De foor in Kortrijk vorige maand.
Henk Deleu De foor in Kortrijk vorige maand.

Bestaan de truken van de foor echt? “Wie foefelt, houdt het niet lang vol”

Het kermisseizoen is volop op gang en dan gonst het als vanouds van de geruchten over ‘de truken van de foor’: uitbaters van schietkramen zouden de lopen van hun geweren kromtrekken, in lunaparken zou je nooit die grote pluchen beer of dure horloge kunnen grijpen en aan het eendjeskraam zou niet het aantal punten dat je kind opvist maar wel hoeveel je hebt betaald bepalen vanop welk schap je een prijs mag kiezen.

“Wie foefelt op de foor, houdt het niet lang vol, zo simpel is het”, verzekert ons Mariette Commissaris, secretaris van de Vereniging der Belgische Foornijveraars. Zij wijst er ook op dat de uitdrukking ‘truken van de foor’ door foorreizigers zelf is uitgevonden en op een positieve geest van plantrekkerij slaat.

“Een hamer en een vijfduimer (grote nagel, red.), meer heeft een foorkramer niet nodig”, zegt Commissaris. De uitdrukking ‘truken van de foor’ komt van de kermismensen zelf. Ze staat voor je plan trekken, iedereen content maken en niet zagen. Wij lossen grote problemen met simpele middelen op. Een foorkramer kent van alles een beetje af en trekt zijn plan. Dus: een simpele maar doeltreffende oplossing, dat is een truc van de foor. Deze positieve zegswijze heeft echter een negatieve bijklank gekregen in ons taalgebruik. Maar telkens ik die uitdrukking hoor, denk ik bij mezelf ‘daar ben ik fier op’.”

“En de Lotto dan?”

Dat foorkramers een loopje nemen met de eerlijke handelspraktijken, veegt Commissaris resoluut van tafel. “Ik speel al heel mijn leven op de Lotto, maar heb nog nooit iets gewonnen. Hoor je mij zeggen dat de Lotto een foefelding is? Vorige week was ik nog met burgemeester Jan Jambon op de opening van de kermis in Brasschaat. Daar stonden een paar vrouwen aan het schietkraam, en één van hen schoot ernaast en zei ‘die loop staat hier scheef’. Jambon en ik hebben er eens goed mee gelachen.”

Malafide uitbaters van kermisattracties houden het volgens Commissaris niet lang vol. “Als iemand de mensen in het zak zet, is dat gauw geweten. Dat wordt doorverteld aan de schoolpoort, op café. Die foorkramer zal het volgende jaar niet op die kermis moeten terugkomen, of hij zal geen volk meer aan zijn kraam zien.”

“Anderzijds moeten mensen ook begrijpen dat je aan de grijpers meer kans maakt om een pluchen beer van 5 euro te pakken te krijgen dan één die meer dan 100 euro kost. Je kan toch niet voor elk muntstuk van 2 euro een beer van 100 euro weggeven? Hoe dat precies marcheert, weet ik niet, ik veronderstel dat de moeilijkheidsgraad van die grijpers in de fabriek wordt afgesteld. Ik zeg niet dat er nooit iets foutloopt, maar wie eerlijk is, zal succes hebben en zijn boterham kunnen verdienen. En omgekeerd: wie foefelt, zal zwarte sneeuw zien.”

14 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • herman mens

    De grijpkracht wordt ingesteld door een systeem van tandwielen in de kast zelf, de uitbater kan instellen hoeveel beurten er gegrepen moet worden met verminderde kracht, en hoeveel keer er eens écht gegrepen mag worden, dit is géén vaste waarde. Hetzelfde met de loterijkramen, de grote prijzen zitten niet in het mandje met nummers , maar in de zak van de uitbater, die ...als hij genoeg gewone prijsjes heeft verkocht één van de "grotere" prijzen bij in het mandje doet. Enz......

  • Gino Denil

    Denk niet dat die lopen krom staan. Schoot nagenoeg altijd raak. Dat zou met een kromme loop wel heel moeilijk worden. Maar er iets echt mee winnen dat niet. Naar de kermis ga je om plezier te maken. Niet om er rijk te worden.

Lees meer