2 Michel Maeckelberghe is de oudste priester van het bisdom Brugge.
Joke Couvreur Michel Maeckelberghe is de oudste priester van het bisdom Brugge.

Oudste priester van bisdom Brugge viert 100ste verjaardag: “Ik lees nog elke dag in m’n gebedenboek, in het Latijn natuurlijk”

Michel Maeckelberghe mag woensdag 100 kaarsjes uitblazen. De kersverse eeuweling mag zich hiermee niet alleen de oudste mannelijke inwoner van Roeselare noemen, maar eveneens de oudste priester van het bisdom Brugge. Ondanks zijn hoge leeftijd woont hij nog steeds zelfstandig.

“Ik ben een gelukkig man. Ik ben dankbaar voor de vele goede jaren en de goede mensen om me heen”, opent eerwaarde Michel Maeckelberghe die nog bijzonder kwiek is ondanks z'n hoge leeftijd. Hij werd geboren op 27 februari 1919 in Steenkerke bij Veurne. “De gemeente die gekend is dankzij Willem Vermandere”, knipoogt hij. “Ik was de voorlaatste in een landbouwersgezin en had twee broers en drie zussen die helaas allemaal al overleden zijn.” Van thuis uit kreeg hij de gedachte van het zaaien en oogsten mee. “Ik voelde me aangesproken om op de akker van Gods rijk te gaan werken. Toen ik in het seminarie zat, waren we met 36 kandidaat-priesters. Ik werd gewijd op 16 april 1944.” Binnen enkele maanden is dat precies 75 jaar geleden en mag Michel zijn albasten priesterjubileum vieren. “Ik ben de oudste priester van het bisdom Brugge”, zegt hij trots.

Godsdienstlessen

Enkele maanden na z’n wijding ging hij aan de slag in het college van Veurne. “Ik was er 12 jaar professor. Uit die periode herinner ik me vooral het jonge idealisme. In 1956 werd ik kapelaan in Westvleteren. Ik werd er enorm gesteund door de paters, deed er heel veel huisbezoeken, gaf er godsdienstlessen in de scholen en heb nog steeds een duidelijk beeld van de druk bijgewoonde missen aan de grot van Lourdes in het bos. In 1961 werd ik medepastoor in Moorslede op de Sint-Martinusparochie. Ik was er proost van tal van verenigingen en was elke avond op pad voor vergaderingen. Na tien jaar werd ik pastoor in Anzegem en Gijzelbrechtegem waar ik meehielp aan de uitbouw van de Vrienden van Lourdes, de huidige Gezinsbond,…”

Aalmoezenier

In 1986 arriveerde Michel in Roeselare, waar hij 33 jaar later nog steeds woont. “Ik werd aalmoezenier in het Stedelijk Ziekenhuis en rustoord Ten Hove. Ik heb me ingezet om de zieken en bejaarden regelmatig te bezoeken, samen met hen te bidden en eucharistie te vieren. Door een hartinfarct heb ik die taak deels moeten opgeven wat me zeer zwaar viel.” In 1994 kreeg Maeckelberghe z’n ontslag als ziekenhuisaalmoezenier. Vijf jaar later stopte hij ook met z’n taak in het rusthuis dat vandaag gekend is als De Waterdam. “Ik heb m’n leven in de handen van God gegeven. Ik ben gelukkig en dankbaar voor de vele kansen die ik gekregen heb als priester en heb altijd kracht gevonden in het gebed.”

Michel toostte dinsdag op z’n 100ste verjaardag met Roeselaars schepen Marc Vanwalleghem en provincieraadslid Els Kindt (beiden CD&V). Woensdag gaat ook bisschop Lode Aerts langs. “Neen, ik had nooit verwacht om zo oud te worden. Maar volgend jaar zijn jullie opnieuw welkom”, lacht hij. De priester woont nog steeds zelfstandig. “Ik krijg wel heel veel hulp van mijn buren en m’n familie. M’n buren doen onder meer m’n boodschappen en de familie komt heel vaak op bezoek. Zelf ga ik niet meer buiten. Wel lees ik nog elke dag in mijn brevier (gebedenboek, red.). In het Latijn natuurlijk.”

2 Eerwaarde Michel Maeckelberghe kreeg felicitaties van de stad en de provincie bij monde van Els Kindt en Marc Vanwalleghem.
Joke Couvreur Eerwaarde Michel Maeckelberghe kreeg felicitaties van de stad en de provincie bij monde van Els Kindt en Marc Vanwalleghem.

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer