Hilaire Van Der Schueren
Wannes Nimmegeers Hilaire Van Der Schueren

Hilaire Van der Schueren is al 39 jaar ploegleider in het profpeloton: "De koers houdt me jong. Twitter, Instagram, Strava... ik heb het allemaal"

 Het openingsweekend van het klassieke wielerseizoen staat voor de deur en dat brengt het wielercircus naar de Vlaamse Ardennen. Koers is meer dan de renners alleen. Van seingevers, koersdirecteurs, café-uitbaters, rennersvrouwen, wielertoeristen tot ploegleiders, wij gingen langs bij die andere protagonisten van het wielrennen.

Hilaire Van der Schueren (71) is de ouderdomsdeken van het wielerpeloton, maar hij denkt nog niet aan stoppen. Als ploegleider van Wanty-Groupe Gobert bekommert hij zich onder andere mee om de strategie van de ploeg, de budgetten en het logistieke personeel. Bovendien neemt hij als bestuurder plaats in de ploegwagen om tijdens de wedstrijd de vinger aan de pols te houden. Leeftijd is voor hem maar een getal, de koers houdt hem jong: "Zolang ik nog dromen heb, zal ik het blijven doen".

De renners koersen opnieuw over Vlaamse wegen. Is dat leuker dan een wedstrijd rijden in het buitenland?

"Het is alleszins een ander gevoel. Het is leuker omdat je hier thuis bent en veel mensen kent. Langs de andere kant geeft het ook meer stress. Alle ogen zijn gericht op de opening van het klassieke wielerseizoen. De Omloop komt bijna van A tot Z live in beeld, iets wat bij koersen in het buitenland zeker niet altijd het geval is. Na onze trainingen en wedstrijden in het buitenland begint het seizoen nu pas echt."

Is het nog spannend om hier in Vlaanderen te rijden?

"De eerste koers is altijd de koers waar ik het meeste stress voor heb. Als je in die koers goed mee bent, dan ben je vertrokken. Dat gevoel kan je doortrekken naar de maand april met de grote klassiekers. Als je daarentegen nu niet goed bent, begin je zelf, en ook de sponsors, nerveus te worden. Je moet dan direct beginnen bijschaven en extra inspanningen leveren. Dat is gewoonlijk niet goed. Dan blijf je in mijn ogen achter de feiten aan lopen. We moeten dus vanaf de eerste dag een goed gevoel hebben."

Overal waar de koers komt, is het kermis. Raakt u dat nog?

"De massa volk die langs de weg staat, is uniek in Vlaanderen. We hebben al overal in het buitenland gekoerst en zoiets zie je nergens anders."

Maakt dat de koers ook voor een stuk onveiliger? U moet zelf met de wagen langs de massa rijden.

"Een ongeval is snel gebeurd en daar ben ik wel mee bezig. In de massa kan er al eens geduwd worden, waardoor de mensen die op de eerste rij staan op straat kunnen belanden. Als wij dan juist voorbijrijden kunnen er drama's gebeuren. In de Ronde van Frankrijk is het eens gebeurd dat een kindje plots overstak en onder een auto belandde. Dat wil je niet meemaken."

Zouden er meer maatregelen moeten komen om dergelijke ongevallen te voorkomen?

"Je kan het parcours natuurlijk niet helemaal beveiligen. De supporters moeten zelf gedisciplineerd genoeg zijn om te beseffen dat het op de renners na een gemotoriseerde sport is. Wie langs het parcours staat, moet zijn gezond verstand gebruiken."

Het had ook niet veel gescheeld of u mocht niet meer zelf achter het stuur zitten. Tot voor kort was er in het peloton een leeftijdsgrens van 70 jaar.

"We moeten nu elk jaar een test ondergaan om te kijken of we nog geschikt zijn om als ploegleider met de wagen te rijden. Ik heb 128 euro moeten neertellen om mijn ogen te laten testen. Dat is ongelooflijk. Wat heeft leeftijd nu te maken met sport? Niemand kende bijvoorbeeld de koers beter dan ploegleider Jef Braeckevelt die onlangs overleden is. Hij had geen laptop of wattagemeters nodig om te weten waar het ging gebeuren. Hij wist perfect waar de koers ging ontploffen. Dat is belangrijker dan leeftijden en al die zever."

Hoe komt het dat u nog zo graag verder wilt doen?

"Het is mijn passie. Ik heb het geluk een goede gezondheid te hebben (klopt op de houten tafel), dus ik zal zelf wel bepalen wanneer ik stop. Als ik voel dat het niet meer gaat, stap ik eruit. Ik ga heus niet in de koers blijven rondrijden tot ik ongelukken veroorzaak."

Is de koers een verslaving voor u?

"Dat zou ik niet durven zeggen. Het is wel een passie en ik heb het altijd heel graag gedaan. Ik begin nu aan mijn 39ste jaar als ploegleider bij de profs. Ik heb het geluk gehad dat ik er altijd in ben kunnen blijven en ik heb ook bewezen dat ik er iets van ken. Zolang ik nog dromen heb, zal ik het blijven doen."

Wat zijn die dromen?

"Dat we onze ploeg Wanty-Groupe Gobert naar een nog hoger niveau kunnen tillen. We hebben voor de derde keer een wildcard gekregen voor de Ronde van Frankrijk. Dat is fantastisch. Niemand had dat van ons verwacht. Ik hoop dat we zo verder mogen blijven groeien. Al blijft het niet gemakkelijk. Je moet de nodige middelen bijeenharken om te kunnen groeien. Dan moet je keuzes maken: talent in de ploeg houden en daar de nodige financiële middelen voor neertellen of talent laten gaan en weer helemaal opnieuw beginnen. Wij hebben er nu voor gekozen om één van onze getalenteerde renners, Guillaume Martin, die in Frankrijk gegeerd wild is, bij ons te houden. Dat zullen we voelen in ons budget."

Wat maakt van iemand eigenlijk een goede ploegleider?

"Je moet constant bezig zijn met je job, 24 uur op 24, 7 dagen op 7 en 12 maanden op 12. Als ik 's nachts wakker word, begin ik soms te denken aan wat ik nog allemaal moet doen. Je moet ook altijd bereikbaar zijn, want er kan altijd iets gebeuren. De mensen van de logistiek die bijvoorbeeld van Algarve terug naar België komen, moeten 2.300 kilometer met de vrachtwagen rijden aan tachtig kilometer per uur. Zij zijn 2,5 dagen onderweg. Er kan altijd een ongeval gebeuren of een bus kan in panne vallen. Ook met zo'n zaken worden we als ploegleider geconfronteerd."

Moet je als ploegleider zowel manager als psycholoog zijn?

"Ja, dat is belangrijk. Ik zeg altijd: 'Je moet weten hoe je mensen moet aanpakken.' Ik heb veel boeken gelezen over psychologie en dat heeft me goed geholpen. Je moet ook leiding kunnen geven en dat kan je of dat kan je niet. Je kunt het enkel een beetje bijsturen. Ik heb het geluk gehad dat ik tijdens mijn carrière bij het ministerie van Openbare Werken veel cursussen heb kunnen volgen over leidinggeven en assertiviteit. Dat komt me goed van pas, zeker op mijn leeftijd. Het is niet omdat ik een zeventiger ben, dat ik bijvoorbeeld niet met de computer kan werken. Ik kan er goed mijn plan mee trekken. En als ik iets niet kan, dan vraag ik hulp en wil ik het leren."

Houdt de koers u jong?

"Ik denk het wel. Ik kan nog over alles meepraten."

Zelf bent u nooit renner geweest. Geeft dat een verschil in aanpak als ploegleider?

"Dat maakt volgens mij niet veel uit. Er zijn ook voetbaltrainers die nooit gevoetbald hebben. Het is meer een kwestie van psychologie en er alles uithalen wat mogelijk is. Het is vooral belangrijk om goed met de renners te kunnen praten en te weten hoe je hen moet aanpakken."

Kunnen er vriendschappen ontstaan in de wielerwereld?

"Ik heb van ploegleider Lomme Driessens, de eerste met wie ik ooit samenwerkte, een goede raad gekregen die ik altijd heb onthouden. Hij zei: 'Hilaire, je moet slapen met één oog open'. Ik heb wel een zeer goede band met Walter Planckaert en andere ploegleiders, maar het blijft toch speciaal. Je moet altijd naar jezelf kijken en zorgen dat het binnen je eigen team goed draait. Op die manier kunnen ze jou nooit bekritiseren, want er is toch wel wat afgunst in de sport."

Het is een harde wereld?

"Ja, maar dat weet je ook voor je eraan begint. En het is minder hard dan het voetbal: daar vliegt de trainer soms buiten als hij vier keer verliest. Dat is in het wielrennen nog niet het geval."

Maar u zou het niet willen ruilen voor een doordeweekse job?

"Ik heb altijd een doordeweekse job gehad. Ik heb veertig jaar op het ministerie gewerkt. Dat is misschien wel mijn geluk geweest. Het was in mijn carrière niet het wielrennen alleen. Zo heb ik me ook kunnen ontwikkelen op allerlei gebieden zoals computers en informatica. Want je moet natuurlijk mee met de tijd. Ik heb dan ook de hele cirque: Instagram, Twitter, Strava..."

Dat was vroeger allemaal niet nodig natuurlijk.

"Nee. Vroeger ging ik naar de Ronde van Frankrijk met een hele hoop Michelinkaarten van elke streek. Elke dag moesten we uitzoeken waar we naartoe moesten. Het vergde meer voorbereiding, maar de tijden veranderen en je moet mee. Nu is het toch allemaal veel gemakkelijker geworden met de gps. Begin anders maar eens uw hotel te zoeken na een rit in Spanje of Frankrijk. Dat is niet evident."

En alle sociale media?

"Je weet dat je daarmee moet oppassen, maar tegelijk is het ook heel belangrijk. Als we met sponsors praten, is hun eerste vraag hoe het gesteld is met onze sociale media. We hebben nu een paar mensen in dienst die zich enkel daar mee bezig houden. Het nadeel van sociale media is dat als je iets uitsteekt, het meteen op foto staat. Dat vind ik erg."

Tot slot, wat verwacht u van de Omloop?

"We hebben wat pech gehad met een paar zieken, dus het is afwachten hoe zij zich hersteld hebben. We hebben natuurlijk niet de wereldtop in onze ploeg, maar we moeten er nu wel tegen rijden. Ik hoop dat we gewoon meteen goed mee zijn in de wedstrijd."

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer