Wijsvinger

'Niet akkoord, makker! Geef mij één aanvaardbare reden waarom die beesten niet verdoofd zouden mogen worden, en ik geef je gelijk! Maar buiten het feit dat er in de tijd van Ibrahim geen spuitjes bestonden, kan je er geen enkele opnoemen. Niet één!'

Met opgestoken vinger zit ik in theehuis Tanger in de Abdijstraat tegenover Mo. En zoals elk jaar vlak voor het Offerfeest hebben we weer dezelfde discussie over het onverdoofd slachten van schapen.

'Doe die fucking vinger weg, habibi.' fluistert hij.

Ik kijk verbaasd naar mijn wijsvinger.

'Waarom? Is er iets mis met mijn index?'

'Neen!', sist hij. 'Alleen wordt dat gebaar misbruikt door die paljassen van IS!'

Ik hoor het zwaar donderen in Keulen. 'Een opgestoken wijsvinger?', mompel ik, terwijl ik mijn hand traag laat zakken.

'Yep! Het wordt gebruikt om aan te geven dat er maar één God is.'

'So? Dat is toch iets waar jij ook in gelooft, sahbi. Of niet soms?', zeg ik plagerig.

'Absoluut. Alleen krijgt het een beschamende gelaagdheid als een terrorist het gebaart. Dan wordt het iets ...' Hij pauzeert even. 'Vies is het juiste woord, denk ik. Vergelijk het met een Hitlergroet. Op zich is er niets mis met een opgestoken hand. In combinatie met een hakenkruis daarentegen, is het een symbool van een verderfelijke ideologie. Hetzelfde verhaal met die opgestoken vinger en een fucking IS-vlag! En, mon chèr, als er twee dingen zijn waarmee ik niet geassocieerd wil worden, dan zijn het wel IS en Hitler!'

'Gelukkig maar, hè sahbi', lach ik.

Hij giet in één teug zijn muntthee naar binnen.

'Kan je mij even afzetten aan De Zwaantjes in Hoboken, makker?'

'No prob, Mo.'

Een paar ogenblikken later staan we voor het rode licht. We zien op de hoek van de Abdijstraat en de Sint-Bernardsesteenweg een vrouw staan met in haar linkerhand een bijbel. Met haar rechterhand staat ze met gestrekte wijsvinger in de lucht te zwaaien. Mo zucht.

'Pff ... godsdienstwaanzinnigen. Eén grote, stinkende pot nat!'

Lees meer