2 “Nu kan ik het gemis een plaatsje geven”, zegt Nele Vermoere, nadat we haar gisteren samenbrachten met Frankie Geldhof, de laatste eigenaar van de Opel Ascona van haar vader.
Florian Van Eenoo Photo News “Nu kan ik het gemis een plaatsje geven”, zegt Nele Vermoere, nadat we haar gisteren samenbrachten met Frankie Geldhof, de laatste eigenaar van de Opel Ascona van haar vader.

“Doet deugd te horen wat er allemaal nog met de auto van papa is gebeurd”

SOS HLN bracht Nele samen met de laatste eigenaar van de Opel Ascona van haar overleden vader

Het was een mission impossible: de Opel Ascona Sport van hun vader terugvinden, 29 jaar na diens veel te vroege dood, in een tragisch ongeval.  SOS HLN sprong in de bres, toen de kinderen van Jozef Vermoere met die droom naar buiten kwamen. Helaas: de laatste eigenaar was een rallyrijder die de auto uit elkaar haalde voor wisselstukken. Toch vond dochter Nele troost, toen we de twee gisteren samenbrachten. “Het doet deugd te horen wat er allemaal nog met én in de auto is gebeurd.”

Deze oproep van Nele werd begin deze zomer door SOS HLN opgepikt. “Op 10 april 1990 stond onze wereld op zijn kop. Onze papa vertrok naar zijn werk en keerde nooit meer terug. Zijn Opel Ascona Sport bleef in de garage staan. Mama had geen rijbewijs. De auto werd verkocht aan een koppel... we hopen hem alsnog te kunnen opsporen. Papa krijgen we nooit meer terug. Misschien kunnen jullie ons helpen om, met die auto, een stukje van onze vader terug te brengen?” 

Een jaar of tien geleden begon haar broer Dieter ervan te dromen de sportwagen van zijn papa terug te vinden. “Af en toe toonde hij me een Ascona Sport op tweedehands.be. Is dat niet onze auto? Telkens was er een detail dat niet klopte. Die Ascona was heilig geweest voor onze papa. Om er zelf een open dak in te kunnen steken, heeft hij nog in carrosserie-opleiding gevolgd.”

Zelfde leeftijd

Naarmate haar broer almaar frequenter foto’s doorstuurde, groeide ook bij Nele het verlangen de auto terug te vinden. “Ik ben nu 37 jaar. Papa is maar 33 geworden. Mijn oudste is tien en mijn tweede acht jaar. Dat is de leeftijd waarop Dieter en ik onze vader zijn verloren. We zijn zeer goed opgevangen door onze familie en kregen er later een lieve pluspapa bij. Maar nu steekt het verlangen de kop op naar een tastbare herinnering aan papa.”

Het leek of ze een speld in een hooiberg zochten. De Ascona is, voor zover de kinderen weten, van bouwjaar 1981 en zou nu 38 jaar zijn. Een doorsnee wagen is na zoveel tijd op een autokerkhof beland of geëxporteerd. “Maar na jullie oproep kregen we tal van tips. We konden de levensloop van de Opel bijna helemaal reconstrueren. Blijkt dat papa’s auto uiteindelijk in het West-Vlaamse racecircuit is terecht gekomen. Minstens vier keer is hij doorverkocht onder rallyrijders. De laatste eigenaar kocht hem 16 jaar geleden. Helaas is de Ascona niet meer intact... Toen ik die boodschap kreeg, voelde het alsof ze opnieuw belden dat papa was gestorven.”

Ik verneem net dat de auto van mijn papa een donkergroen interieur had. Dat wist ik niet. Mijn lievelingskleur is dus niet toevallig groen

Nele Vermoere

Twee weken geaarzeld

Frankie Geldhof uit Roeselare was daar ook zelf het hart van in, zei hij toen we hem gisteren met Nele samenbrachten. “Pas twee weken nadat ik haar oproep zag, heb ik Nele durven bellen. Ik was tenslotte degene die de auto van haar vader aan zijn eind heeft geholpen. Maar mijn maten drongen aan: die mensen willen wéten wat er van die auto is terecht gekomen.”

Dat verhaal horen, deed Nele gisteren zichtbaar deugd. “Ik verneem net dat de auto een donkergroen interieur had. Dat wist ik niet. Mijn lievelingskleur is dus niet toevallig groen.” Ze geniet van nog meer herinneringen die Frankie opdiept. “Ik ben een Opel-fan. Mijn rallywagen was ook Ascona. De auto van je papa kocht ik voor het geval ik een wisselstuk zou nodig hebben. Hoewel die auto al 22 jaar was, reed hij nog goed. Ik heb hem dan ook ingeschreven en heb er zeker nog een jaar mee gereden. In die tijd heb ik mijn vrouw leren kennen. We hebben mooie momenten beleefd in die Ascona, toen we in het weekend uitgingen (lacht). En zie, we zijn nog samen.”

2 Voor de auto van Jozef Vermoere in 1990 werd afgehaald door de kopers, gingen zijn kinderen Dieter en Nele een laatste keer achter het stuur van de Ascona Sport zitten. Later groeide het verlangen de wagen terug te vinden.
Florian Van Eenoo photonews Voor de auto van Jozef Vermoere in 1990 werd afgehaald door de kopers, gingen zijn kinderen Dieter en Nele een laatste keer achter het stuur van de Ascona Sport zitten. Later groeide het verlangen de wagen terug te vinden.

Welke wisselstukken hij nu precies uit de auto heeft gehaald, kan Frankie zich niet meer voor de geest halen. “Maar je mag er van op aan dat delen van de auto van je vader nog in de rally hebben meegeracet”, verzekert hij.

Die auto voor 18.000 euro laten nabouwen is véél te duur. Je kan beter een oude Ascona opkopen en ombouwen tot exacte kopie van de auto van je vader. Ik ken genoeg mensen die jullie hierbij kunnen helpen

Rallyrijder Frankie, de laatste eigenaar van de gezochte sportwagen

Voor Nele is dat een troost: haar papa had dit leuk gevonden. Al moet ze ook een teleurstelling slikken. “Ik was blijven hopen dat we het onderstel van de auto nog zouden kunnen vinden. Helaas, dat ging naar een schroothandelaar. Mijn broer Dieter had zich voorgenomen om de auto op zijn oorspronkelijke basis tot in het kleinste detail te laten nabouwen. Een Nederlandse firma doet dat voor 18.000 euro.”

Als Frankie dat hoort, komt hij gelijk met een alternatief. “Je kan beter een oude Ascona Sport opkopen en ombouwen tot kopie van de auto van je vader. Ik ken genoeg mensen die jullie kunnen helpen en zal mijn contacten aanspreken. Dat moet je voor veel minder geld voor mekaar krijgen». Nele lacht. «Ik zal je boodschap overbrengen aan mijn broer, maar dit ga ik niet sponsoren. Ik weet nu hoe het afliep met onze Ascona en kan het gemis een plaatsje geven.”

Zit jij ook met iets dat misschien opgelost kan geraken met de hulp van meer dan 2 miljoen HLN-lezers? Laat het ons weten via SOSHLN@hln.be en wie weet vinden we samen met jou - én al die lezers - een oplossing. Om zo de wereld weer een beetje beter te maken.

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer