2  Rechtbanktekenaar Igor Preys vereeuwigde hoe beschuldigde Mehrnaz Didgar overlegt met haar advocaat Jef Vermassen.
BELGA Rechtbanktekenaar Igor Preys vereeuwigde hoe beschuldigde Mehrnaz Didgar overlegt met haar advocaat Jef Vermassen.

Assisen Leuven: “Alles moest poepchic en van het duurste zijn, van cadeaus tot auto's. Altijd maar willen opvallen”

"Alles werd voorgekauwd door Didgar: ze bleef maar eisen dat Eline (14) ook neurochirurge moest worden”

Op de derde dag van het proces tegen Mehrnaz Didgar voor het hof van assisen in Leuven is maandag duidelijk geworden dat het nooit meer goed komt tussen de neurochirurge en de familie Pans. Dat bleek uit getuigenissen van de dichtste familieleden van Eline Pans. 

Op het programma stonden uitsluitend moraliteitsgetuigen. De zitting was een heuse marathon, die duurde tot 21.30 uur. De familie van Steven Pans, vader van het slachtoffer en ex-echtgenoot van Didgar, domineerde de debatten. “Ze is hoogbegaafd maar vooral met zichzelf bezig”, verklaarde Johnny Pans vandaag over zijn gewezen schoondochter. Koen De Kerpel, de peter van Eline Pans, zei dat “de lasten voor Mehrnaz steeds groter werden omdat Steven het hoederecht niet helemaal opnam”.

Mehrnaz Didgar (51) wordt beschuldigd van moord op haar 14-jarige dochter. De neurochirurge van UZ Leuven zou Eline Pans door verstikking om het leven hebben gebracht op haar appartement in Leuven op 26 juli 2017.

“Wij waren onder de indruk”

Johny Pans is de vader van Steven, ex-echtgenoot van Didgar en vader van het slachtoffer. Omdat hij zich als grootvader burgerlijke partij stelde, samen met zijn echtgenote die niet kwam getuigen en de debatten vanuit de zaal volgde, moest hij geen eed afleggen. "Ik zag Didgar voor het eerst tijdens de uitreiking van studentendiploma's in Brussel. We waren trots op haar. Toen ze voor de eerste keer bij ons thuis over de vloer kwam, zei ze 'papa en mama' tegen ons. Wij waren onder de indruk: ze was alleen van Iran gekomen. We besloten haar te helpen.”

Dat gebeurde op verschillende manieren. "We steunden het jonge koppel financieel. We gaven geld voor een verhuis naar Wemmel en de specialisatiestudies van Didgar. We financierden de outfit voor het huwelijk in een kasteel en de aansluitende reis. Het was een sprookjeshuwelijk.”

“Eline moest perfecte meisje zijn”

Door toedoen van Didgar verwaterde het contact met de nieuwe schoondochter al snel. "Maar het was nog geen koele relatie", zei Johny Pans. "De schildklierkanker van Eline was een donderslag bij klare hemel. We waren natuurlijk heel blij dat ze het overleefde. Toen Eline daar in de isolatiekamer lag, heb ik Didgar leren appreciëren als moeder."

Eerder op de dag getuigden ook Tom (de broer van Steven) en zijn echtgenote Nathalie Oeyen. Tom Pans schilderde de neurochirurge af als een harde vrouw. “Ik had de indruk dat Eline niet echt een kind mocht zijn”, stelde Oeyen. “Op weekend in Nederland liep onze zoon op blote voeten de zee in. Eline mocht zich niet vuil maken en raakte niet verder dan het zand. Zij moest het perfecte meisje zijn.” Dat weekend dateerde van na de diagnose van schildklierkanker. “Mehrnaz was overbezorgd. Maar het is normaal dat een ouder zich meer beschermend opstelt tegenover een kind dat ziek is. Ik zou zelf ook zo zijn”, zei Oeyen.

Eline was niet gelukkig. Dat kon en mocht niet.

Grootvader Johnny Pans

Terug naar Johnny Pans. Het beeld van het sprookjeshuwelijk hield niet lang stand. “Alles werd voorgekauwd door Didgar: Eline was ook intelligent en zou later ook neurochirurge worden. Het kind was niet gelukkig. Dat kon en mocht niet. Didgar bleef maar eisen dat ze studies aankon, terwijl de resultaten op school steeds slechter werden. Wij wisten dat toen niet, want we werden overal buitengehouden. Toen volgde de scheiding. We kennen nog altijd de reden niet. Steven deed alles voor zijn gezin. Er was toen al een derde persoon in het spel.”

"Wij begrepen niet dat Eline rondliep met plannen tot zelfdoding. Dat leefde alleen tussen Didgar en Eline. De suïcidale gedachte kwam niet van mijn kleindochter maar van de moeder. Didgar had Eline moeten stimuleren om daarover na te denken, in plaats van haar daarin af te remmen. Didgar was verplicht om hulp te zoeken, als arts en zeker als moeder.” De boodschap van het overlijden kreeg Johny Pans van zijn zoon Tom, want Steven durfde niet. 

Ons eerste kleinkind was weg, zonder dat we haar ooit echt mochten leren kennen

Grootvader Johnny Pans

“Ons eerste kleinkind was weg, zonder dat we haar ooit echt mochten leren kennen. Hoe kan dat nu? Iemand met zoveel verstand die zoiets doet, als moeder van uw eigen kind. Als ik nadenk, kom ik alleen uit bij haar karakter. Ze is hoogbegaafd maar vooral bezig met zichzelf. Ze keek neer op mensen die niet aan de universiteit hadden gestudeerd. Alles moest poepchic en van het duurste zijn, van cadeaus tot auto's. Altijd maar willen opvallen. Ik was er soms beschaamd over."

Jef Vermassen, raadsman van Didgar, merkte op dat Johny Pans niet op de hoogte was van de laatste evolutie in de gemoedstoestand van Mehrnaz Didgar en Eline Pans.

2  Rechtbanktekenaar Igor Preys  schetste dit portret van beschuldigde  Mehrnaz Didgar.
BELGA Rechtbanktekenaar Igor Preys schetste dit portret van beschuldigde Mehrnaz Didgar.

Peter Eline: “Ik had dit totaal niet zien aankomen”

Ook de peter van Eline, Koen De Kerpel, kwam aan het woord. Hij leerde Didgar kennen aan de VUB, waar ze samen stage liepen. “We raakten bevriend en ze vroeg me om peter van Eline te worden. Zij was een op zichzelf gekeerd kind, met ouders die alles deden om haar tijdens haar ziekte te steunen. De druk op de relatie werd te groot. Jaren voor de scheiding waren Mehrnaz en Steven Pans al naar een therapeut gestapt. Het was al langer duidelijk dat zij niet gelukkig was en affectie miste. Maar toch heeft de scheiding me nog verrast”, zei De Kerpel.

Een verklaring voor het suïcidale gedrag zag hij in het feit dat Steven het hoederecht niet helemaal opnam. Na de relatiebreuk werd de vader van Eline geveld door een burn-out. “Daardoor werden de lasten voor Mehrnaz steeds groter. Ze zocht steun bij mij.”

“Alles was erop gericht om Eline te helpen. Ik kan het dan ook niet plaatsen dat het anders verlopen is. Dat was Mehrnaz niet. Het was een combinatie van de depressie en haar perfectionistische karakter. De daad paste niet bij haar levenswijze. Ik had dit totaal niet zien aankomen.”

3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • wim Goedhuys

    veel bla bla, maar het kind is wel vermoord

  • marie-claire de bosscher

    de daad paste helemaal bij haar levenswijze, zij was de baas, en kind kan niet voldoen dus weg ermee.... zwaar straffen !

Lees meer