigen sneeuwklokjes. In de Verenigde Staten vind je het mekka voor liefhebbers zoals hij. En daar willen ze zijn expertise maar wat graag binnenhalen.

Waar je passie je al niet kan brengen: Valentin trekt naar de VS voor lezingen over... sneeuwklokjes!

Het is vakantie, en dus hoeft biologieleerkracht Valentin Wijnen (58) even niet op school te zijn. Tijd die hij kan spenderen aan zijn passie, zijnde... sneeuwklokjes. En hoe?! Hij stapt morgen het vliegtuig op richting Verenigde Staten, om er twee lezingen en een workshop te geven over zijn favoriete bloemen. Daar wachten ze al vol ongeduld op de ‘famous galanthophile’. 

Ieder zijn passie, natuurlijk. Maar het sneeuwklokje? Daar kijken we toch even van op. “Het kleurenpalet boeit mij”, legt Valentin uit. “Door de kruising van soorten kan je mooie tinten bekomen. Maar ook de plaatsen waar sneeuwklokjes gevonden worden en de verhalen die erbij horen, boeien mij. Zo worden locaties soms angstvallig geheim gehouden omdat er zelfs sneeuwklokjes gestolen worden bij verzamelaars!”

Valentin mag zich intussen een expert — een galantofiel — noemen. “In de voorbije dertig jaar heb ik zelf 26 nieuwe soorten ontdekt en een naam gegeven”, klinkt het. Inspiratie vindt hij bij zijn eigen familie. Zo heeft hij de ‘Grakes Yellow Gold’ naar zijn grootvader vernoemd, en de ‘Senne’s Sunrise’ naar zijn eigen zoon. “De bloemknoppen van die laatste soort zijn wit. Maar als ze opengaan, kleuren ze lichtoranje. Vandaar de ‘Sunrise’. Ik heb deze soort toevallig ontdekt bij de aankoop van een partij van duizend bollen.”

Precisiewerk

Al komt er veel meer dan toeval alleen bij kijken. De familie van de sneeuwklokjes telt slechts twintig bolgewassen, maar de teller staat op drieduizend soorten. En dat is het gevolg van kruisbestuiving, wat overigens allesbehalve een sinecure is. “Precisiewerk”, knikt Valentin. “Met behulp van een klein penseeltje en een loep breng ik stuifmeel van de ene soort over op de stamper van een andere.”

En er valt ook nog eens grof geld mee te verdienen. “Voor één sneeuwklokje is men bereid om 1.500 tot 2.000 euro neer te tellen”, aldus Valentin. “Echt zot...” Al slaat hij er zelf geen geld uit, integendeel. Drie keer per jaar opent hij zijn tuin — met daarin achthonderd sneeuwklokjes — voor het grote publiek. De opbrengst, zo’n 600 euro, gaat naar twee goede doelen: Natuurpunt en De Tiende Bocht. Die laatste organisatie werd opgericht naar aanleiding van het overlijden van een kankerpatiënt uit Hoeselt.

3 Valentin toont enkele van de 800 sneeuwklokjes die in zijn eigen tuin groeien.
Mine Dalemans Valentin toont enkele van de 800 sneeuwklokjes die in zijn eigen tuin groeien.
3 Enkele sneeuwklokjes uit de tuin van Valentin.
Mine Dalemans Enkele sneeuwklokjes uit de tuin van Valentin.

1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Chris Deckers

    Top van die meneer. Héél mooi is dergelijke gedrevenheid; kennis en wetenschap zijn nooit helemaal "af", er kunnen altijd nieuwe aspecten opduiken. Jammer genoeg zijn er vele wetenschappers die maar 5 cm diep graven en dan modellen gaan opstellen om te bepalen (of beter gezegd "overeenkomen") wat er 100 m diep onder die 5 cm allemaal te vinden zal zijn.

Lees meer