2
RV

Zes maanden cel met uitstel voor spoedarts die fietsster (78) onterecht doodverklaarde na val in kanaal: “Ze wilden haar levend in lijkwagen leggen”

Na een val met haar fiets dreef een 78-jarige vrouw roerloos in het kanaal de Lieve, nabij Gent. ‘Dood’, dachten de toegesnelde hulpdiensten. Spoedarts Eric V. stelde het overlijden vast. Een grove vergissing: ruim een uur later bleek Madeleine nog in leven. Ze overleed in de namiddag in het ziekenhuis aan onderkoeling. Het Gentse gerecht veroordeelde V. tot zes maanden cel met uitstel en een effectieve geldboete van 4.000 euro voor onopzettelijke slagen en verwondingen.

 “Heel soms overtreft de werkelijkheid de fictie.” Met die woorden opende de openbare aanklager de zaak begin september. Dinsdag 28 november 2017. Madeleine Vermeire besliste om een tochtje te maken met haar fiets. “We passeren daar regelmatig”, vertelde weduwnaar Etienne (81). “Ze gaven slecht weer die namiddag en Madeleine wou nog snel een rondje fietsen.”

Wat er daarna gebeurde, is tot op de dag van vandaag onduidelijk. Allicht belandde ze op een ongelukkige manier in het kanaal, op zo’n drie kilometer van haar thuis in Lievegem. Twee fietsers passeerden iets voor 11 uur het trekwegje langs het water en troffen haar aan. Hulpdiensten en politie snelden ter plaatse, ook spoedarts Eric V. werd ingeschakeld. “Iedereen ging daar met de beste bedoelingen naartoe, ook de dokter”, aldus de openbare aanklager. “Allen dachten ze op dat moment dat mevrouw Vermeire overleden was. Maar op het einde van de rit is er maar één iemand verantwoordelijk om dat vast te stellen: de aanwezige arts.”

1,5 uur vertraging

“Om 11.15 uur verklaarde Eric V. de vrouw officieel dood. Een dik uur later, om 12.20 uur, merkten hulpverleners een eerste maal op dat Madeleine bewoog. Om 12.35 uur waren ze zeker en werd de reanimatie ingezet. Dat is een vertraging van bijna anderhalf uur”, pleitte Fanny De Cock, advocate van de nabestaanden.

Als we het strafdossier bekijken, dan denk ik dat de arts niet alles heeft gedaan wat hij moest doen

Fanny De Cock, advocate van de nabestaanden

De onderzoeksrechter stelde een college van deskundigen aan. Zij oordeelden dat het onmogelijk is om met zekerheid te bepalen of mevrouw Vermeire - indien de reanimatie op tijd was ingezet - het voorval had kunnen overleven. Ze noteerden wel een onrechtstreeks verband tussen het gebrek aan voorzorg en het overlijden.

“Is men aan de overzijde schuldig? Als we het strafdossier bekijken, dan denk ik dat de arts niet alles heeft gedaan wat hij moest doen”, gaat De Cock verder. “Hij had het lichaam van dichtbij moeten onderzoeken. Een arts moet overwegen dat het slachtoffer nog in leven kan zijn.”

Aan de verkeerde kant

De spoedarts verklaarde dat hij wel degelijk tot aan de oever ging om te kijken, maar meende dat het slachtoffer met haar gezicht naar beneden in het water lag. “Ze had een kap op, wat me misleidde”, verklaarde hij. “Het leek me daarom vanzelfsprekend dat ze overleden was.” Dat de dokter het lichaam niet uit het water liet halen, lag ook het parket zwaar op de maag. De brandweer was ter plekke, de ladder lag klaar. “De politie heeft expliciet gevraagd of hij de dood kon vaststellen zonder haar lichaam uit het water te halen”, weet de openbare aanklager. “De politie deelde mee dat de procedure ‘waterlijk’ was opgestart”, reageerde de arts op die aantijging. “We stonden aan de verkeerde kant van het water en moesten uit de buurt blijven zodat het labo zijn werk kon doen. Anders zouden we sporen kunnen wissen. Er zijn verschillende brandweermannen die verklaarden dat ze strikte instructies kregen om het lichaam niet uit het water te halen.”

2 Het bewuste kanaal waarin de vrouw belandde.
Wannes Nimmegeers Het bewuste kanaal waarin de vrouw belandde.

“We hopen op gerechtigheid”, reageerde Etienne (81), die samen met een tiental familieleden naar het proces afzakte. “Ze heeft zeker nog anderhalf uur in dat ijskoude water gelegen.” “Ze gingen haar levend in de lijkwagen leggen, beeld u dat eens in”, vult de dochter aangedaan aan.

Als arts als enige verantwoordelijk

“Van schuldig verzuim is er geen sprake. Hij had geen weet van het gevaar waarin het slachtoffer zich bevond, aangezien hij vermoedde dat ze al overleden was", las rechtbankvoorzitter Anthony Van Mol voor uit het vonnis. De dokter werd maandag dus niet veroordeeld voor schuldig verzuim of onopzettelijke doding, maar wel voor onopzettelijke slagen en verwondingen. De rechter volgde hiermee de stelling van het College van Deskundigen. De arts maakte dus een grove fout, maar volgens de rechtbank is er onvoldoende zekerheid dat hij daarom ook haar dood op zijn geweten heeft. “Het was voor iedereen duidelijk dat ze met haar hoofd naar beneden in het water lag. Een zorgvuldig Mug-arts had moeten overwegen dat ze nog in leven kon zijn. Hij had brandweermannen ter beschikking om haar lichaam naar de oever te halen om dat te controleren, maar maakte daar geen gebruik van.”

Foute inspuiting

Het parket vorderde tijdens de behandeling een celstraf van zes maanden, eventueel met uitstel, en een boete van 4.000 euro voor onopzettelijke doding en onopzettelijke slagen en verwondingen.

Eric V. is hiermee niet aan zijn proefstuk toe: zo veroordeelde de rechtbank hem in 2009 nog voor zijn betrokkenheid bij het overlijden van een patiënt. Het slachtoffer kwam toen om het leven na een verkeerde inspuiting. Het gerecht stelde toen dat V. bij zijn patiënt had moeten blijven én een monitor had moeten aansluiten. De rechter gaf hem een opschorting van zijn straf.

23 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • George Verbeek

    2de keer nogwel! Er kan dus nog een derde keer volgen want die mag gewoon blijven verderwerken, hopelijk bent u niet het volgende slachtoffer. Procedure waterlijk werd pas opgestart nadat dokter slachtoffer doodverklaart vanop de oever, zonder goed te kijken dus in dit geval.

  • Willem Pots

    dus die spoedarts kwam ter plaatse, zag een bejaarde in ijskoud water met het gezicht onder water roerloos liggen, terwijl politie én brandweer hem verbieden om iets aan te raken, om geen sporen te wissen. Maar nu vindt iedereen hem wel schuldig omdat er nadien toch nog een teken van leven was. Het zal je job maar wezen, hé.

Lees meer