Yulia en haar biologische ouders.
Will Stewart MBA Yulia en haar biologische ouders.

Vader verliest dochter in trein en vindt haar 20 jaar later pas terug: “Hij smeekt om vergeving”

Een even zo ontroerende als bizarre familiehereniging in Wit-Rusland: een vader en zijn dochter zijn na twintig slopende jaren weer samen nadat ze elkaar tijdens een treinreis uit het oog waren verloren. De politie hield er rekening mee dat de man en zijn echtgenote de destijds 4-jarige Yulia Gorina om het leven hadden gebracht. Het meisje bleek in werkelijkheid 900 kilometer verderop te zijn beland en werd al die jaren door een adoptiefamilie opgevoed.

De nu 24 jaar oude Yulia verdween in 1999 op mysterieuze wijze uit een trein die tussen hoofdstad Minsk en Asipovichy reed. Haar vader was tijdens de reis in slaap gevallen en ging ervanuit dat iemand met kwade bedoelingen het meisje had meegenomen. In werkelijkheid belandde Yulia in Ryazan, een Russisch stadje dat 200 kilometer buiten Moskou ligt. Ze werd gevonden aan de kant van een spoorweg. De lokale politie probeerde met man en macht de ouders te traceren, maar tevergeefs.

Het meisje werd ondergebracht bij pleegouders en daar als hun dochter opgevoed. Nu, precies twintig jaar later, heeft ze eindelijk haar biologische ouders gevonden. Dat gebeurde nadat haar nieuwe vriend, de 31-jarige Ilya Kryukov, via Google oude krantenartikelen vond waarin de verdwijning van Yulia uitgebreid aan bod kwam. Een DNA-test in het ziekenhuis wees definitief uit dat Yulia de dochter is van Viktor en Lyudmila Moiseenko.

‘We konden niet eens praten’

Het ontroerende familieverhaal domineert al de hele week alle kranten in Rusland en Wit-Rusland en ook Britse media als The Sun en Mirror pakken er nu groot mee uit. Zij schrijven dat de vader zijn dochter om ‘vergeving heeft gesmeekt’ omdat hij het zichzelf aanrekent haar te hebben kwijtgeraakt. “We waren allemaal in tranen’’, vertelt Yulia tegen Russische media. “We konden niet eens praten, maar huilden en omhelsden elkaar alleen maar. Mijn moeder liet me op haar schoot zitten alsof ik nog haar kleine meisje was.’’

De ouders van Yulia, beide bijna 60 jaar, zochten jarenlang verwoed naar hun verloren kind. “We namen dagenlang elke trein van Minsk naar Asipovichy en terug en vroegen aan passagiers of ze Yulia misschien hadden gezien. We doorzochten elke put waar ze in gevallen kon zijn, controleerden winkels, verlaten huizen. Alles, maar niets hielp.’’ Ook de politie nam de vermissing uiterst serieus en zette grote zoekacties op touw en verhoorde diverse getuigen.

Opvallende wending

Het onderzoek kreeg halverwege een opvallende wending toen de ouders plotseling als verdachten werden aangemerkt. Het onderzoeksteam vermoedde dat zij wellicht iets met de verdwijning van het meisje te maken hadden. Testen met een leugendetector leverden niets op en uiteindelijk werd het onderzoek door een gebrek aan bewijs stopgezet. Wat er wel is gebeurd, blijft tot op de dag van vandaag onduidelijk. Yulia heeft een vage herinnering dat ze tijdens de treinreis met een ander paar is meegereisd, maar daar blijft het bij.

De ouders en het meisje zijn ondanks de verloren jaren zielsgelukkig dat ze elkaar weer gevonden hebben. “God is echt, wonderen bestaan’’, stamelt een huilende moeder voor de Russische camera. “Het was haast onmogelijk om al die jaren door te komen zonder te weten wat er met je kind is gebeurd. Het was meer dan verschrikkelijk. Uiteindelijk zijn we maar verhuisd. We konden niet in het huis blijven waar Yulia daarvoor lachte en speelde. We konden niet dezelfde wegen bewandelen en vonden het vreselijk om in de buurt van een spoor te komen. Maar het belangrijkste is om te blijven wachten en hopen.’’

25 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Serge Surmont

    De politie bracht het meisje bij adoptie ouders... Had de politie dan geen zicht op het feit dat er een kind vermist was? Makkelijker iemand als moordenaar aan te duiden, dan zelf te moeten zoeken...

  • Elle Devee

    Er werd met man en macht gezocht waar het kind vandaan kon komen toen ze gevonden werd. Dat zal wel. Blijkt 20 jaar later dat de kranten volstonden met artikels over de verdwijning. Zo hard zullen ze wel niet gezocht hebben zeker.

Lees meer