3 Patrick Dupon speelt opnieuw Pulle in d’Ostendsche Revue.
Benny Proot Patrick Dupon speelt opnieuw Pulle in d’Ostendsche Revue.

Patrick Dupon speelt al voor 42ste keer mee in d’Ostendsche Revue: “Zelfs Jo Vally kent me als mijn personage ‘Pulle’”

D’Ostendsche Revue gaat donderdag in première met hun nieuwe productie. Patrick Dupon kruipt dan opnieuw in de huid van Pulle. De naam is ondertussen onlosmakelijk verbonden met de Oostendenaar. “De meeste mensen kennen niet eens mijn echte naam”, lacht hij.

Tjeppen en Pulle zijn al sinds 1999 een vaste waarde in d’ Ostendsche Revue. Patricks alter ego is zowaar bekender dan hijzelf. “Op straat zeggen de mensen gewoon Pulle tegen mij. Het is een naam die aan me blijft plakken. Onlangs kwam ik Jo Vally tegen tijdens een optreden en hij zei ook onmiddellijk “Pulle, dat is lang geleden.” Naast acteur is Patrick Dupon ook muzikant. Hij trad jaren op met het dansorkest Los Pelicanos, maar nu gaat hij alleen op pad voor optredens met zijn accordeon en keyboards. Momenteel zijn de laatste voorbereidingen bezig voor de première van d’Ostendsche Revue. Het is al de 42ste revue voor Patrick. Hij kwam al op zijn 13de in de revue terecht. “Mijn ouders hielden café de Pelikaan open op de Konterdam. Lucienne, die later begon op te treden als Lucy Loes, zocht nog mensen voor de carnavalsgroepering de Gilissen van de zee die met viskoppen meeliepen in de stoet. Ik hielp hen wel eens uit de nood als jonge kerel. Zo kwam ik in het carnaval terecht en bij uitbreiding de revue. Ik werd lid van de Orde van de Kloeffe van Gerard Dangreau en hij was ook de revue.”

Eenzame dronkaard

Tot 1998 waren Gerard als Pette Sjieke en Robert Duyck als Tjeppen Krotte de hoofdfiguren. Na de vertoning van de 30ste revue beslisten Gerard en tekstschrijver Werner Rabau om er een punt achter te zetten. “Wij hebben dan beslist met enkele spelers om een doorstart te maken met Tjeppen en Pulle.” Het typetje was enkele jaren voordien al in het leven geroepen. “Werner Rabau heeft mij gedoopt. Het was een rolletje in de finalescène in 1992 en de rol is sindsdien verder uitgebreid.” Pulle is een eenzame dronkaard, met een wollen muts op zijn hoofd in de kleuren van Oostende. Een rol die Patrick gemakkelijk afgaat. “Toch staat hij ver van wie ik ben. Als ik de muts afzet, ben ik gewoon terug Patrick. Het is trouwens nog altijd dezelfde muts als in 1992.”

3 Patrick of Pulle (links) in actie in 2010.
JVK Patrick of Pulle (links) in actie in 2010.

Zilverrock

Tjeppen en Pulle zijn de laatste jaren ook traditioneel de gastheren van Zilverrock. “Dat is plezant om te doen. De teksten van de revue zijn allemaal uitgeschreven, maar tijdens Zilverrock improviseren we voornamelijk. We komen ’s morgens toe met een leeg blad en bedenken ter plaatse wat we zullen doen. We moeten enkel opletten dat we niemand kwetsen. We zijn zo ooit opgekomen met een luier aan, omdat we kinderen wilden spelen die naar tante Terry gingen kijken. Sommige mensen dachten dat we lachten met oudere mensen, maar dat was helemaal niet de bedoeling.”

Lachen met politici

Ook na al die jaren blijft Patrick uitkijken naar de revue komend weekend. “Het blijft de leukste periode van het jaar. Het is tof om te weten dat mensen komen om een avondje te lachen.” Er is weliswaar al veel veranderd door de jaren heen. “Vroeger werd er nog meer met politici gelachen. Als ze er niet in zaten dan belden ze om te vragen waarom. Nu is dat veel minder het geval. Het is ook moeilijk om het publiek nog buiten te krijgen. Vroeger speelden we in het Kursaal en kwamen er in totaal 9 à 10.000 mensen kijken. Nu zijn we blij met 1.500 mensen. Er is natuurlijk een veel groter aanbod en mensen verlangen veel meer dan vroeger.”

3 Een beeld uit 2013.
Benny Proot Een beeld uit 2013.

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer