7 v.l.n.r Justine Vanhaevermaet, Shari Van Belle, Tessa Wullaert, Janice Cayman
Filip Van Roe v.l.n.r Justine Vanhaevermaet, Shari Van Belle, Tessa Wullaert, Janice Cayman

Exclusief voor abonnees

Belgian Red Flames in vuur en vlam: “Nu kan ik van voetbal leven, maar ik kom van nul”

Vrouwenvoetbal in de kijker

De Belgian Red Flames stonden nooit eerder zo hoog op de FIFA-ranking. De kwalificaties voor het EK in 2021 zijn succesvol gestart. En sinds kort schopt het vrouwenteam zich ook netjes tot in jouw huiskamer: Q2 zendt hun thuiswedstrijden uit. De bal is eindelijk aan het rollen. Move over, mannen!

7
Filip Van Roe

Tessa Wullaert (26) speelt bij Manchester city: ‘Voetbal vergt best veel van me’

Ik speel nu negen jaar bij de Red Flames en ik heb de aandacht voor onze sport zien evolueren. Ons eerste Europees kampioenschap in 2017 was een duidelijk keerpunt. Plots gingen meer jonge meisjes voetballen. Het aantal supporters nam toe. Jammer genoeg hebben we daarna onszelf – en iedereen anders – ontgoocheld, door ons niet te plaatsten voor het WK. De boel viel weer wat stil. Niet qua prestaties van ons team, maar wel qua aandacht.”

Meer aandacht krijgen: verhoogt dat ook de druk op het veld?

“Aandacht krijgen is leuk, maar ons beste antwoord als team? Dat is presteren, zoals we de laatste twee wedstrijden gedaan hebben, tegen Engeland en Kroatië. Vroeger waren de matchen al te zien op Proximus TV, nu op Q2. Hoe meer mensen kijken, hoe meer kritiek er ook komt. Dat zit nu eenmaal in het Belgisch bloed, om snel negatieve commentaar te geven. Daar moet je als speelster mee leren omgaan.”

Toen jullie in Tubeke logeerden voor de voorbereiding van jullie kwalificatiewedstrijden voor het EK, moesten jullie het hotel verlaten … omdat de beloftes van de Rode Duivels kwamen trainen.

“Dat is zo. En eerlijk? Dat wringt wel wat bij mij. Uiteraard ligt dat ook aan de accommodatie: het hotel is te klein om voor twee à drie ploegen voldoende kamers aan te bieden. Maar dat de nationale ploeg van de vrouwen op zo’n belangrijk moment moet verhuizen naar een ander hotel, omdat de mannen komen trainen? Ik zie het omgekeerd niet gauw gebeuren.”

Thibaut Courtois en Eden Hazard zetten hun schouders onder de campagne om vrouwenvoetbal te promoten.

“Ik weet het. Maar voorlopig is dat nog weinig concreet, vind ik. Pas op: ik ben enthousiast, hoor. Maar eerst zien en dan geloven. (lachje)”

Je was vijf toen je voor het eerst op een voetbalveld stond. Intussen is dit je tweede seizoen bij Manchester City. Is je meisjesdroom uitgekomen?

“Nee, want ik droomde daar totaal niet van als kind. Ik voetbalde graag en tot mijn vijftiende deed ik dat bij een jongensteam. Twintig jaar geleden was dat tamelijk ongezien. Ik wist vroeger zelfs niet dat er een nationaal vrouwenteam bestond – dat heette toen nog de ‘Rode Duivelinnen’. In mijn laatste twee jaar middelbaar onderwijs zat ik op de topsportschool in Gent. Omdat ik studeren belangrijk vond, ging ik daarna naar de hogeschool: ik combineerde mijn studies toerisme met voetbal bij Anderlecht, daarna bij Standard – op dat moment de beste ploeg van het land. Maar toen ik mijn diploma had, merkte ik al snel: werken van negen tot vijf en dan ’s avonds gaan trainen tot negen uur? Dat is niks voor mij. Pas op dat moment koos ik voor professioneel voetbal. Ik speelde eerst drie jaar bij Wolfsburg, en nu dus in Manchester.”

7
Filip Van Roe

En hoe is het leven in Engeland?

“Dat valt niet altijd mee, eerlijk gezegd. Onlangs, toen ik terugkwam na de EK-kwalificatiematchen in België, was er ingebroken in mijn appartement. De helft van mijn spullen was weg. De euforie na de wedstrijden was snel verdwenen. Los daarvan is het niet altijd even eenvoudig om mijn vriend Mathias te missen. Hij heeft aanvankelijk geprobeerd om mee te verhuizen naar Manchester. Maar na vijf weken moest hij toegeven dat het toch niks voor hem was. Dat was zwaar, want ik had me erop ingesteld dat hij hier zou komen wonen. Maar hij miste te veel van thuis. Zijn vrienden, zijn sociale leven. Hij gunt mij mijn sportcarrière, dus ik moet hém ook zijn keuze gunnen. Toen we elkaar vier jaar geleden leerden kennen, vertrok ik een week later al naar Duitsland. ‘Besef waar je aan begint’, zei ik hem toen. (lachje) Een maand later stond hij plots voor mijn deur in Wolfsburg. Hij koos voor mij én mijn sport. Sindsdien zijn we samen gelukkig. Ook al vraagt het heel wat planning om elkaar te zien.”

Je klinkt een klein beetje somber.

“Elk jaar vraag ik me af hoe lang ik het nog zal volhouden. Maar ik ben het verplicht aan mezelf om door te zetten. Ik ben 26, mijn beste jaren als voetbalster moeten nog komen, en uiteraard ligt het EK voor me. Maar ik durf gerust toe te geven dat het best veel van me vergt.”

Word jij rijk van het voetbal?

“Rijk? Ik kan mooi sparen. Meer dan dat ik zou kunnen sparen mocht ik een gewone job hebben in België. Dat is voor mij ook een voorwaarde. Ik ken meisjes die in het buitenland voetballen en op het einde van de maand amper rondkomen. Chapeau! Ik zou dat niet kunnen. Daarvoor zijn de opofferingen – zeker in persoonlijke relaties – me veel te groot.”

Hoe zou jij ten slotte meer jonge meisjes overtuigen om te komen voetballen?

“Voetbal heeft een magisch effect. Gelijk welk probleem, gelijk welk verdriet: eenmaal op het veld verdwijnt het allemaal uit mijn hoofd. Alles is weg. Ik heb dan alleen plezier, anderhalf uur lang. De euforie die je voelt bij overwinning, of wanneer je een goal maakt? Op zulke momenten kan je de wereld aan. Trust me.”

7
Filip Van Roe

Shari Van Belle (19) speelt bij AA Gent: ‘Voetbal is mijn leven: ik ben er dag en nacht mee bezig’

In het begin hebben mijn ouders geprobeerd me in de dansles te steken. Maar ik stond daar vooral te wenen. (lacht) Ik ben dan eerder per toeval beginnen te voetballen. Ik ging altijd mee naar de voetbaltraining van mijn broer. Ik speelde daar wat met een bal langs de zijlijn. Op een keer zei de trainer: ‘Laat haar maar eens een keertje meedoen.’ En ik ben niet meer gestopt.”

Hoe oud was je toen?

“Amper vijf. Ik speelde tot mijn veertiende in jongensploegen, als enige meisje van het team. Mijn teamgenoten gingen goed met mij om, maar ergens miste ik wel een ‘vrouwelijk maatje’, denk ik. Ik moest ook altijd alleen douchen, hè. (lacht) Op het veld merkte ik soms dat de tegenstander zich wat inhield: in een duel gingen ze me niet omverduwen, want ik was ‘maar een meisje’. Ik was technisch vaak even goed als de jongens, maar fysiek, en qua kracht en snelheid was het serieus vechten om mijn mannetje te staan. Hoe ouder ik werd, hoe moeilijker. Vanaf mijn veertiende ging ik naar een meisjesploeg. Nu speel ik mijn vijfde seizoen bij AA Gent.”

En je bent een van de jongsten van de Red Flames.

“Sinds januari, ja. Ze noemen me daar ‘de kleine’. (lachje) Ik ben maar 1 meter 63, in het voetbal is dat tamelijk klein. De eerste wedstrijden met de Flames, die eerst speelminuten, zijn zéér spannend. Maar de coach geeft vertrouwen: ‘Ik stel je niet op als ik niet in je geloof’, zegt hij. Ook de medespeelsters zorgen ervoor dat ik rustig blijf en mijn ding kan doen. Mijn zenuwen zijn aanwezig, maar eenmaal op het veld gaan ze weg. Hoewel. Nu komen de matchen op televisie en weet je: iederéén gaat dit zien!”

Een goede zaak, toch?

“(enthousiast) Absoluut! Ik ben blij dat onze wedstrijden uitgezonden worden, ik vind dat we in het verleden veel te weinig aandacht kregen. Onterecht. Ik hoop echt op meer supporters, meer aanmoediging en meer respect voor onze sport.”

Wat is het allerleukste aan voetbal?

“Spelen voor de Red Flames. Dat volkslied meezingen. Je land mogen vertegenwoordigen – hopelijk op het EK in 2021. De supporters horen juichen? Dat is puur kippenvel. Voetbal is mijn leven: ik ben er dag en nacht mee bezig.”

Wordt er onder vrouwen ook al eens vuil gespeeld?

“(knikt) Er zijn zeker ploegen die het voetballende aspect achterwege laten en puur op kracht spelen. Vrouwen durven geniepig dingen tegen je te zeggen, of je zo uit te dagen dat je voor die gele kaart gaat. Ze staan expres op je tenen, ze houden je truitje vast – waardoor je gefrustreerd raakt en te wild in duel gaat. Vrouwen neus aan neus? Dat gebeurt. Ikzelf probeer altijd kalm te blijven. Ik kan misschien binnenin wel agressief worden, maar ik zal nooit vuil spelen en met twee voeten vooruit tackelen of zo.”

Ambieer jij ook een carrière in het buitenland?

“Zeker, al wil ik eerst nog wat groeien in België. Pas als ik fysiek en mentaal klaar ben, wil ik de stap naar het
buitenland zetten. Het liefst van al speel ik op een dag in Engeland; Manchester City zou top zijn.”

Waarom trekt het voetbal nog altijd tamelijk weinig meisjes aan?

“Omdat voetbal nog altijd als mannensport afgeschilderd wordt. En natuurlijk is er een verschil: mannen zijn bijvoorbeeld sneller. Zij kunnen het veld over in zeven seconden, wij in vijftien. Maar qua voetbal, en het technische dat wij laten zien, kan je het echt wél vergelijken met elkaar. Er komt nu een nieuwe campagne die in scholen meisjes moet aansporen om te voetballen. Om hen te laten kennismaken met de sport via initiatielessen.”

Kunnen de Rode Duivels ook een handje helpen?

“Zij kunnen zeker helpen om het vrouwenvoetbal meer in de kijker te zetten. Laatst was er een videoboodschap van Eden Hazard, bijvoorbeeld. Dat doet zó’n deugd. Het is fijn dat ze respect tonen. En dat ze waarderen wat wij al voetballend kunnen. Als zij iets posten via hun sociale media, heeft dat echt wel effect.”

En het grote financiële verschil met mannenploegen: stoort je dat?

“Ja en nee. Ik vind dat we evenveel opofferen, even vaak trainen en even hard werken. Maar ik snap ook wel dat er een verschil is – alleen al omdat mannenvoetbal al zoveel langer bestaat. En daar gaat veel geld rond in die wereld. Alleen is het financiële verschil nu wel immens groot, hè. Ikzelf studeer nu bedrijfsmanagement met een semiprofstatuut en ik woon nog thuis. Ik vind een diploma belangrijk. Mocht ik verdienen wat de mannen
verdienen, dan zou dat misschien niet zo zijn. (lachje)”

En heb je een lief?

“Ik heb sinds kort een vaste vriendin, die ook bij de Red Flames actief is. Dat is geen enkel probleem. We moeten er enkel op toezien dat onze relatie niet ‘meespeelt’ op het veld. We zijn daar allebei heel consequent in: op het voetbal telt enkel het voetbal. Ik focus me sowieso in de eerste plaats op mijn carrière, en zij ook. Daarnaast genieten we van onze privémomenten die we samen hebben.”

En ik wou je net nog vragen om de knapste Rode Duivel te kiezen, zeg.

“O, maar ik kijk ook nog naar de mannen, hoor. Ik kies Dries Mertens én Thorgan Hazard. (lacht)” 

7
Filip Van Roe

Justine Vanhaevermaet (27) Speelt bij Røa fotball elite: ‘Mijn verloofde offert ook veel op voor mijn carrière’

Thuis voetbalde ik altijd met mijn broer en neven. Ook op school trapte ik graag een balletje met de jongens. Ik kan me niet herinneren dat iemand ooit tegen mij gezegd heeft dat voetbal niet voor meisjes is. Ik heb daar dus ook nooit bij stilgestaan. Toen ik op mijn zevende bij een voetbalclub ging, was dat vanzelfsprekend. Het gebeurde soms wel tijdens wedstrijden dat de jongens van de andere ploeg vreemd keken toen ze zagen dat er een meisje bij de andere ploeg voetbalde, maar die waren na de wedstrijd al een pak stiller. Ik heb zelfs nog felicitaties gekregen van de ouders van de tegenstander.”

Werd je talent meteen opgemerkt?

“Men zei wel dat ik goed voetbalde. Maar ik? Ik speelde gewoon voor mijn plezier. Op mijn veertiende ging ik naar een meisjesploeg en vanaf mijn negentiende werd ik geselecteerd voor de Red Flames. Helaas heb ik in de loop der jaren gesukkeld met zware blessures: een gebroken enkel, dan weer mijn kruisband gescheurd.”

Je speelt nu op de kop af twintig jaar voetbal: waarin schuilt de grote liefde?

“In het plezier om op het veld te staan, samen met de andere speelsters die als vriendinnen zijn. Het teamgebeuren. Het toeleven naar belangrijke wedstrijden. De uitdaging ook om elke keer beter te worden – technisch, fysiek en mentaal. Ik ben met voetbal begonnen voor mijn plezier en zo is het vandaag nog altijd.”

Intussen speel je als prof bij een Noorse ploeg en kan je ervan leven.

“Ik ben inderdaad profvoetbalster. Ik heb een masterdiploma kinesitherapie: mocht ik als kinesiste werken, ik zou meer verdienen. Mijn diploma was een prioriteit. Nu wil ik zien hoever ik kan raken in het voetbal. Ik kan later nog genoeg als kinesiste werken.”

Hoe is het leven in Noorwegen?

“Ik woon sinds februari in Oslo: de competitie in Noorwegen loopt van eind maart tot november omdat het in de winter te koud is om te voetballen. Maar ik vind het de max. De cultuur is heel sportminded, we trainen zes tot zeven keer per week en ik voelde me in het team meteen ‘een van hen’. Ook in Noorwegen probeert men het vrouwenvoetbal meer op de kaart te zetten. Er zijn steeds meer grote sponsors. Maar goed … de kloof met mannen is nog groot.”

Is het niet frustrerend om die vergelijking te maken?

“Best wel, maar zelf vergelijken we ons zo min mogelijk met de Rode Duivels. De Red Flames hebben een eigen verhaal. We zijn volop aan het groeien en we moeten nu vooral op onszelf focussen.”

7
Filip Van Roe

Sinds kort komen jullie matchen op tv: hoe belangrijk is dat?

“Enorm belangrijk. Het vrouwenvoetbal is de laatste jaren veel professioneler geworden, er wordt veel meer getraind. Voor de visibiliteit van onze sport is televisie cruciaal. Er is omkadering, een voorbeschouwing, analyses tijdens en na de wedstrijd: dat is een grote stap vooruit. We hoeven ook niet vertroeteld te worden, we willen gewoon eerlijke analyses op tv. Mensen kunnen ons niveau nu met eigen ogen zien. Wij hebben gelijkgespeeld tegen Engeland, de top vijf van de wereld. We zijn goed bezig en dan is het leuk om dat te laten zien aan een groter publiek.”

Iets anders: is dat een verlovingsring, Justine?

“Ja, ik ben sinds dit jaar verloofd. Mijn vriend Thomas heeft me in januari ten huwelijk gevraagd. En vlak erna ben ik dus naar Noorwegen vertrokken. (lacht) We hebben ook een huis gekocht in België. Hij woont nu alleen, maar is erg trots. Hij steunt me enorm en daar ben ik hem dankbaar voor. Het enige wat hij verlangt, is dat ik me voor tweehonderd procent geef. Dat doe ik sowieso.”

Schoon van hem.

“(knikt) Vind ik ook. Ik vind dat Thomas minstens evenveel opoffert voor mijn carrière als ikzelf, gewoon door mij te laten gaan. (buigt zich voorover naar de bandrecorder, red.) ‘Dat mag ook weleens gezegd worden in een interview, hè.’ (lacht) We zijn nu acht jaar samen. Van in het begin wist hij hoe graag ik voetbal, alsook dat ik het maximale uit mijn voetbalcarrière wil halen: hij stond daar altijd al volledig achter. Dat geluk heb ik. Ik zou heel graag het EK en het WK meespelen. En daarna zien we wel. Ik wil namelijk ook heel graag kindjes.”

Tegen welke knappe Rode Duivel wil je weleens ‘dribbelen’?

“Qua talent zou ik meteen voor Kevin De Bruyne gaan. Qua uiterlijk? Goh, er zijn wel een paar mooie mannen. (denkt na) Dries Mertens is knap, maar hij is voor mij iets te klein. Chadli mag er zijn. En Thomas Meunier ook. Die heeft alleszins de mooiste voornaam van allemaal. (lacht)” 

7
Filip Van Roe

Janice Cayman (30) speelt bij het Franse Lyon: ‘Nu kan ik ervan leven, maar ik kom van nul’

Het allermooiste aan voetbal? Tegen die bal trappen. Op dat veld staan, met ploegmaten die vriendinnen zijn. Elke wedstrijd is anders. Ik ben veel zaken nogal snel beu, maar voetbal na al die jaren nog altijd niet. Ik speel nu mijn dertiende jaar bij de Red Flames. Het is een goede groep, er is nog veel progressie mogelijk. En je vóélt dat die extra media-aandacht een boost geeft aan de groep. Het zal de sport populairder maken. Mensen zullen meer openstaan voor vrouwenvoetbal. Het respect kan alleen maar toenemen.”

Respect lijkt mij een minimum.

“(knikt) Je moet respect hebben voor élke vorm van topsport, overigens. Wij maken als topvoetbalsters dezelfde opofferingen als de mannen, we zetten ons even hard in, we geven evenveel op – mogelijk méér. En er staat minder tegenover.”

Véél minder centjes.

“In het mannenvoetbal vind ik de bedragen eerlijk gezegd nogal zot. Dat valt niet te verantwoorden, en al helemaal niet tegenover de gewone werkende mens. Dat is natuurlijk niet de schuld van de spelers zelf. Het is gewoon niet vatbaar hoeveel geld er rondgaat in de voetbalwereld. Onze verdiensten vallen daarbij in het niets, maar dat is op zich niet erg. Zolang er een zekere positieve evolutie is, ben ik al blij. Ik hoop vooral dat de volgende generaties in het vrouwenvoetbal meer loon naar werken krijgen. Ik speel nu dertien jaar bij de Red Flames en ik heb heus wel andere tijden gekend: ik kom van nul.”

Als in: jij moest werken naast je topsport?

“Ik werkte halftijds in de Carrefour, en daarna deed ik naschoolse activiteiten met kindjes. De laatste jaren kan ik leven van mijn passie en dat is zalig.”

En je woont in het zonnige Lyon.

“Ik woon daar heel graag, maar ik kom even graag terug thuis. Want ik mis hier wel een en ander. Ik zie mijn neefjes en nichtje niet opgroeien. Ik heb de trouwfeesten van mijn broers gemist. Dat hoort er allemaal bij.”

Mis je ook iemand in het bijzonder?

“(lachje) Nee, ik ben single. Eerlijk gezegd maakt dat het leven voor mij wel iets makkelijker. Mocht er iemand voorbijkomen, dan zou ik niet nee zeggen, maar voorlopig vind ik het wel goed zo.”

Je bent dertig: hoelang kunnen die voetbalbeentjes nog mee?

“Dat hangt uiteraard af van blessures, maar in principe kan ik nog wel wat jaren mee. Ik zie mezelf na het voetbal sowieso in de sportwereld werken: in de communicatie, of als voetbalanaliste.”

Wanneer trapte jij voor het eerst tegen een balletje?

“Euh … zodra ik kon stappen? (lacht) Ik ben opgegroeid met drie broers. Thuis in de tuin werd er gevoetbald en niks anders. Ik had weinig keuze. Ik ben als enige meisje gestart in een jongensploeg in Brasschaat, rond mijn vijf à zes jaar. En ik ben nooit nog gestopt.”

Ten slotte nog even onder de vrouwen: wie is de knapste Rode Duivel?

“Daar moet ik even diep over nadenken. Doe maar Thorgan Hazard. Die heeft wel iets schattigs, vind ik. Al is hij wel een beetje te jong voor mij, zeker? (lacht)” 

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer