Moeder Tamara en haar man.
rv Moeder Tamara en haar man.

Werkloze moeder sluit zoon met ADHD jarenlang op in slaapkamer: “Ik wilde rustig tv kunnen kijken”

Een jongen met ADHD is “zolang hij zich herinnert” elke avond om 20 uur door zijn ouders opgesloten in zijn slaapkamer, zodat zij rustig tv konden kijken. Toen de politie er binnenviel, troffen agenten “een varkensstal” aan met een beschimmelde matras en overal flessen urine. De procureur vordert vijf jaar cel voor de vrouw en 30 maanden voor de man die zijn echtgenote niet durfde tegenspreken. 

Na het requisitoir van de openbare aanklager werd het vanmiddag muisstil in de rechtszaal. Hoe konden ouders hun kind zoiets aandoen? Moeder Tamara  (37) en haar man (45) uit Zwijndrecht worden beschuldigd van “onmenselijke behandeling” en “vrijheidsberoving” van hun ondertussen 16-jarige zoon. Wat dat in praktijk betekende, zette de procureur uiteen in een ontluisterend betoog.  

“Elke avond om 20 uur moest zoon X. naar zijn kamer. De deur ging op slot. Pas ‘s morgens tegen schooltijd werd de deur opengemaakt. Volgens de moeder was haar zoon alleen op die manier in toom te houden. De jongen heeft een ADHD-stoornis. Hij zou alles stuk slaan en verbaal en fysiek agressief zijn. De moeder was ‘s avonds doodmoe en wilde dan rustig televisie kijken, maar dat ging niet met zoon X. aan haar zijde. Haar twee andere zonen (18 en 14) mochten wel mee tv kijken”, aldus de aanklager. 

Als hij opgesloten zat en drie keer hard tegen de deur stampte, ging die wel open. In geval van brand kon hij dus zijn kamer uit. Dat kan ik niet zeggen in mijn cel. Als ik tegen de deur stamp, blijft die gesloten

Moeder Tamara

Slot op het raam

Zoon X. kon niet uit zijn kamer. Eén keer was hij langs het raam en de regenpijp naar beneden gekropen om zijn behoefte te doen, maar moeder Tamara was onverbiddelijk en zette een slot op het raam. De jongen moest vanaf dan pipi doen in plastiek flessen. Agenten die de kamer binnenvielen, beschreven ‘een varkensstal’. De kamer was maanden niet gepoetst, de lakens waren beschimmeld, overal stonden flessen met urine, om nog maar te zwijgen van de walgelijke geur die er hing. 

De werkloze moeder Tamara beweerde dat zij elke avond doodmoe was.  Waarvan is een raadsel. Zij vulde haar dagen met koffie drinken met vriendinnen en met urenlang ‘pokemon-go’ spelen. Wanneer haar zoon ook in de weekends werd opgesloten, vergat zij al eens zijn kamerdeur ‘s morgens weer open te maken. Sommige dagen zat hij er tot 20 uur aan één stuk vast. 

Schoolvrienden hadden samengelegd voor een horloge zodat zoon X. toch enig benul van tijd had tijdens zijn gevangenschap. Zijn moeder nam het horloge af.  Zoon X. had later stiekem wel een gsm zijn kamer binnengesmokkeld. 

De werkloze moeder beweerde dat zij elke avond doodmoe was. Waarvan is een raadsel. Zij vulde haar dagen met koffie drinken met vriendinnen en met urenlang Pokemon Go spelen.

Al vier maanden in de cel

Moeder Tamara verscheen aangehouden in de rechtbank. Zij zit al vier maanden in de cel. Toch blijft zij zich als slachtoffer profileren. Ze had wel hulp gezocht voor de ADHD-problematiek van haar zoon maar die hulpverleners lieten haar na enkele maanden in de steek. 

Tamara vond trouwens dat haar zoon X. overdreef: “Als hij opgesloten zat en drie keer hard tegen de deur stampte, ging die wel open. In geval van brand kon hij dus zijn kamer uit. Dat kan ik niet zeggen in mijn cel. Als ik tegen de deur stamp, blijft die gesloten.” 

“Ik was opsluiting gewoon”

De openbare aanklager raadde de rechters aan naar het videoverhoor van zoon X. te kijken. “De jongen was geen partij voor zijn manipulatieve moeder. Pas na opmerkingen van de speurders besefte de jongen dat het niet normaal was dat hij werd opgesloten. Hoelang zijn moeder hem al minderwaardig behandelde tegenover zijn twee broers, kon de jongen niet zeggen. “Zolang ik mij herinner”, zei de jongen. Hij was zeer emotioneel tijdens het verhoor. Geregeld moesten de speurders stoppen om hem op adem te laten komen. De jongen wil zijn moeder nooit meer zien.”

Voor de vader, die niet is aangehouden, was de aanklager milder. De man werkte lange dagen als chauffeur in de wegenbouw. Hij kon niet op tegen de dictator die zijn vrouw was. Hij voerde gewillig haar bevelen uit. Als Tamara niet thuis was, mocht zoon X. wel eens langer opblijven. Of hij kreeg een boterham mee naar zijn kamer. De vader had het slot op het raam wat losgevezen zodat zoon X. toch een spleetje frisse lucht kreeg op zijn kamer. 

Vijf jaar gevorderd

De aanklager vorderde vijf jaar cel tegen de moeder en dertig maanden tegen de vader. De advocaten van de twee verdachten hielden hun verdediging kort. De twee ouders beseften dat hun optreden volledig fout was. Zij vroegen een straf met uitstel.  

In hun laatste woord legden beide ouders toch de schuld bij hun onhandelbare zoon. Vooral de vader begreep niet waarom zij terechtstonden. Waarop de rechter veelbetekenend reageerde: “De hand in eigen boezem steken, dat doen jullie dus niet.” 

Op 28 juni volgt de uitspraak. 

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer