Didrik Borry net voor een trainingsrit.
Michael Depestele Didrik Borry net voor een trainingsrit.

Poperingenaar neemt deel aan WK voor mensen met getransplanteerd orgaan: “Acht jaar geleden kon ik niets meer”

Didrik Borry (30) is het bewijs dat mensen na een transplantatie nog een leven voor zich hebben. De Poperingenaar neemt binnenkort deel aan de ploegentijdrit, de tijdrit en gewone koers van de World Transplant Games in Engeland. “En een figurantenrol wil ik daar niet spelen, ik ga om te winnen.”  

De in Poperinge wonende Didrik Borry werd geboren met een stukje ontbrekende urineleider. “Ik kon bij mijn geboorte niet plassen”, zegt hij. “Mijn blaas was direct vol en daardoor werd er vocht naar mijn nieren gestuwd. Na mijn geboorte werd ik onmiddellijk geopereerd, maar mijn nieren hadden al onherstelbare schade opgelopen.”

Vanaf zijn 17de moest Didrik aan de peritoneale nierdialyse. Daarbij wordt in tegenstelling tot de hemodialyse dialyse het eigenbuikvlies als filter gebruikt om afvalstoffen uit het lichaam te verwijderen via een soort zoutoplossing. “Het voordeel van dit type dialyse is dat het thuis kan gebeuren”, zegt Didrik. “Op die manier kon ik naar school gaan, want de behandeling, die weliswaar negen uur aan stuk duurde, gebeurde ’s nachts. Terwijl mijn leeftijdsgenoten uitgingen, lag ik vastgekluisterd.”

Nierdialyse

Op zijn 22ste onderging Didrik een nierdialyse. “Op dat moment kon ik eigenlijk niets meer. Ik kon zelfs geen lege bak bier optillen.” Momenteel is dat wel even anders. De man oefent het beroep van tekenaar in de metaalbouw uit en daarnaast fietst hij. En hoe. “Ik heb een winnaarsmentaliteit”, klinkt het. “Ik ging op zoek naar een fietsclub in de regio waar snel wordt gereden. De donderdagavond doen we trainingsritjes met een gemiddelde van 38 km per uur.”

Medicatie

Toch mag de sporter niet zomaar alles doen. “Neen, het is toch een beetje oppassen”, zegt hij. “Door mijn medicatie die ik neem tegen afstotingsverschijnselen is mijn immuunsysteem laag. Ik kan dus vlug ziek worden. Ik moet meer trainen om hetzelfde trainingseffect te bekomen als een andere sporter. Een nevenverschijnsel van mijn medicatie is dat mijn handen soms beven, maar daar kan ik mee leven.”

Didrik schreef zich nu in voor de tweejaarlijkse World Transplant Games, die plaatsvinden tussen 17 en 24 augustus in Newcastle in Engeland. “En ik ga niet om te verliezen, ik wel degelijk een rol van betekenis spelen. Qua snelheid kan ik het zeker aan, maar er zal natuurlijk wel wat geluk en tactiek aan te pas komen.

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer