4 Locatie: Villa Empain
Stephen Mattues Locatie: Villa Empain

Exclusief voor abonnees

Eline Powell werkt zich naar de top in Hollywood

Vlaamse Hollywoodactrice Eline Powell spartelt zich naar de top. Op het kleine scherm, als bloeddorstige zeemeermin in de Amerikaanse tv-serie ‘Siren’, straalt ze een en al zelfvertrouwen uit. In het echte leven heeft de Belgische Eline Powell (28) al door vele watertjes gezwommen. Jaren geplaagd door onzekerheden, immens veel opgeofferd voor haar passie. «Het heeft zijn tijd nodig gehad, maar nu ben ik blij dat ik er ben.»

De ster zijn van een grote Amerikaanse tv-show komt zo met zijn privileges: een hele entourage in je kielzog hebben, in vijfsterrenhotels verblijven, rondgebracht worden in een limousine ... Een ander zou al meteen beginnen te zweven, maar Eline Powell – néé, Eline Pauwels – blijft er allemaal heel nuchter bij. De Vlaamse heeft er dan ook zeven jaar lang hard genoeg voor geknokt en afgezien. Soms kreeg ze de ene afwijzing na de andere te slikken. Elke keer opnieuw was het een zware deuk voor haar zo al breekbare zelfvertrouwen. Een pijnlijke en akelige periode, die nu gelukkig achter haar ligt. Nee, cadeau heeft het ze niet bepaald gekregen.

Haar verhaal is intussen bekend: ze groeide op in het Mechelse als dochter van farmamiljonair Rudi Pauwels. Tot de hele familie naar Zwitserland verhuisde en ze daar op de internationale school haar passie voor acteren vond. Na zware audities kreeg ze een gegeerd plekje in de Royal Academy of Dramatic Arts in Londen.

Een paar minuscule rollen volgden, dan twee afleveringen in de monsterhit ‘Game of Thrones’, en nu de kers op de taart: de hoofdrol in de Amerikaanse serie ‘Siren’. Ze vertolkt er een vervaarlijke zeemeermin die uit is op wraak. Twee dagen lang is Eline in haar geliefde thuisland, om de reeks te promoten. De eerste dag – op haar 28ste verjaardag nota bene – werkt ze een hele sliert korte persinterviews af. De andere heeft ze helemaal vrijgehouden voor NINA en onze exclusieve fotoshoot. Plaats van afspraak: Villa Empain, een art-decoparel in hartje Brussel met een prachtig hollywoodiaans zwembad, en amper enkele honderd meter verderop, pal in het Ter Kamerenbos, een meer waarin karpers en andere vissen zwemmen. Gepaster kan een locatie niet zijn.

Als Eline aankomt, mét limousine en entourage onder wie haar vriendje, valt meteen op hoe frêle ze gebouwd is. Klein van gestalte, tenger figuurtje. En dan dat fijne, bijna gebeeldhouwde gezichtje dat haar fans fascineert maar Eline in haar woelige tienerjaren zoveel parten speelde en heel onzeker maakte. Zoals ze hier voor ons staat, kan het verschil met dat imposante zeewezen uit de tv-reeks niet groter zijn.

Ze laat het hele gebeuren wat over zich heen komen. Haar agent uit LA neemt alle praktische zaken voor haar rekening. Als ik Eline vraag of ze het interview liever in een prachtig ingerichte zaal met daglicht doet of beneden in de donkere kelder waar de cateringwaar uitgestald staat, kijkt ze hulpeloos rond: «O, ik en keuzes ...» Waarna de persverantwoordelijke het heft in handen neemt en we zo op een muffige zetel belanden, in het halfduister, met Eline in een lange kameelkleurige mantel losjes over haar schouder. «Sorry dat ik er als een maffiabaas uitzie», verontschuldigt ze zich snel. Waren alle gangsters maar zo lief ... 

Je zit nog aardig fris voor mij, Eline, op de ochtend na je verjaardag. «Ik ben niet zwaar uit geweest, als je dat bedoelt (lacht). Daar was geen tijd voor. Het was een werkverjaardag, maar toch voelde het als een celebration. Ik ben in mijn eigen land, en kan mijn werk laten zien. Gisteren was de perfecte dag om dat te vieren. Iedereen in mijn omgeving heeft me echt in de watten gelegd. Ik heb veel chocolade gekregen, veel mooie bloemetjes.» 

Maar werken blijft werken. «En het was een lange dag, van zes uur ’s morgens tot elf uur ’s avonds. Al ben ik dat intussen gewend. Ook het filmen van ‘Siren’ was heel intens. Gelukkig ben ik na de opnames een week op vakantie gegaan naar Mexico, om alles van mij af te gooien en te ontspannen. Nu ben ik klaar om weer alles te geven. Na Amerika en België volgt een promotour in Groot-Brittannië. Het is een drukke maar leuke tijd.»

Blij dat je een dag vrijmaakt voor NINA in je volle agenda. De fotoshoot vandaag is bij een zwembad. Kan jij water nog wel zien of ruiken? 
(lacht) «Van mij mochten er gerust meer onderwaterscènes in de reeks zitten. We filmden de meeste ervan in één week in een tank. Gelukkig was dat water warm, want als je daar een hele dag in moet ploeteren ... Op het einde van de dag was ik telkens kapot en helemaal uitgedroogd van de chloor, maar ik vond dat helemaal niet erg. Ik genoot ervan. Het moeilijkste waren de zeescènes, waarin we écht zwemmen in de oceaan. De serie is opgenomen in Vancouver en in oktober is het er nogal frisjes. Om dan in dat ijskoude water te duiken, dat vroeg toch een bepaalde mentale kracht en het was best uitputtend.»

Mijn grootste probleem is dat ik denk dat mensen mij
niet graag hebben of haten wat ik doe.

Eline Powell

Je personage Ryn is een doorbijtertje. Ze laat niet met zich sollen en is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Ik ken je nog maar enkele minuten, maar ik heb het gevoel dat jij een pak minder assertief en zelfverzekerd bent. «Oh my god, echt waar, je hebt zo gelijk. Ryn is heel rechtuit en reageert puur instinctief. Terwijl ik voortdurend twijfel en soms heel terughoudend kan zijn. Ik babbel heel graag en veel, maar als persoon ben ik toch veeleer een angstig en nerveus type. Om dan zo’n ongeremd wezen te spelen, dat is heel bevrijdend. Daarom hou ik zoveel van acteren: als je in de huid van iemand anders kruipt, kan je het niet helpen om er eigenschappen van over te nemen. Na de opnames merkte ik soms dat er wat van Ryn in mij overbleef en ik in mijn persoonlijke leven meer voor mezelf opkwam. Wat er ook zal gebeuren met de reeks, daar ben ik toch al heel dankbaar voor.»

Ben jij op de set ook zo’n twijfelkont? «Verbazingwekkend genoeg ben ik dan wel net heel sterk. Ik heb veel passie voor wat ik doe en had een enorme creatieve honger om me ergens in vast te bijten. Ik zat vol enthousiasme en durfde dingen aan. Het probleem stelt zich meer in mijn dagelijkse leven. Als iemand tegen mij botst, zeg ík sorry. Ik moet echt veel minder sorry zeggen (lacht). Als kind had ik dat nochtans niet, ik was een echt drilleke. Maar in je tienerjaren voel je je sowieso wat ongemakkelijk en slecht in je vel, en ik ben al vrij snel in het acteurswereldje gestapt. Daar is het al afwijzing en kritiek wat de klok slaat. Om dan een goed zelfbeeld uit te bouwen, dat is geen gemakkelijke opgave. Ik wil natuurlijk niet spreken voor iedereen, maar voor vrouwen is het soms al moeilijk genoeg om zich goed in hun vel te voelen, zonder dat dat hele acteurskantje er nog eens bij komt. Ik heb mezelf toch heel lang moeten zoeken en opbouwen, en mezelf leren accepteren. Door ‘Siren’ heb ik ingezien dat uniek zijn ook een goed ding kan zijn. Al zie je het misschien op het moment zelf niet. Als je er anders uitziet of je persoonlijkheid is anders dan die van anderen, dan moet je dat omarmen.»

4 Locatie: Villa Empain
Stephen Mattues Locatie: Villa Empain

Hoe ben jij dan anders dan de rest? «Hoe moet ik dat zeggen? (denkt na) Ik ben niet altijd heel cool. Met de juiste humor en zo. Je hebt mensen die alles delen op social media en superopen zijn. Dat ben ik totaal niet. Mijn grootste probleem is dat ik denk dat mensen mij niet graag hebben of haten wat ik doe. Ik kijk altijd op naar mensen die zich niet excuseren voor wie ze zijn en tevreden zijn met zichzelf. Nu ben ik dat ook, maar het heeft zijn tijd nodig gehad. Iedereen heeft zo wel zijn ding, maar bij mij was het vooral: ik ben maar 1 meter 60 en mijn gezichtje heeft zoveel vormen en kanten. Als tiener had ik ook een slechte huid. Nu weet ik dat dat er allemaal eigenlijk niet toe doet. Ik had me dat allemaal niet zo hard moeten aantrekken. Hoe ouder ik word, hoe beter ik me voel, zeker en vast. Mijn grootmoeders zijn op dat vlak grote rolmodellen. Ze waren allebei boerinnen en moesten de koetjes melken, maar ze liepen altijd over van zelfvertrouwen. Mijn oma van vaderskant zei altijd: ‘Zie, ik heb toch een mooi figuur.’ Ik heb dat altijd enorm bewonderd. Want ik denk dat de huidige maatschappij het ons moeilijk maakt. We vergelijken ons constant met anderen. Vroeger deed je dat alleen met de mensen die je kende, nu is dat met topmodellen en influencers. Het verbaast dus niet dat we ons soms allemaal een beetje anders voelen.»

Misschien word jij nu zelf een beetje zo’n rolmodel. «Awel, dat zou ik enorm tof vinden. Dat mensen zeggen: kijk, zij is een beetje uniek, en die heeft er toch ook haar ding van gemaakt. Misschien kan ik dat vrouwen bijbrengen. En dan bedoel ik dat niet alleen qua uiterlijk. Ik bedoel het hele pakket. Mijn zus in de reeks (actrice Fola Evans-Akingbola, red.) is van Zimbabwe, en een zwarte zeemeermin hebben de meesten nog nooit gezien. Diversiteit is zo fantastisch, dat maakt het leven boeiend. Dus: heb vertrouwen in jezelf, geloof in je eigen kracht en ga voor je passie.»

Een mooie boodschap. «Weet je, ik las vroeger vaak NINA, toen ik nog in België woonde. En daarin zag ik toch vaak dat veel vrouwen aan zichzelf twijfelen of onzeker zijn. Ik zou graag meegeven: laat die zorgen achter je, en ga vooruit. Het is goed om jezelf te zijn. Kijk naar mij en mijn Hollywoodavontuur, al weet ik niet of ik dat zo al kan noemen. Je ziet daar al die professionele acteurs maar poseren alsof het niets is. En dan heb je mij. De eerste tien keer op een shoot leek ik wel een vogelverschrikker. Zo stijf als een hark! Maar langzamerhand is het gemakkelijker geworden. Het leven is soms een taaie klant, maar ik ben blij dat ik er ben.»

Je hebt een vriend. Dat helpt je misschien ook om vertrouwen te tanken. «Het is toch voornamelijk je eigen weg. Maar het scheelt natuurlijk als je iemand in je leven hebt die je veel steun heeft of, zoals mijn mama altijd zegt, de draperieën een beetje voor je opendoet (lacht). Soms is het goed om jezelf eens door andermans ogen te zien. Lee houdt mij een spiegel voor. We kunnen elkaar pas begrijpen als we ons in de ander verplaatsen. Walk a mile in each other’s shoes.»

Is hij niet jaloers als je je tegenspeler moet kussen? «Hij hoeft zich geen zorgen te maken. We zijn vijf jaar samen, en op de set van ‘Siren’ zijn we allemaal close vrienden. Dat maakt het soms zo onwennig op de set. Het moeilijkste als je een van je vrienden moet kussen voor een scène, is dat je begint te giechelen. Want zodra je daarmee begint, is het gedaan. Voor je het weet, zit je met de slappe lach en heb je een kwade regisseur, want dan is het licht weg enzovoort (lacht).»

Je woont in Londen. Hoe bevalt het je daar? «Ik ben er heel graag. Ik woon er ook al sinds mijn 18de. Ik deed er auditie aan de Royal Academy of Dramatic Arts en ben daar binnen geraakt. Ik heb er een Brits accent geleerd. Daarvoor sprak ik zo van dat ‘Friends’-Engels (lacht). Het was een proces van vallen en opstaan. Ik wist niets van die wereld en had geen flauw benul hoe ik het allemaal moest aanpakken. Ook na mijn studies. Eerst was het: hoe kan ik een agent krijgen? Dan een manager, en na drie jaar een publicist in Amerika. In het begin wil je gewoon een job, dat is alles wat telt, en dan durf je steeds wat groter te dromen.»

4 Locatie: Villa Empain
Stephen Mattues Locatie: Villa Empain

Je bent zeven jaar beroepsactrice, en nu heb je je eerste hoofdrol. Is dat snel, of net heel traag? «In mijn ervaring was het vooral lang wachten. En bijzonder pijnlijk om altijd een nee te krijgen. Of andersom, een ja voor een rol die je eigenlijk niet wil omdat je weet dat je meer in je mars hebt. Ik heb er ook veel voor opgeofferd: ik heb hard gewerkt, veel tijd met mijn familie gemist, ben naar een ander land verhuisd. Ik ben me ervan bewust dat ik niet te klagen heb, maar mijn ervaring is mijn ervaring. Dus ja, het was vaak zwaar. Maar ik heb geluk gehad. Ik ken acteurs die veel beter zijn dan ik, maar door allerlei omstandigheden niet aan de bak komen en nog altijd wachten op hun big break.»

Dus met talent alleen kom je er niet? «Het lot moet meezitten. Voor ‘Siren’ maakten we eerst een testaflevering in 2016. Dan weet je pas een jaar later of een zender zich wil engageren en er een reeks van wil maken. Dus het had evengoed anders kunnen uitpakken. Het kon ook zijn dat ze de pilot niet goed genoeg vonden en er geen geld in wilden investeren. Dat bedoel ik met geluk: je probeert maar, je doet zoveel mogelijk je best, en soms werkt het en soms werkt het niet.»

Wat als het alsnog niet lukt, en de reeks niet verlengd wordt? «Dan is het terug naar de loopgraven. Verder vechten, verder auditie doen. Daar heb ik vrede mee. Dat is het ding met acteren: als je werk hebt, is het erg bevredigend, want je doet je passie. Als je actrice wil worden, moet je het doen om de juiste redenen. Geniet je ervan? Zit je hart erin? Dan doet al de rest er niet toe, want het gaat om dat moment dat je iemand anders bent. Maar dat gezegd zijnde: ik heb goede hoop op de toekomst. Wat er ook gebeurt, ik weet dat er me nog mooie dingen te wachten staan, als ik maar mijn best blijf doen. Het allerliefst een tweede seizoen van ‘Siren’, want ik raak maar niet uitgepraat over mijn personage.»

We hebben het er nog niet veel over gehad. Geef even de highlights ... «Ryn is zoveel cooler dan de kleine zeemeermin die we kennen van Disney of ‘Splash’. Als kind speelde ik op vakantie altijd Ariël na. Allemaal heel schattig, met haar rode haren en een visje waarmee ze kon praten, maar de zeemeerminnen in ‘Siren’ zijn krachtige roofdieren die moeten zien te overleven in de oceaan. Bij ons geen sprake van die typische vissenstaart en mensenhuid. Als Ryn in het water zit, krijgt haar hele lijf grijze schubben en stekels.»

En zeggen dat je al eens een sirene speelde, in een film van Guy Ritchie. «Ik heb mijn niche gevonden. Voor underwater creatures? Kom naar mij (lacht). Maar dat was anders. In ‘King Arthur: Legend of the Sword’ was ik puur de slechterik, en had ik tentakels. Ryn is zoveel gelaagder: ze is half dierlijk, half intelligent. Ik wou ook niet dat ze haar emoties te hard uitdrukte als een mens. Ik wou iets met expressie vinden, maar geen glimlach of een vloekwoord. Ik heb me laten inspireren door het geluid van orka’s. En door Björk (lacht). Als zij ademhaalt, doet ze iets raars met haar stem. Ik vond dat leuk en heb dat toegevoegd. Wist je trouwens dat elk land zo zijn zeemeerminmythe heeft? In duizend voor Christuswas er al een vernoeming. Veelal ligt een vruchtbaarheidsverhaal aan de basis.»

Nerdalert! (lacht) «Ik ben een geek, én dat steek ik niet onder stoelen of banken. Een trotse geek. Ik ben zot van ‘The Lord of the Rings’, ‘The X-Files’, ‘Stranger Things’ en ‘Game of Thrones’ natuurlijk. Daarin meespelen was een droom die uitkwam.»

Beroemd zijn is zo’n illusie. Waardering, dat wil ik wel.

Eline Powell

Je broer is burgerlijk ingenieur, je mama apothekeres en je papa is de oprichter van het beursgenoteerde biotechnologiebedrijf Biocartis. Hadden ze voor jou ook niet liever een wetenschappelijke carrière gewild? «Nooit maar dan ook nooit hebben ze me gepusht. Integendeel, ze waren altijd een enorme steun voor mij. Hoewel het voor hen ook allemaal heel onzeker en onbekend terrein was. Zowel mijn mama als papa zijn dromers en vertegenwoordigers van passie. Zij geloven in dromen, en zijn van mening dat je er volledig voor moet gaan als je iets wil. En pas als je dat niet meer wil, moet je iets anders zoeken. Ze hebben me vooral op emotioneel vlak onnoemelijk hard geholpen.»

Volgens derijkstebelgen.be is je papa een van de 500 vermogendste Belgen. Is het daardoor niet net dat stukje makkelijker geweest voor jou dan voor vele anderen? «Ik wou dat het eenvoudiger was geweest, maar nee. Ik heb veel geluk en ben heel dankbaar, want mijn ouders hebben mijn studies betaald. Maar uiteindelijk telt je achtergrond niet in het wereldje waarin ik zit. Als je niet de juiste look hebt voor een rol, heeft dat totaal geen effect. I didn’t get any favors. Er is me niets in de schoot geworpen. Ik heb heel hard moeten werken om te raken waar ik nu ben, en ik weet ook dat het me op elk moment afgenomen kan worden. Succes is vluchtig, dus geniet ik er nu met volle teugen van.»

Ben je klaar voor de roem? «Ik probeer daar niet te hard aan te denken. Beroemdheid is zo’n illusie. Ik wil wél succesvol zijn. Voor mij betekent dat op een plaats staan waar ik zelf mijn rollen kan kiezen en een zekere waarde aan een project kan geven. Roem hoef ik niet, wel waardering voor mijn werk en mijn talenten.»

Toen je daarnet kort een rondleiding kreeg in de villa, zag je er meteen een scène in. Wil je meer worden dan actrice? «Goed opgemerkt! (lacht) Ik heb er al zitten over nadenken, en dat aspect interesseert me wel. Mijn vriend is filmmaker en regisseur, dus ik steek al eens iets van hem op. Ik heb veel ideeën, maar laat mij eerst maar nog wat meer ervaring opdoen als actrice. Je moet eerst leren wandelen voor je kan lopen.»

Zit er een verhuizing naar Los Angeles in? «Dat weet ik niet. Ik ben toch graag dicht bij mijn familie in België, en Engeland is heel doenbaar. Maar ik ben nog jong en heb geen kinderen. Ik heb aan niemand verantwoording af te leggen. Als er een mooi aanbod komt uit Amerika, zal ik het overwegen. Maar mijn einddroom? Nee, dat is het niet. Ik ga liever naar waar de energie juist zit.»

Wat mag ik je dan wel toewensen? «Gewoon dat ik leuk werk mag blijven doen, met toffe rollen die ik met veel plezier kan spelen zoals ik met Ryn doe. En natuurlijk, mensen om me heen die me graag zien. Ik zit momenteel op zo’n goede plaats in mijn leven, met mijn liefde, vrienden en familie, en dat mag blijven duren.»

En wat zou het ergste zijn wat jou kan overkomen? «Als er iets gebeurt met mijn familie. Ik heb liever dat er iets niet goed draait in de business dan in mijn persoonlijke leven. Zolang alles daar goed gaat, kan ik alles aan en ben ik een gelukkige vrouw.» 

‘Siren’ is te zien op Telenet Play More. 

4 Locatie: Villa Empain
Stephen Mattues Locatie: Villa Empain

Met dank aan Villa Empain voor de locatie (www.villaempain.com)

1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • EDDY LENAERTS

    En morgen staat ze aan kop van de (me to) beweging...

Lees meer