“Maandenlang weggebleven uit flat door de muizen...” Maar nu alles op alles om plaag in Sint-Maartensdal in te dijken

Jacqueline Wallenus (59) woont al 44 jaar in Sint-Maartensdal, maar de voorbije elf maanden waren voor haar de hel op aarde. Het begon met één muis op de radiator en sindsdien is Jacqueline geen seconde gerust meer. “Ik heb een panische angst voor muizen en ben zelfs enkele maanden bij mijn broer gaan wonen”, klinkt het. Sociale huisvestingsmaatschappij Dijledal belooft alles op alles te zetten om de muizenplaag in te dijken.

4 Jacqueline Wallenus heeft op haar appartement in Sint-Maartensdal. Ze verhuisde zelfs enkele maanden naar haar broer omdat ze een panische angst heeft voor muizen.
Vertommen Jacqueline Wallenus heeft op haar appartement in Sint-Maartensdal. Ze verhuisde zelfs enkele maanden naar haar broer omdat ze een panische angst heeft voor muizen.

Christophe Stockman (sp.a) is nog maar pas voorzitter van sociale huisvestingsmaatschappij Dijledal, maar de opvolger van Fons Laeremans (CD&V) moet al meteen alle zeilen bijzetten. In Toren 7 in Sint-Maartensdal hebben sommige bewoners last van muizen en dat is al bijna een jaar het geval. Eerdere pogingen om de muizenplaag in te dijken, hadden niet het gewenste effect. Rentokil – gespecialiseerd in ongedierte - deed al enkele pogingen, maar de plaag is volgens bewoonster Jacqueline Wallenus nog niet onder controle.

Ik ben echt aan het einde van mijn Latijn. Ik durf zelfs niet meer te koken in mijn appartement. Ik koop nu eten in plastic bakjes die ik rechtstaand opeet. Vervolgens was ik ze goed af en zet ik het afgedroogde bakje meteen terug in de koelkast, kwestie van zeker geen extra muizen te lokken. Soms krijg ik ook paniekaanvallen. Als ik iets hoor, zet ik meteen de televisie stil en gaat het door mijn hoofd dat er misschien muizen nestelen in mijn zetel

Jacqueline Wallenus (59)
4 Mogelijk begon de muizenplaag in de kelder. Via de muren kwamen de muizen terecht in de appartementen van bewoners. Jacqueline woont zelf op de elfde verdieping van de toren.
Vertommen Mogelijk begon de muizenplaag in de kelder. Via de muren kwamen de muizen terecht in de appartementen van bewoners. Jacqueline woont zelf op de elfde verdieping van de toren.

“Elf maanden geleden kwam ik binnen in de living en zag ik voor het eerst een muis. Ze liep op de radiator. Ik dacht dat mijn ogen me bedrogen maar dat bleek niet het geval. Nadien zag ik steeds vaker muizen lopen in mijn appartement. Dijledal heeft toen Rentokil gestuurd maar hun oplossingen hebben de muizen niet kunnen verjagen”, vertelt Jacqueline. 

Hel op aarde

Voor de 59-jarige vrouw – die al 44 jaar heel graag in Sint-Maartensdal woont - is de aanwezigheid van muizen in haar appartement letterlijk de hel op aarde. “Ik heb een panische angst voor muizen. Ik ben geen seconde gerust meer in mijn appartement. Op een bepaald moment werd de angst zo erg dat ik voor een tijdje bij mijn broer ben gaan wonen. Eerst een kortere tijd en daarna zelfs vijf maanden lang. Nu overweeg ik om opnieuw naar mijn broer te gaan want het muizenprobleem is nog altijd niet opgelost.”

Morgen heeft Jacqueline een afspraak met kersvers Dijledal-voorzitter Christophe Stockman. “We gaan het muizenprobleem op korte termijn definitief oplossen. Het kan niet zijn dat bewoners bang zijn in hun eigen appartement. Dijledal zal de hele toren muizenvrij maken en de situatie ook verder opvolgen. Het welzijn van onze bewoners is heel belangrijk. We gaan dit snel en kordaat oplossen”, klinkt het.

Het kan niet zijn dat bewoners bang zijn in hun eigen appartement. We gaan dit snel en kordaat oplossen

Christophe Stockman (sp.a), voorzitter Dijledal
4 Christophe Stockman werd nog maar net aangesteld als voorzitter van sociale huisvestingsmaatschappij Dijledal.
Vertommen Christophe Stockman werd nog maar net aangesteld als voorzitter van sociale huisvestingsmaatschappij Dijledal.

Dat klinkt Jacqueline Wallenus als muziek in de oren want ze is een depressie nabij door de situatie. “Dit is geen leven meer voor mij”, vertelt Jacqueline. “Ik ben echt aan het einde van mijn Latijn. Ik durf zelfs niet meer te koken in mijn appartement. Ik koop nu eten in plastic bakjes die ik rechtstaand opeet. Vervolgens was ik ze goed af en zet ik het afgedroogde bakje meteen terug in de koelkast, kwestie van zeker geen extra muizen te lokken. Soms krijg ik ook paniekaanvallen. Als ik iets hoor, zet ik meteen de televisie stil en gaat het door mijn hoofd dat er misschien muizen nestelen in mijn zetel. Ik loop letterlijk de muren op van angst. Dijledal en Rentokil doen wel hun best maar ik zit nog steeds met een appartement waarvoor ik huur betaal maar niet durf te leven. Volgens mijn dokter ben ik dicht bij een depressie. Ik zet nu al mijn hoop op de nieuwe voorzitter van Dijledal. Ik ben het beu om tussen de muizenvallen te leven.”

4 Jacqueline hoopt op een snelle oplossing want verhuizen ziet ze niet zitten.
Vertommen Jacqueline hoopt op een snelle oplossing want verhuizen ziet ze niet zitten.

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer