Jahya Salem Seoud (31).
Foto Bollen Jahya Salem Seoud (31).

"Aub, neem me mijn thuis niet af"

IRAKEES JAHYA SALEM SEOUD (31) WORDT NA 18 JAAR IN BELGIË UITGEWEZEN

De Irakees Jahya Salem Seoud (31) krijgt na 18 jaar in België geen verblijfsvergunning van het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatslozen (CGVS). Een paar weken geleden kreeg hij een brief dat zijn aanvraag geweigerd werd en dat hij definitief het land uit moet. Omdat hij nu illegaal in het land is, leeft hij momenteel ondergedoken in Tienen. Door met zijn verhaal in de media te komen en zijn situatie uit te leggen, hoopt hij toch een vergunning te krijgen, net zoals de Kosovaarse Djellza (16).

Jahya Salem Seoud is net voorbij de dertig, maar heeft er al een hobbelig parcours opzitten. "Op mijn dertiende ben ik met mijn broer en schoonzus Irak ontvlucht en naar België gekomen. De situatie in Irak was te gevaarlijk geworden: mijn beide ouders had ik al verloren tijdens de oorlog en zelf raakte ik er als kind ook gewond. We vreesden voor ons leven en vluchtten weg." Zijn schoonzus is ondertussen gescheiden van de broer van Jahya en hertrouwd met een Belg. "Daardoor zie ik haar nog maar weinig."

Opgejaagd als wild

Jahya leeft ondertussen al langer in België dan hij ooit in Irak geweest is. "Ik ben volledig geïntegreerd... Wat wil je, na 18 jaar. Ik ben in Haasrode naar school gegaan, ik spreek Nederlands, al mijn vrienden wonen hier, ik heb hier gewerkt via mijn oranje kaart (een voorlopige verblijfsvergunning voor mensen die asielzoeken, red.). Desondanks krijg ik maar geen vaste verblijfsvergunning, en dat is al tien jaar zo. Toen ik na het het middelbaar wilde verder studeren, mechanica, werd mij dat onmogelijk gemaakt. Ook een vaste job was geen optie door het ontbreken van de nodige papieren." Jarenlang leefde Jahya in verschillende kraakpanden in Leuven. "Als opgejaagd wild, want telkens mijn aanwezigheid werd opgemerkt, werd de politie op de hoogte gebracht. Ik kon elke keer ontkomen. Intussen bleef ik proberen om een verblijfsvergunning te bemachtigen, tevergeefs."

Barmhartige samaritaan

Jahya ontving enkele weken geleden opnieuw een weigering, deze keer met het bevel om België te verlaten. "Ik heb vervolgens enkele weken op straat geleefd, zonder verse kleren, mijn behoefte moest ik doen in het park, bedelen om te kunnen eten... Toevallig sprak iemand van Tienen mij aan toen ik rondzwierf in de omgeving van het station in Leuven. Hij zag hoe moeilijk ik het had." Jahya deed zijn verhaal aan de man, die zelf van vreemde origine is, ook zijn thuisland moest ontvluchten, maar wel aan de nodige papieren geraakte en ondertussen twee bedrijfjes heeft opgestart en runt. "Ik besprak de situatie met mijn vrouw, en we besloten Jahya onderdak te geven. Zelf weten we maar al te goed wat hij doormaakt. We hopen dat hij zo snel mogelijk de nodige papieren krijgt. Geloof me, de dag dat hij die heeft, geef ik hem een vast contract!", aldus de barmhartige samaritaan, die voorts anoniem wil blijven om Jahya te beschermen.

"België, mijn thuis"

"Ik leef ondergedoken bij hen, want in Leuven kent de politie mij ondertussen al te goed. Maar dus niet omdat ik een crimineel, dief of drugsdealer ben. België is mijn thuisland, waar ik wil studeren, werken, een toekomst uitbouwen... Alleen beschik ik niet over de nodige papieren."


Ondertussen schakelde Jahya ook al een advocaat in, maar die laat niets meer van zich horen. Ook op onze telefoons en mails kregen we geen gehoor. "Ik weet echt niet wat ik nu nog kan of moet doen", aldus een wanhopige Jahya. "Ik denk dat ik een van de volgende dagen best terug naar Brussel trek om opnieuw asiel aan te vragen, al hoop ik dat ze me niet naar een centrum sturen en nadien verplicht repatriëren."

Lees meer