3 Olga en Youri Milyutin staan drie jaar na zijn verdwijning zondag voor eerst aan het graf van hun zoon.
Saskia Berdenis van Berlekom Olga en Youri Milyutin staan drie jaar na zijn verdwijning zondag voor eerst aan het graf van hun zoon.

Het mysterie rond de dood van Dimitri

Olga en Youri Milyutin uit Rusland zagen hun zoon Dimitri Jurjevich nooit meer in levende lijve. Drie jaar geleden verliet hij zijn ouderlijk huis in de stad Saratov en verdween hij uit hun leven. Na een onopgehelderde tocht door Europa kwam hij vorig jaar op zijn 27ste om het leven op een spoorbaan in Amersfoort. Op 20 september dit jaar hoorden zijn ouders pas het slechte nieuws. Vandaag verwachten zij voor het eerst het graf van hun zoon op Rusthof te bezoeken.

Op zijn met gras begroeide graf R-26 prijkt slechts een wit plastic plaatje met de aanduiding NN (No Name) 1116. Zijn ouders zullen geen naamloos graf treffen, gisteren kreeg het graf zijn naam. Olga en Youri worden verteerd door verdriet. "We hebben het heel zwaar", vertellen ze voor aankomst in Nederland. Het besef van zijn dood dringt niet ten volle tot hen door. De hoop is lang blijven leven.

Vandaag verwachten ze met een vlucht uit Moskou op Schiphol aan te komen, om door te reizen naar Amersfoort, waar ze de laatste rustplaats van hun verloren zoon bezoeken. Ze hebben een duidelijk doel: "We willen zijn lichaam mee terug nemen naar Rusland.''

3 Het kaartje op het graf van Dimitri.
Saskia Berdenis van Berlekom Het kaartje op het graf van Dimitri.

Mysterie
Wat Dimitri is overkomen, is grotendeels een mysterie. De zoon vertrok 3,5 jaar geleden uit zijn ouderlijk huis in de stad Saratov, 850 kilometer ten noordoosten van de Russische hoofdstad Moskou, een havenstad aan de Wolga met zo'n 900.000 inwoners. Zijn ouders typeren hem als een rustige jongen die gek is van sporten als voetbal en fitness. Hij studeerde aan de technische universiteit van Saratov, en werkte ook naast zijn studie. "Hij rookte niet, dronk niet, een serieuze jongen", vertellen zijn ouders vanuit Rusland.

In de vroege zomer van 2012 reisde de 24-jarige Dimitri voor het eerst naar Europa. In de Poolse hoofdstad Warschau wou hij op 12 juni de wedstrijd Polen-Rusland bijwonen tijdens het Europees kampioenschap voetbal. Hij zal nooit meer terugkeren naar huis.

Antwoorden
Wat zich de twee jaar nadien in zijn leven afspeelde, is maar ten dele na te gaan. Zijn ouders hebben nooit meer wat van hun zoon vernomen, en komen nu naar Nederland om alsnog antwoord te vinden op hun vragen. "Hoe leefde hij, waar hield hij zich mee bezig?'' Ze sluiten uit dat hij drugs is gaan gebruiken of in de criminaliteit is beland.

Van zijn gangen tussen juni 2012 en 25 augustus 2014 zijn spaarzame sporen. Feit is dat hij vanuit Polen in Nederland terecht is gekomen. Hoe is een raadsel. Blijkbaar verbleef hij veel in Amsterdam en Zaandam. Daar werd hij enkele keren van straat geplukt door de politie. Niet vanwege criminele activiteiten, maar omdat hij wordt beschouwd als illegaal, zonder verblijfsvergunning.

Opvallend genoeg weigerde hij consequent zijn identiteit en afkomst prijs te geven. Elke keer stuit de vreemdelingenpolitie op een muur van zwijgzaamheid, ondanks herhaalde pogingen die te doorbreken. "Zodra je over zijn afkomst begon, hield hij zijn mond.'' De politie sloot niet uit dat hij een geheim met zich meedraagt.

Vriendelijk
Drie keer belandde hij in vreemdelingenbewaring, in detentiecentrum Zeist bij Soesterberg. Hij gedroeg zich rustig, voorkomend en vriendelijk. Volgens medewerkers maakte hij een opgewekte indruk. Hij ging groepsactiviteiten uit de weg, zonderde zich wat af in zijn cel, maar zei dat het goed met hem ging. Op zijn kamer loste hij wiskundige vraagstukken op. Elke ochtend deed hij trouw fitnessoefeningen. Hij wekte niet de indruk ongelukkig te zijn, zeggen medewerkers.

Elke keer werd zijn bewaring opgeheven. Zo werd Dimitri ook op 25 augustus ontslagen. Hij liet zijn privéspullen achter in het detentiecentrum, omdat hij ze niet meer nodig had. Hij werd keurig afgezet op station Amersfoort omdat hij de trein wou nemen. Maar vanaf het station ging hij wandelen, langs de spoorrails. Dimitri kwam ter hoogte van het dierenpark onder een trein en overleed.

De politie gaat uit van zelfmoord. De treinmachinist zag hem voor de trein staan of springen. Het treinverkeer werd stilgelegd en de spoorwegovergang bleef enige tijd afgesloten vanwege de ravage en het aansluitende onderzoek.

Identiteit
De identiteit van het slachtoffer kan niet worden vastgesteld. De politie en het detentiecentrum hebben immers ook nooit zijn naam vernomen. Het stoffelijk overschot blijft onbekend. Dimitri Milyutin kreeg op 28 augustus een maatschappelijke begrafenis met de aanduiding NN op zijn graf. "Ik heb nog nooit meegemaakt dat we iemand hebben begraven van wie we zelfs de naam niet wisten", zegt de Amersfoortse uitvaartondernemer Hans Meijerink. Op de sectie gemeentegraven is zijn graf het enige zonder naam.

Oproep
Omdat zijn identiteit onbekend bleef, werd zijn dna afgenomen waarvan het profiel in een internationale databank van vermisten wordt opgenomen. In de kranten verschenen oproepen met de vraag wie hem kende. Het tv-programma Vermist besteedde aandacht aan de zaak. Maar in Nederland werd zijn identiteit niet opgehelderd.

In Rusland staat Dimitri Milyutin drie jaar na zijn verdwijning nog als vermist te boek. Zijn ouders in zijn geboortestad Saratov zijn kapot van de verdwijning van hun zoon. Maar in augustus dit jaar kwal er eindelijk opheldering over het treinslachtoffer van Amersfoort.

Dankzij het opgeslagen dna-profiel werd zijn identiteit bekend. Interpol stelde de Russische autoriteiten op de hoogte. En op 20 september kregen Olga en Youri Milyutin een brief van het Russische ministerie van Binnenlandse Zaken. "Bij deze delen we u mee dat uw zoon Dimitri Jurjevich om het leven is gekomen in Amersfoort, Nederland. Hij is ter aarde besteld op begraafplaats Rusthof in Amersfoort."

3 Dimitri met zijn moeder.
Privéfoto Dimitri met zijn moeder.

De ouders zijn volledig van de kaart. "Hoe kan het? Hij heeft niets van zich laten horen. We hebben drie jaar niets gehoord. Hoe kan hij hier terecht zijn gekomen? Hoe leefde hij?''

Klasgenotensite
Ze gaan op zoek naar antwoorden. Via een Russische versie van een klasgenotensite krijgen ze contact met Elita van Vulpen. Zij is de Russische taal machtig en woont in de buurt van Amersfoort. Ze was direct bereid hulp te bieden. "De ouders hebben het er heel moeilijk mee.'' Stom toevallig reed zij die bewuste dag, de 25ste augustus, voorbij als de spoorwegovergang was afgesloten vanwege een ongeluk.

Elita helpt sindsdien met naspeuringen. "Het is verschrikkelijk dat je als ouders drie jaar lang niet weet waar je kind is. Totdat je ineens een brief krijgt dat je zoon al een jaar lang dood is, dat hij zelfmoord heeft gepleegd, en ver weg in een graf ligt zonder naam. Afschuwelijk."

Lees meer