3 Agath Desmet overwint anorexia
Henk Deleu Agath Desmet overwint anorexia

Agath verslaat anorexia en start blog om meisjes te helpen: “Maak klik in je hoofd en kies voor genezing"

Ze zag de dood in de ogen, maar slaagde er toch net op tijd in om het gevecht met zichzelf te winnen. Agath Desmet (21) uit Deerlijk overwon de eetstoornis anorexia nervosa en schrijft haar ervaringen nu van zich af in een blog, om andere meisjes te helpen: “Maak de klik in je hoofd en durf voor genezing te kiezen. Zelfvertrouwen is iets waar je keihard moet aan werken”, zegt ze.

De eerste signalen staken de kop op toen ze 8 jaar was. “Ik keek thuis in de spiegel en dacht: amai, wat heb jij dikke billen”, vertelt de studente communicatiemanagement in de hogeschool West-Vlaanderen in Kortrijk. Het werd als tiener snel erger, in een middelbare school in de regio (we vermelden de naam van de school bewust niet, red.). Er zaten vooral meisjes in mijn klas. Ze hadden het vaak over wat ze niet aten, om te vermageren. Er werd over iedereen geroddeld, wat ook wel wat typisch is voor die leeftijd. Ik was absoluut niet dik toen, maar liet me meeslepen omdat ik verdwaald was in mijn hoofd en niet wist wie ik was. Ik was perfectionistisch, stelde altijd hoge eisen voor mezelf, was nooit tevreden over mezelf en wilde eerst andere mensen helpen. Ik vond het minder erg om me slecht te voelen dan dat anderen zich slecht voelden. Die combinatie maakte het allemaal nog moeilijker. Vanaf het vierde middelbaar ging het pas echt bergaf.”

3 Agath in april 2014. Het verschil met nu is overduidelijk en confronterend.
Agath Agath in april 2014. Het verschil met nu is overduidelijk en confronterend.

Als ik al eens een boterham at, dacht ik altijd ‘hoe meer kruimels er vanaf vallen, hoe beter’. En ‘s middags beperkte ik me vaak tot een bordje met 80 gram puree en 80 gram kip.

Agath Desmet

Laag zelfbeeld

“Uiteindelijk at ik op school enkel nog een droge pistolet. En vaak kreeg ik die zelfs niet helemaal op, terwijl ik daarvoor zo kon genieten van een belegd broodje of een koude pasta. Maar het vermageren gaf me het foute gevoel een echte persoon te zijn. Het stemmetje in mijn hoofd, de criticus die eiste om alle vettige dingen te laten vallen, klonk steeds luider. Ik had last van doodsdrift. Een innerlijke dwang om mezelf kapot te maken. Als ik al eens een boterham at, dacht ik altijd ‘hoe meer kruimels er vanaf vallen, hoe beter’. Ik at thuis wel drie maaltijden per dag, mijn ouders hielden dat in de gaten, maar dat stelde amper iets voor. Zo beperkte ik me ‘s middags vaak tot een bordje met 80 gram puree en 80 gram kip. Ik had een erg laag zelfbeeld en keek op naar graatmagere modellen. Ik bewonderde de meisjes van de Victoria’s Secret Fashion Show. Toen we in 2014 met ons gezin op skireis gingen, grepen mijn bezorgde ouders in. Mijn uitgeput lichaam voelde altijd superkoud aan en mijn lippen waren blauw. Ik moest in therapie en werd verplicht meer te eten. Maar de criticus in mijn hoofd was ondertussen zo sterk geworden. Ik had het gewicht van een 10-jarig kind, voor een 16-jarig meisje van 1 meter en 78 centimeter. Ik vermeld mijn gewicht niet om mensen geen streefdoel te geven. Mijn hartslag in rust haalde met moeite 40 slagen per minuut. Ik viel vaak flauw en had amper nog een bewustzijn. Ik belandde in het ziekenhuis AZ Groeninge, puur om mijn lichaam te kunnen redden. Ze gaven me er astronautenvoeding, via een catheter in de slagader naast mijn borstbeen. Dan breek je in je hoofd hoor. Ik vond mezelf erg lui en wilde opstaan en wandelen. Met de gedachte om zo toch calorieën te blijven verbranden en toch te blijven vermageren.”

Na jaren tweestrijd slaagde ik erin om de criticus in mijn hoofd, die zei ‘je gaat weer dik worden en je niet goed voelen’, uit te schakelen.

Agath Desmet

Tweestrijd

Agath mocht na drie weken ziekenhuis AZ Groeninge verlaten. Ze werd verplicht om drie keer per dag de energierijke voeding Fortimel te drinken en werd door een voedingsdeskundige begeleid, met wie ze een erg goeie band had. “Ik maakte uiteindelijk de klik in mijn hoofd”, vertelt Agath. “De zomervakantie kwam er aan en ik wilde op reis met mijn grootouders en familie. Ik gruwde van de gedachte om weer in het ziekenhuis te belanden. 45 kilogram wegen was het minimum om mee te mogen op reis. Ik haalde het. Omdat ik er na al die jaren tweestrijd in slaagde om het stemmetje in mijn hoofd, de criticus die zei ‘je gaat weer dik worden en je niet goed voelen’, stilaan uit te schakelen. Het ging nog beter, toen ik mijn vijfde middelbaar in een andere school kon overdoen, de Pleinschool in Kortrijk. De leerkrachten en leerlingen wisten min of meer welk gevecht ik voerde, maar deden er nooit vervelend over en gingen er met veel respect mee om. Ik dacht niet langer aan vermageren, ik had het niet meer voortdurend koud. Uitgaan en toffe dingen doen, daar dacht ik vooral aan. Gelukkig maar.”

3 Agath overwon anorexia. Ze voelt zich prima nu.
Henk Deleu Agath overwon anorexia. Ze voelt zich prima nu.

Pasta met kip en currysaus

Agath, ze werkt af en toe in cocktailbar Sprezza op de Graanmarkt in Kortrijk, is nu 21 jaar. Ze weegt ergens tussen de 60 en 65 kilogram. “Denk ik toch. Het is al een half jaar geleden dat ik mezelf woog. Het getal interesseert me niet meer. Ik laat me er niet meer door manipuleren. Ik eet nu àlles, met smaak. Frietjes, een boterham met Nutella, chips, noem maar op. Mijn lievelingseten is pasta met kip en currysaus. Ik merk het nu zo wel aan mijn lichaam, als ik een beetje te veel eet. En ik sport vaak. Ik ben lid van tennisclub Finlandia in Gullegem.”

Wie zich in mijn verhaal herkent, neem contact op. Ik luister graag en wil graag helpen.

Agath Desmet

Neem contact op

Nu Agath genezen is, is ze met een blog gestart. “Zodat iedereen begrijpt wat anorexia nervosa is. Het is niet enkel niet eten. Het is een stem die groeit in je hoofd en te hoge eisen stelt. Ik vraag begrip voor de ziekte. En wil meisjes met hetzelfde probleem zo helpen en motiveren. Zodat ze ook die klik maken en de stap zetten om voor genezing te kiezen. Ga het gevecht aan. En doe het stap voor stap. Zo begon ik bijvoorbeeld zelf ook niet weer meteen chips te eten. Ik begon eerst met groentechips, als tussenstap. Ik heb een drempel moeten overwinnen om mijn persoonlijk verhaal te vertellen in mijn blog. Enkel mijn familie en goeie vrienden weten wat ik echt meegemaakt heb. Maar ik wil zoveel mogelijk mensen bereiken en krijg nu al heel veel reacties. Ik zet elke woensdag iets op mijn blog. Er komt binnenkort een blogpost over mijn idee om te genezen. Zo is zelfvertrouwen iets waar je keihard moet aan werken. Wie zich in mijn verhaal herkent, neem contact op. Ik luister graag en wil graag helpen. Wie diep zit, kan ik doorverwijzen naar de juiste hulp. Een psycholoog, een voedingsdeskundige, groepstherapie, paardentherapie, een massage om tot rust te komen, er zijn erg veel opties om geholpen te worden. En wees gerust, uiteindelijk vind je de juiste therapie en vind je iemand met wie het klikt”, aldus Agath Desmet. Haar blog volgen: https://agathdes.be. Ze heeft met apercu.agath ook een pagina op Instagram.

7 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Isabelle Kerckhove

    Oh wat zie jij er nu goed uit meid, sterk dat je met u verhaal naar buiten komt en zo toont aan andere mensen dat je het wel kan overwinnen, respect voor jou doorzettingsvermogen!

  • Elkadam liams

    Echt top je ziet er veel beter uit en gezonder!

Lees meer