7 Samen met zijn vriendin Elly Van Doninck geniet Erwin Van Dessel van een glaasje
Bollen Samen met zijn vriendin Elly Van Doninck geniet Erwin Van Dessel van een glaasje

Erwin (55) kiest bewust voor euthanasie. Maar eerst nog even feesten

Tien jaar al leeft Erwin Van Dessel uit Langdorp bij Aarschot met kanker. De laatste drie jaar leverde hij een bittere strijd en is hij blijven vechten tot het laatst. Gisteravond kwamen dokter en verpleging langs voor het finale spuitje en kiest Erwin voor het eeuwige. Maar niet voordat er eerst nog een feestje plaatsvond met familie en vrienden.

7 Erwin Van Dessel heft het glas nog even op het leven.
Bollen Erwin Van Dessel heft het glas nog even op het leven.

Erwin is in de ruime regio geen onbekende. Al zijn hele leven is hij zelfstandige. Hij runde een winkel van herstellingen van witgoed in Scherpenheuvel en ook nog een cadeauwinkel Grafitti in het centrum van Aarschot. Daarnaast gaat zijn passie uit naar motoren en salsa-dansen. Vooruit gaan en toch genieten van het leven; zo wil hij nu ook gaan.  “Eigenlijk heb ik niet echt een keuze meer, dit lijkt voor mij het beste”, zegt Erwin opgewekt en emotioneel tegelijk, enkele uren voor hij uit het leven stapt. “Heel mijn leven heb ik gewerkt? Als er een stekker aanhing, kon ik het wel maken. Buiten de hersteldienst deed ik nog verschillende zaken. Nu is het genoeg geweest en trek ik er zelf de stekker uit, nu het nog kan.”

Doorzetter

Erwin kreeg 10 jaar geleden het verdict van nierkanker. “Zeven jaar ging het redelijk goed en hoopte ik op een goede afloop; drie jaar geleden bleek dat ik ook een plek op de longen had. Nadien volgden nog uitzaaiingen. Iets meer dan een jaar geleden werd ik al ter dood opgeschreven. Er bleek een gezwel op de pancreas te zijn. Geen enkele chirurg kon of durfde dit te opereren. Op een vrijdag kwam in het ziekenhuis de chirurg langs en vertelde me het slechte nieuws. Ik had slechts enkele dagen meer te leven. Toen al nam ik afscheid van familie en vrienden. De maandag erop kwam diezelfde chirurg langs en zag mijn optimisme. ‘Ik heb het hele weekend aan jou moeten denken’, zei hij. Wel, ik zeker niet aan hem. Verbaasd van mijn wilskracht besloot hij de operatie toch uit te voeren, beiden wetende wat de risico’s waren. Het lukte, het gezwel op de pancreas werd weggenomen en er volgde nog chemo. Toch bleven de uitzaaiingen komen.”

Verstikking

“Sinds oktober begint het achteruit te gaan. Van rond Pasen is het nog toegenomen. Neen, ik heb geen pijn, totaal niet. Maar mijn longen zijn ook aangetast en ademen is zeer moeilijk. Ik heb steeds het gevoel van verstikking. De angst om in mijn slaap te stikken is niet meer dragelijk. Iedere therapie en behandeling heb ik geprobeerd. Er is helaas geen medicijn of therapie nog voor handen. Als we alles op zijn beloop laten, is dat ook wat er gaat gebeuren: binnen enkele dagen sterf ik sowieso aan verstikking. Dan is het makkelijker om zelf je moment te kiezen.”

Erwin lijkt dus makkelijk te kiezen voor euthanasie, al is het zeker niet zo eenvoudig. “Zoals mijn moeder 21 jaar geleden aan kanker stierf, wil ik helemaal niet gaan. Zij heeft ook gevochten maar echt afgezien, helemaal versmacht door kanker. Ik neem liever het heft zelf in handen.”

Dat ik mijn zonen er niet bij wil hebben tijdens de euthanasie, hebben we besproken en ze begrijpen dit ook. Ik wil niet dat ze me dood zien, maar me herinneren in mijn levendige leven

Erwin Van Dessel

Niet zoals zijn moeder dus, maar op zijn eigen optimistische en strijdlustige manier. “Het zal zeker moeilijk zijn maar ik ga met plezier vertrekken”, glimlacht Erwin nog. “Daarom ga ik nu, tussen 16 en 18 uur samen met familie en vrienden het glas heffen op het leven. Nog een laatste knuffel, glimlach en een traan. Mijn zonen Yordi en Doohan van 20 en 27 jaar zijn ook aanwezig op het ‘feestje’. De ene  werkt in de informatica-wereld, de andere studeert af in verwarmingstechnieken. De ene heeft dus al zijn zaakjes op een rij, de andere moet er nog aan beginnen. Toch wil ik ze er vanavond niet bij hebben, wanneer de dokters hun werk gaan doen. Ik vraag aan iedereen om om stipt 18 uur het huis te verlaten. Dan heb ik nog een uurtje met mijn vriendin Elly (52), en wat familie. Dan komt dokter en verpleging en om 19 uur ga ik hierboven voor eeuwig verder feesten. Dat ik mijn zonen op dat ogenblik er niet bij wil, heb ik ook met hen besproken en ze begrijpen dit ook. Ik wil niet dat ze mij ‘dood’ zien, maar me herinneren in mijn levendige leven.”

De uitvaart van Erwin zal nu zaterdag plaatsvinden om 10 uur in het crematorium van Hofheide. “Iedereen die ik ken, nodig ik dan uit om te komen vieren, een herinnering aan mijn leven. Tja, ik heb zelf alles tot in de puntjes hiervoor geregeld. Ik hou van motoren, salsa, reizen en foto’s. Ik wil geen droef afscheid. Nadien is er nog een drink voor alle aanwezigen.”

We wensen Erwin straks nog een eeuwig feest hierboven en fijn weerzien met enkele geliefden.

7 Nog eventjes genieten.
Bollen Nog eventjes genieten.
7
Bollen
7
Bollen
7
Bollen
7
Bollen

143 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • hans gailliaert

    Het ga je goed mijn vriend,je bent echt een zeer sterk iemand!! rust zacht! gailli

  • tom philips

    Een moedige man én vrouw én kinderen: van harte alle sterkte en warmte toegewenst! ...

Lees meer