laenen

Exclusief voor abonnees

Onweerstaanbare dwang (deel 4): Gedood met mes, bijl én dolk. Maar Tuur vindt zichzelf geen moordenaar

“Onweerstaanbare dwang.” Oftewel artikel ‘71’. Decennialang kende het juridische begrip een sluimerend bestaan in de rechtszaal. Tot Jef Vermassen er in 1977 — eerder toevallig - zijn eerste vrijspraak mee behaalde en er nadien menige Vlaamse jury mee inpakte. Onze gerechtsverslaggever Erwin Verhoeven blikt terug op de meest opvallende artikel 71-processen. Vandaag: de jury volgt niet altijd. 

Je hebt 2% van dit artikel gelezen

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis

5 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • RENE LENAERTS

    Dat gelul over "onweerstaanbare dwang" heeft goed gewerkt in een tijd dat juryleden nog simpele geesten waren. Er zijn onwaarschijnlijke vrijspraken geweest die er nooit hadden mogen komen.

  • Jef Heffens

    Dan moeit je die voor de rest van zijn dagen ofwel in de gevangenis steken of in een psychiatrische inrichting.

Lees meer