"Ik moet rondkomen met amper 60 euro per week"

LIJDENSWEG BLIJFT DUREN ONDANKS VRIJSPRAAK VOOR MOORD

Geert Vanweehaeghe (38) uit Menen, die jaren onterecht in de cel heeft gezeten voor de moord op Caroline Vyncke, heeft het meer dan anderhalf jaar na zijn vrijspraak nog altijd moeilijk. Ook zijn schadevergoeding heeft hij nog altijd niet gekregen. "Ik ben het beu dat anderen voor mij beslissen en ik in mensonwaardige omstandigheden moet leven", zucht de man.

Geert Vanweehaeghe was jarenlang hoofdverdachte voor de moord op zijn partner Caroline Vyncke uit Moorsele. Op 9 februari 2011 had hij zelf aangifte gedaan van haar verdwijning. Ze was na een ruzie en een wandeling met de hond niet meer naar huis teruggekeerd. Tijdens zijn ondervragingen werkte hij zichzelf in nesten door een gedeeltelijke bekentenis af te leggen. Achteraf zou blijken dat hij die onder druk - na bedreigingen en slagen - had afgelegd. Twee maanden na de verdwijning van Vyncke doken lichaamsdelen van haar op in de Heulebeek. Vanweehaeghe bleef verdachte nummer één, ook al doken de gsm, het bloed en het DNA van Vyncke op in de woning van buurman Thomas Couvreur. Op 31 augustus 2013 vond de nieuwe eigenaar van Couvreurs woning zelfs nog lichaamsresten in een afvoerputje.

Schadevergoeding

Pas op het assisenproces ging Vanweehaeghe vrijuit. Buurman Thomas Couvreur kreeg als enige levenslang. "Mijn vrijspraak en vrijlating was een enorme opluchting, maar mijn leven van voor de moord heb ik niet terug", zucht Geert in zijn kleine studio in het centrum van Menen. "Ik heb drie operaties ondergaan: aan mijn schedel, hart en rug. Mijn rug was gebroken door de slagen die ik in de cel in Ieper heb gekregen. De operatie is goed verlopen, maar ik moet nog altijd in de zetel slapen, omdat ik van mijn voorlopige bewindvoerder zelfs geen (ziekenhuis-)bed mag kopen. Ik ben het beu dat anderen boven mijn hoofd alles beslissen. Heb ik dan niets meer te zeggen, zelfs niet over mijn eigen gezondheid? Bovendien moet ik rondkomen met zestig euro per week, hoewel mijn invaliditeitsuitkering maandelijks wordt gestort. Van de 36.500 euro schadevergoeding die de Belgische staat me schuldig is voor de vijftig maanden onterechte opsluiting heb ik nog geen cent gezien."

"We eisten 190.000 euro en gingen in beroep, maar we weten nog niet wanneer dat behandeld zal worden", pikt Geerts advocaat Frank Scheerlinck in. "Ook van de schadevergoeding van buurman Thomas Couvreur kwam nog niets in huis."

Nieuwe vriendin

"Die moord heeft heel mijn leven veranderd", mijmert Geert. "Ik was gelukkig met Caroline en zag haar graag, wat anderen ook mogen beweren. Ik koester haar foto nog altijd. Nog elke dag pieker ik me suf waarom Caroline vermoord moest worden. Ondanks mijn vrijspraak is het alsof ik me moet blijven schamen. Ik was zelfs niet welkom op communies in mijn eigen familie. Zo kan ik niet verder leven. Dan ben ik nog liever opnieuw bij Caroline. Het enige lichtpuntje is mijn nieuwe vriendin. Zij doet haar best om mij te helpen, maar ik kan van haar niet vragen alles voor mij op te offeren. Ik wil gewoon weer op mijn eigen benen kunnen staan. Figuurlijk, maar eerst ook letterlijk, want voorlopig ben ik na mijn rugoperatie nog op een rollator aangewezen."

2 Geert Vanweehaeghe is voorlopig gekluisterd aan een rollator. "Dat is het gevolg van mijn rugoperatie, die ik moest ondergaan nadat ik slagen had gekregen in de cel in Ieper."
Lieven Samyn Geert Vanweehaeghe is voorlopig gekluisterd aan een rollator. "Dat is het gevolg van mijn rugoperatie, die ik moest ondergaan nadat ik slagen had gekregen in de cel in Ieper."
2 Het artikel dat vorig jaar in onze krant verscheen.
RV Het artikel dat vorig jaar in onze krant verscheen.

Lees meer