Rudwina Denolf (56) en echtgenote Judy Bourne (51). Drie jaar geleden stapten ze in het huwelijksbootje.
Foto Vanacker Rudwina Denolf (56) en echtgenote Judy Bourne (51). Drie jaar geleden stapten ze in het huwelijksbootje.

"Transgender? Geen tijd voor u"

RUDWINA (56) WIL GESLACHT LATEN REGISTREREN IN STADHUIS, MAAR...

"Transgender, zegt u? Daar hebben we nu geen tijd voor. Belt u anders binnen veertien dagen eens terug." Die reactie kreeg Rudwina Denolf (56) naar eigen zeggen woensdag in het Izegemse stadhuis. Rudwina - officieel nog steeds Rudi - kijkt nochtans al maanden uit naar haar administratieve naam- en geslachtswijziging. Burgemeester Bert Maertens (N-VA) spreekt van een storm in een glas water.

Om van geslacht te kunnen veranderen, moesten transgenders tot eind vorig jaar een zware medische ingreep ondergaan. Sinds 1 januari is dat niet meer het geval dankzij een wet van minister van Justitie Koen Geens (CD&V) en staatssecretaris voor Gelijke Kansen Zuhal Demir (N-VA). Nu kunnen mensen die hun geslacht en hun naam officieel willen laten aanpassen in het bevolkingsregister, dat dat doen via een procedure van maximaal zes maanden. Op haar vijftigste startte Rudwina Denolf uit Izegem met een hormonenbehandeling, die nu zes jaar bezig is. Volgens de dokters is Rudwina evenwel te oud voor een geslachtsoperatie. "Toen vorige zomer bekend raakte dat een administratieve geslachtsverandering versneld mogelijk zou worden, kon ik dan ook mijn geluk niet op", vertelt Rudwina. "Pas op mijn vijftigste ben ik uit de kast gekomen als transgender. Toen ben ik voor het eerst in vrouwenkledij de straat op gegaan en dat voelde als een enorme bevrijding. Ik ben een vrouw die een halve eeuw opgesloten zat in een mannenlichaam. Elke keer ik 'Rudi' zie staan op een brief, dan doet dat pijn. Ik haat die naam."

Excuses

Vol ongeduld belde Rudwina dus woensdagochtend - eerder was het Izegemse stadhuis niet open deze week - naar de Burgerlijke Dienst. "Ik had alle papieren klaar liggen voor wat een nieuwe mijlpaal in mijn leven moest worden. Stilletjes hoopte ik dat ik met open armen verwelkomd zou worden, maar het tegendeel was waar. Ik heb zelfs de kans niet gehad om een afspraak te maken." Teleurgesteld stuurde Rudwina daarop een boze e-mail naar de burgemeester en contacteerde ze de vereniging Transgender Vlaanderen-West. "De burgemeester stuurde me daarna een kort mailtje met excuses, waarin hij zei dat dat niet de reguliere manier van werken is, maar over een nieuwe afspraak werd in de mail met geen woord gerept. Aangezien ik donderdag niets nieuws meer vernam, heb ik op aanraden van de transgendervereniging de pers verwittigd."

Ongeduld

Burgemeester Bert Maertens zelf nuanceert. "Alle begrip voor meneer, maar het was de eerste werkdag van het nieuwe jaar en onze ambtenaar van de Burgerlijke Dienst was die voormiddag door omstandigheden overbezet. Ik heb navraag gedaan. Een afspraak maken de dag zelf kon niet, dus stelde de ambtenaar vriendelijk voor om op een latere datum langs te komen. Maar daar is blijkbaar niet eens op ingegaan. Ik nam me voor de zaak zelf verder te bekijken, maar donderdag was ik een dagje met verlof. Het is trouwens erg makkelijk om een afspraak vast te leggen. Dat kan zelfs via internet. Ik begrijp ergens wel het ongeduld, maar aan de andere kant is er sowieso aan deze procedure een wachttijd van drie maanden gekoppeld."


Rudwina voelt zich niet helemaal voldaan met dat antwoord. "Elke dag dat ik langer dan strikt nodig 'Rudi' op mijn identiteitskaart zie staan, is een dag te veel", reageert Rudwina.

Betrapt in dameskledij

"Mijn leven als Rudi heb ik achter me gelaten, net als mijn vorige huwelijk. Ik ben veertien jaar ongelukkig getrouwd geweest. Aan dat leven is een einde gekomen toen mijn vrouw thuis kwam en me in vrouwenkleren betrapte. Pas sinds ik mijn huidige echtgenote Judy ken, met wie ik intussen drie jaar getrouwd ben, ben ik echt gelukkig. Zij heeft me weten te overtuigen dat ik niet beschaamd hoef te zijn voor wie ik ben."

Lees meer