Foto ter illustratie.
Maarten Hartman Foto ter illustratie.

Exclusief voor abonnees

Mijn geheim (deel 6). Bertrand (80) is de zoon van een kloosterbroeder: “Eén mailtje en mijn leven stond op z’n kop”

Geheimen. We steken ze weg, houden ze stil, bewaken ze met ons leven. HLN-redactrice Sabine Vermeiren ging luisteren naar acht Vlamingen die wél praten. Eén keer alles op tafel. En dan nooit meer. Vandaag deel 6: Bertrand (80) had zijn vader nooit anders gekend dan als onderwijzer. Pas na diens dood ontdekt Bertrand een nooit verteld verleden. Lees de volledige reeks hier

Zijn vader, klóósterbroeder? Tegen wil en dank torst Bertrand nu een donker geheim, dat ­eigenlijk niet eens het zijne is maar wel z’n hele leven overhoophaalt. “Ik kan dit tegen ­niemand vertellen. Wat moet ik zeggen? ‘Mijn vader was een geestelijke?’”

Je hebt 5% van dit artikel gelezen

8 reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.
  • Jose Van Hauwaert

    Tja, ieder mens steekt anders in elkaar. PERSOONLIJK zou mij dit niet echt iets kunnen schelen. Van mijn pa weet ik zelfs nog veel minder, alleen dat hij als jonge tiener met zijn oudere broer tijdens WOII moest gaan werken om 7 broers en zussen uit het weeshuis te houden daar de ouders beiden gestorven waren. Honger geleden, als vroeg aan de alcohol en sigaretten, liefde geven kon hij niet want zelf nooit gekend. Maar verder...niks weet ik van mijn pa.

  • Jonny Van den Bruel

    Onnodige taboes. De tijdsgeest van toen. Zo zonde dat dit allemaal zo lang verzwegen werd, wellicht uit schaamte. Totaal niet nodig; voor velen moeilijk om te vatten.

Lees meer