2 Luc wordt bij aankomst verwelkomd met een erehaag.
Foto's Jurgen Eeckhout Luc wordt bij aankomst verwelkomd met een erehaag.

"Wat ik ga missen? Tja, alles eigenlijk..."

POLITIE LOWAZONE ZWAAIT GELIEFDE HOOFDINSPECTEUR LUC (59) UIT

De politie Lowazone heeft gisteren op een gepaste manier afscheid genomen van hoofdinspecteur Luc Van Laeke (59). Na ruim 36 jaar dienst bij de politie van Nevele -eerst als veldwachter, later als (hoofd)inspecteur- gaat hij op welverdiend pensioen. "Ik zal alles, zowel de collega's als het politiewerk, hard missen", zegt hij.

Luc, een fervent motorcrosser die het op het einde van zijn sportcarrière nog heeft opgenomen tegen legendes Joël Robert en Roger De Coster, belandde in 1981 als hulpagent bij de gemeentelijke politie van Nevele. Drie jaar later werd hij daar veldwachter. "Ik hield me toen voornamelijk bezig met kantschriften en hondentelling", vertelt hij. "Indertijd moesten we bij de mensen thuis het aantal honden tellen. Ze moesten daarvoor belastingen betalen." Het waren tijden die de huidige jongere generatie zich niet meer kan inbeelden.

2 Luc Van Laeke (tweede van links) met zijn dichtste collega's van de recherche en korpschef Geert Van Hoecke.
Jurgen Eeckhout Luc Van Laeke (tweede van links) met zijn dichtste collega's van de recherche en korpschef Geert Van Hoecke.

Blikje bonen

Dat het er vroeger bij de politie anders aan toe ging dan vandaag, weet Luc als geen ander. Hij had dan ook een erg opvallende, bloederige en vooral ongeziene anekdote klaar over een (zelf)moordzaak. "We kregen een melding over een uit de hand gelopen ruzie tussen een koppeltje. De jongeman haalde daarna zijn jachtwapen boven, schoot eerst een lading in de lucht en schoot zich daarna door het hoofd. Die man zag er niet meer uit. Vandaag zou je er als gewone agent niet mogen aankomen. Toen werd er ons gevraagd om die man 'in te laden' en kreeg ik de opdracht om zijn hersenen bij elkaar te rapen. We moesten ons behelpen met wat we hadden, dus nam ik toen een leeg blikje bonen dat daar lag en daar propte ik die hersenen in."

Stille werker

Luc maakte regelmatig promotie. Zo promoveerde hij van officier van de gerechtelijke politie, tot inspecteur en nu hoofdinspecteur bij de recherche. Daar laat hij vooral veel vrienden na. "Ik heb Luc leren appreciëren als collega", zegt een van zijn dichtste collega's. "Hij bewaarde altijd de rust, je kon altijd op hem rekenen."


Zijn korpschef Geert Van Hoecke treedt hem daarin bij. "Hij was een stille werker, maar zo heb je er tegenwoordig niet veel meer van rondlopen. Hij had erg veel kennis opgebouwd, vooral in stedenbouw en milieuzaken. Ik had hem er graag nog wat langer bij gehad."


De politie nam daarom afscheid met een passend eerbetoon. Zo werd hij thuis in een oldtimer opgehaald en naar het commissariaat in Zomergem gebracht.


Daar salueerden zijn dichtste collega's hem en mocht hij door een erehaag lopen. Na enkele obligatoire foto's moest hij nog enkele grappige opdrachtjes uitvoeren met een fiets en kon hij samen met zijn vrouw en de collega's smullen van de lekkere barbecue. "Wat ik ga missen? Alles eigenlijk: mijn collega's, het werk. Voor mij voelt het nu nog niet aan als pensioen. Naar jaarlijkse traditie ga ik deze periode in verlof, alleen is het nu een blijvend verlof. Bang voor het zwarte gat heb ik helemaal niet."

Lees meer