7 Elke Clijsters en Jelle Van Damme
Filip Van Roe Elke Clijsters en Jelle Van Damme

Exclusief voor abonnees

Elke Clijsters en Jelle Van Damme over hun herwonnen geluk en moeilijke scheiding: “Elke was een soort slechte verslaving. Ik heb haar het leven zuur gemaakt”

True love conquers all. In 2016 liep het huwelijk van Elke Clijsters (34) en Jelle Van Damme (35) op de klippen. Vandaag, drie jaar na hun echtscheiding, kijken ze elkaar opnieuw verliefd in de ogen. Met het nodige mea culpa, met beschadigd vertrouwen, met werk aan de winkel. Maar ook met deze rotsvaste overtuiging: “Wij zien elkaar gewoon te graag.” Of hoe ware liefde altijd komt bovendrijven, en al helemaal op Mallorca.

Afspraak in een zonovergoten baai. Helderblauw zeewater, kabbelende golven. En onder die ene parasol twee mooie mensen. Elke Clijsters en Jelle Van Damme komen hier een paar dagen op adem. De voetbalcompetitie is achter de rug en Elke komt haar bouwwerf bezoeken: ze heeft op Mallorca een stuk grond gekocht. Daarop wordt een huis gebouwd waarin ze retraites zal organiseren.

Er is de jongste jaren wel wat inkt gevloeid over het koppel, trotse ouders van Cleo (9) en Cruz (10). De voetballer en de dochter van Lei Clijsters trouwden in 2008. In 2014 zat er al een kreukje in hun relatie, maar ze hielden dapper stand. Twee jaar later bleek het water toch te diep en er volgde een echtscheiding.

En dan, een maand geleden, was er plots zijn post op Instagram: ze zijn terug samen. Dat gaat nog niet zonder moeilijke momenten, geven ze eerlijk toe. Af en toe knakt er zelfs een stem tijdens dit gesprek, of vangt er een ooghoek vocht. Maar er is vooral dankbaarheid. Een zekere schoonheid. En een heilig geloof in de kracht van hun liefde.

(lees verder onder de foto)

7 Jelle Van Damme
Filip Van Roe Jelle Van Damme

Om te beginnen: hoe gaat het?

Jelle: “Goed. Echt goed. Ik ga gewoon vertellen, hè? Elke en ik zijn sinds een paar maanden weer samen. We hebben nog moeilijke momenten, dat is normaal. Dat is mijn eigen schuld. Ik neem mijn verantwoordelijkheid. Het komt erop neer ... (richt zich tot Elke) Wat zit je zo te lachen?”

Elke: “Niks, niks. Maar je valt nogal met de deur in huis. (lachje)” 

Jelle: “Ik wil vandaag zeggen waar het op staat. Ik heb destijds de basis beschadigd: vertrouwen. Ik heb fouten gemaakt, ik ben ontrouw geweest, ik heb daarover gelogen. Elke is altijd open en eerlijk. Maar ik ben dat in onze relatie nooit geweest. Ik praatte niet, ik kropte alles op, en alles is ontploft. We zijn uiteindelijk gescheiden, maar op de een of andere manier trokken we altijd weer naar elkaar toe. Die aantrekkingskracht bleef overeind. We hebben de jongste twee jaar een aantal keren geprobeerd om weer samen te zijn, maar dat lukte nooit. Omdat ik niet eerlijk kon zijn over alles wat er gebeurd was. Het is nu eenmaal moeilijk om over je fouten te praten tegen de persoon die je het liefst van al ziet en die je zo hard gekwetst hebt. Maar ik ben de laatste tijd op dat vlak fel gegroeid.”

Elke: (legt haar hand op zijn arm) “Je doet echt héél erg je best.”

Jelle: “Ik kan mijn fouten nu toegeven. Ik heb bij momenten, om het cru te zeggen, Elke het leven moeilijk gemaakt. Omdat ik haar niet kon loslaten. Ik heb dingen gedaan die niet oké zijn. Het was mijn manier – weliswaar een foute – om te tonen: (knippert met de vingers) ‘Hallo, ik bén hier nog’. Telkens als het weer fout liep tussen ons, kwamen er frustraties naar boven. Ik verloor de controle. Ik wilde niet dat ze haar leven écht zou verderzetten. Ik was bang dat ik haar voor altijd zou verliezen.”

Elke: (veegt een traan weg achter haar zonnebril) “Ik wist niet dat je dit allemaal zomaar zou vertellen. Het is dapper dat je je hart zo op tafel legt. Ik vind het mooi.”

Jelle: “Ik doe dit voor ons. Maar stop nu met bleiten of ik doe mee. (lacht) Ik wil gewoon eerlijk zijn. Niet langer weglopen van moeilijkheden. Ik ben destijds naar Amerika vertrokken (Jelle voetbalde in 2016-2017 bij LA Galaxy, red.): we waren uit elkaar en ik ben gevlucht omdat ik die situatie niet aankon. En zo heb ik alles nog moeilijker gemaakt. Ik zag Elke soms maandenlang niet, en als ik dan eens één week in België was, kwam al mijn frustratie naar boven. Ik zag Elke en de kinderen in ons huis, dat we samen gebouwd hebben, maar waar ook andere mensen aanwezig waren. Dat maakte me kwaad. Ik heb haar het leven zuur gemaakt. Als was het een laatste reddingsboei. Ik viel haar lastig via de gsm, of ik reed te vaak voorbij haar huis. Natuurlijk was dat fucking ambetant voor haar.”

(lees verder onder de foto)

7 Elke clijsters
Filip Van Roe Elke clijsters

Elke, jij diende zelfs een klacht in tegen Jelle.

Elke: “En ik zou dat meteen opnieuw doen. Niet dat ik hem in de gevangenis wilde, maar ik wou dat hij op afstand bleef. Dat recht heb ik. Zijn gedrag kon niet meer door de beugel. Uiteindelijk hebben we het onderling geregeld, en heb ik de klacht weer ingetrokken. Het feit dat ik die stap naar een advocaat gezet heb, heeft Jelle tot inzicht doen komen. Het had me al zoveel energie gekost, het was gewoon echt niet leuk meer. Ik heb toen bewust een post geplaatst op Instagram over een ‘stalker’, zonder naam erbij, maar ik wist wel dat de media het zouden oppikken. Noem het gerust een schreeuw om hulp. Ik wilde dat hij me met rust liet, maar hij kon het zelf niet. Ik weet zeker dat hij er geen plezier aan had, het was sterker dan zichzelf. Ik werd een obsessie voor hem: hij wilde alles weten. Waar ik was, en met wie. Het was niet langer gezond.”

Jelle: “Mijn pa en manager belden me: ‘Jelle, stop daar toch mee.’ Maar Elke was een soort slechte verslaving. Op de momenten dat ik in België was, telde er letterlijk niks anders voor mij.”

Elke: “En ik deed net het tegenovergestelde. Ik wilde niks weten. Niks zien. Ik had hem geblokkeerd op sociale media. Ik dacht gewoon: laat hem maar verder gaan met zijn leven, en ik met het mijne.”

Jelle: “Maar ik durf gerust zeggen: ik heb er nooit – echt nooit – voor open gestaan om iemand serieus in mijn leven toe te laten.”

Elke: “Jij was op zoek naar vrouwen die gewoon even plezant waren. Ik daarentegen wilde wel iets serieus. Ik ben niet iemand die rondfladdert.”

Jelle: “Ik ging inderdaad op zoek naar no attachments. En dat heeft mij totaal niks bijgebracht. Mijn leven heeft drie jaar op pauze gestaan. Ik heb er niks uit gehaald voor mezelf. Niks. Voetbal was al die tijd mijn uitlaatklep. Al zette ik in de sportwereld vaak een masker op: zogezegd ging alles goed, maar binnenin ging ik kapot. Ik wil geen maskers meer. Daarom kies ik ervoor om dit te vertellen. Ik heb niks te verbergen, niks om onnozel over te doen. Wij zijn ook maar mensen. Wat wij meegemaakt hebben overkomt zoveel mensen.”

(lees verder onder de foto)

7 Jelle Van Damme
Filip Van Roe Jelle Van Damme

Niet alle mensen zijn zo dapper om dat toe te geven.

Jelle: “Ik wil gewoon nooit meer liegen. Niet voor mezelf, en al helemaal niet voor Elke. Dat verdient ze niet. Het is nu belangrijk om alles uit te praten. Om al haar vragen te beantwoorden. Ik heb geen geheimen meer. En die van vroeger mag ze allemaal weten. Dat leidt tot moeilijke momenten, en pijnlijke gesprekken, maar die moet ik mee uitzitten. We moeten geduld hebben. Het kan vanaf hier alleen maar beter gaan.”

Elke: “Het is de eerste keer dat Jelle zo eerlijk is, met mij en met zichzelf. Als we het zo blijven aanpakken, geloof ik dat onze relatie beter, sterker dan ooit kan worden. Maar je kan het verleden niet ergens wegsteken. Je moet dat genezen, door erover te babbelen. Jelle praat ook met een therapeut.”

Jelle: “Dat helpt enorm. Ik heb nooit aan zelfreflectie gedaan omdat ik in een wereld zit waar mensen me op handen dragen. Waar ik nooit iets verkeerd kan doen. Waar ik maar met mijn vingers hoef te knippen, bij wijze van spreken.”

Elke: “En in die wereld stond ík naast hem: heel nuchter, heel direct, en allesbehalve schijnheilig. Dat was moeilijk voor hem. Mensen – vrouwen – smijten zich voor zijn voeten en doen alles voor hem: in die context was ik al snel een beetje ‘de lastige’, of ‘de slechte’.”

Jelle: “Het is – los van het sportieve luik, waar ik erg van geniet – ook een hypocriete wereld. Er lopen veel opportunisten rond. Mensen met foute bedoelingen. Ik ben er helemaal klaar mee. Als ik de tijd kon 
terugdraaien, dan deed ik dat.”

Elke: “Ach, soms moeten er dingen gebeuren in het leven, om te groeien. Soms moet je diep gaan, om veel sterker weer recht te staan.”

Jelle: “Dat is zo. Maar het heeft wonden geslagen. Ik kan die wel mee helpen genezen, maar nooit nog wegnemen. Er blijven littekens achter.”

Elke: “Littekens zijn oké, schat. Van onze scheiding an sich heb ik eigenlijk geen spijt. Ik wou dat voor mezelf. Uit zelfrespect. Ik ben blij dat ik door al het verdriet (pauzeert even) ... sorry … dat ik door al het verdriet geworden ben wie ik ben. Ik kan heel diep zitten, maar ik ben tegelijk heel positief. Ik heb in alle pijn een zekere schoonheid leren zien. Ik heb er een positieve draai aan weten te geven. En nu? Ik wil gewoon zo graag dat het werkt. Het gaat hier wel over ons léven, hè. We zien elkaar echt heel graag. Te graag om niet samen te zijn. Soms moet je door een zware crisis om tot zulke heldere inzichten te komen.”

Heb jij hém ergens losgelaten, onderweg?

Elke: “Ja. Maar ik werd ook altijd snel teruggetrokken. Dat is zijn sterkte. Jelle is heel volhardend. Dat maakt hem tot wie hij is. In het voetbal is dat een mooie eigenschap, maar voor mij was dat soms heel vermoeiend. Maar ik héb hem losgelaten, zeker toen hij naar LA vertrok. Ik kon niet anders. Jelle pakte impulsief zijn koffers, en ik bleef achter in een huis, alleen. Omringd door al zijn spullen. Ik had de kinderen: ik moest sterk zijn. En dat ben ik ook. Een knokkertje.”

En op welk moment beslis je dan: laten we het nog eens proberen, en nu voor echt.?

Elke: “Alle keren hiervoor was ik telkens degene die zei: ‘Nee, het werkt nog niet.’ Ik voelde dat, intuïtief. Maar twee maanden geleden hebben we de klik gemaakt: oké, dit voelt totaal anders. Als we het nu doen, dan voorgoed. Dat aantrekken en afstoten kan niet blijven duren.”

Jelle: “Tegen één van mijn kameraden heb ik gezegd: ‘Elke en ik zullen ooit weer samenkomen.’ Ik ben dat altijd blijven geloven. Mijn schietgebedje voor elke match – dat is iets mentaals – begon altijd met ‘Bescherm Elke en de kids’. En vroeger tapete ik mijn ringvinger in, waar mijn trouwring zat. Ook na de scheiding ben ik dat blijven doen. Omdat ik dan op z’n minst het gevoel had dat daar nog iets zat. Heel mijn periode in LA heb ik met Elkes naam op mijn schoenen gespeeld. Ik kon niet zonder haar. Nog altijd niet, zoveel is duidelijk.”

(lees verder onder de foto)

7 Elke Clijsters en Jelle Van Damme
Filip Van Roe Elke Clijsters en Jelle Van Damme

Hoe reageren de kinderen op de reünie van mama en papa?

Elke: “Die zijn heel blij. Ik ben al die jaren heel open geweest tegen hen. Ze hebben me bij momenten zien wenen, maar ze hebben me ook zien rechtveren. Ze weten nu dat er uit trieste gebeurtenissen positieve dingen kunnen voortvloeien. (denkt na) Laatst las ik in een boekje achter de vraag ‘Wat maakt je verdrietig?’ het antwoord van ons dochtertje: ‘Dat mijn ouders gescheiden zijn.’ Dat geeft aan hoe kinderen zich vasthouden aan hun ouders, als koppel. En ik begrijp dat. Ik heb ditmaal gezegd dat mama en papa weer proberen om ‘liefjes’ te zijn, en dat we niet zeker weten of het lukt maar dat we het echt gaan proberen en geen ruzie meer zullen maken. Cleo vroeg: ‘Mag papa dan weer jouw borstjes zien?’ En ik zei: ‘Ah nee, dát nog niet!’ (lacht)”

Jelle: “Maar dat was een leugentje om bestwil. (lacht)”

Elke: “Jelle en ik wonen weliswaar nog eventjes apart en we gaan heen en weer naar elkaar. We houden dat nog even zo, ik wil niet te snel gaan. Niet te veel in één keer. Ik heb graag de ruimte om even alleen te zijn als ik dat nodig heb. Dat zou met een nieuwe partner precies zo zijn.”

Jelle: “We weten ook nog niet wat er met het voetbal zal gebeuren. Mijn contract bij Antwerp loopt af, het is best een spannende periode. Ik heb wel wat aanbiedingen uit het buitenland. Maar … ”

… het is niet het moment om te vertrekken?

Jelle: “Misschien neem ik mijn gezin wel mee? (grijnst)” 

Elke: “Dat zullen we nog zien, hè. (lachje) Jelle zal geen járen meer voetballen. Het buitenland is niet per definitie een obstakel. Maar anderzijds moet het praktisch haalbaar zijn, voor mij en de kinderen. Er staat nog niks vast.”

Hier zit ook wel een andere Elke dan voor de scheiding.

Jelle: (knikt) “En dat is oké. Ik zou niets liever willen.”

Elke: “In ons huwelijk heb ik me destijds weggecijferd. Dat was mijn eigen keuze en ik vond dat prima. Door de scheiding heb ik mezelf opnieuw leren kennen. Ik leerde weer om helemaal Elke te zijn. En dat plekje zal ik altijd bewaken. Ik ga dat niet weer afgeven. Ik denk dat Jelle het vroeger best goed vond dat ik thuiszat. Dat hij het toen zelfs moeilijk vond als ik te veel aandacht kreeg. Maar daar is hij ook enorm in veranderd. Ik ben nu met leuke concepten bezig en hij moedigt me aan. Ik plan hier op Mallorca binnenkort retraites te organiseren voor mensen die connectie willen vinden met zichzelf. En ik lanceer deze zomer een online datingplatform voor mensen die een liefdevolle connectie zoeken met anderen.”

Jelle: “Ik zal haar in alles steunen, en als ik op een dag stop met voetballen al helemaal. Ik wil ook meer met de kinderen bezig zijn.”

Ze hebben hun papa vaak moeten missen.

Elke: “Vooral Cruz heeft zijn papa heel fel gemist. Zij waren altijd twee handen op één buik. Het was ook verwarrend. Mensen zeiden: ‘Wauw, jouw papa voetbalt in Amerika.’ Maar voor hem was zijn papa er gewoon niet. En Cleo? Zij heeft even moeten wennen aan het co-ouderschap, na Jelles terugkeer uit LA. Ze was erg aan mij gehecht geraakt. Maar kinderen passen zich snel aan, ook nu weer, aan deze nieuwe situatie. Cruz en Cleo zijn sterk.”

(lees verder onder de foto)

7 Elke clijsters en Jelle Van Damme
Filip Van Roe Elke clijsters en Jelle Van Damme

Onlangs, begin juni, was het jullie huwelijksdag. Lastig momentje?

Jelle: “Echt? Dat is totaal aan mij voorbijgegaan.”

Elke: “Zo grappig dat jij dat als journaliste weet, en wij het helemaal over het hoofd zien. (lacht) Wij hebben onze huwelijksverjaardag vroeger nooit gevierd. Omdat we data niet zo belangrijk vinden.”

Jelle: “Maar nu we er toch over bezig zijn: moeten we geen nieuwe datum prikken, in feite?”

Oh. Dat was mijn volgende vraag. Toevallig.

Jelle: (grijnst)

Elke: (lacht)

Elke, in ons vorige interview, in 2014, zei je: ‘Ik trouw maar één keer, of het moest nog een keer met Jelle zijn.’

Elke: “Ah, voilà. Daar staat het al, zwart-op-wit. Ik ben nochtans al eens opnieuw ten huwelijk gevraagd, door
iemand anders. Mag ik dat zeggen? (kijkt naar Jelle) Maar ik heb dus – voor alle duidelijkheid – ‘nee’ gezegd.”

Jelle: “Je hebt ‘nee’ gezegd: dat mag je zéker zeggen. (lachje) Ik zou het alleszins niet kunnen, met iemand
anders die verbintenis aangaan. Ik ben van het principe: ik trouw maar één keer en basta.”

Huwelijksgeloften herdoen kan ook schoon zijn.

Jelle: “Dat ben ik sowieso van plan. Maar dat is geen prioriteit. We moeten eerst sterker worden samen. Aan onze relatie werken.”

Het grootste werkpunt lijkt me: vertrouwen.

Elke: (knikt) “Dat is absoluut zo. Ik wil zo graag dat het werkt: voor mezelf, voor de kinderen, voor ons. Jelle doet ook hard zijn best: ik zie dat, en ik voel dat. En we zijn goed bezig. Maar zo’n parcours verandert je natuurlijk. Ik ben bijvoorbeeld heel alert geworden, en ik vind dat zelf lastig. Ik was vroeger zelden jaloers op andere vrouwen – ik wil het nog altijd geen jaloezie noemen, want dat zit niet in mij – maar ik ben wel wantrouwig geworden. Spreekt hij de waarheid? Klopt dat wel? Wie is die ene? En dat is voor niemand aangenaam. Maar Jelle gaat er goed mee om: hij toont geduld en stelt me gerust.”

Jelle: “Omdat ik haar volledig begrijp. Het wantrouwen dat zij heeft, heb ik trouwens ook. Als Elke benaderd wordt door mannen, voel ik soms dat er andere bedoelingen in het spel zijn. Ik weet hoe mannen denken, hè. En meestal heb ik nog gelijk ook.”

Elke: “Ook ik luister naar mijn buikgevoel. Onlangs was er bijvoorbeeld iemand uit de entourage van Jelle – en ik vond haar manier van ‘berichtjes sturen’ niet oké. Ik heb hem dat rustig gezegd. Deze week kreeg hij effectief een bericht dat duidelijk aangaf dat er andere intenties speelden. Hij laat me dat nu gewoon lezen. Hij steekt dat niet meer weg. En zo leren we allebei om hier gaandeweg beter mee om te gaan. De scheiding en alle miserie hebben me sowieso doen groeien. Het is moeilijk geweest, dat is het soms nog altijd, maar mocht het allemaal niet gebeurd zijn, dan zou ik niet zijn wie ik ben. Zou ik niet staan waar ik sta. Het is lastig om dat in te zien als je er
middenin zit, maar na een tijd besef je: dit moest zo zijn.”

(lees verder onder de foto)

7 Elke clijsters en Jelle Van Damme
Filip Van Roe Elke clijsters en Jelle Van Damme

En zeggen dat het allemaal begon in een Limburgse discotheek. Waar hij jou een drankje kwam aanbieden ...

Elke: “... en ik ‘Nee, dank je wel’ zei. (lacht)” 

Jelle: “Vorige week reed ik met Cruz voorbij Versuz en zei ik: ‘Daar heb ik mama voor de eerste keer gezien. En ik weet nog perfect wat ze aanhad: een truitje met streepjes. Daarna heb ik een berichtje gestuurd via sociale media.’”

Elke: “Toen al was hij niet van plan om het zomaar op te geven.” (lachje)

Elke, wat zou jouw papa hier allemaal van gezegd hebben?

Elke: “Ik weet dat papa Jelle héél graag had. Ik denk dat hij eens zou zuchten, en zeggen: ‘Die twee …’ Maar hij zou blij zijn dat zijn dochter gelukkig is.”

Jelle: (stil) “Ik heb al vaak aan hem gedacht. Mocht ie er nog geweest zijn, dan waren veel zaken anders gelopen. Ik had heel veel respect voor Lei. Ik luister naar weinig mensen in het leven, maar naar haar papa luisterde ik wel.”

Elke: “Luister dan maar een beetje naar deze Clijsters! (lacht) Grapje! Ik wil niet dat hij naar me luistert. Het omgekeerde triggert me. Ik vind het net aantrekkelijk, een man die me een beetje uitdaagt. We zijn elkaar waard.”

Een overbodige vraag, nadat ik jullie vandaag bezig gezien heb, maar zijn jullie ook opnieuw verliefd?

Elke: “Absoluut. Al bescherm ik mezelf nog wel een beetje. Maar zoals Jelle nu is? Zoals hij hier openlijk heeft zitten praten vandaag? Zo mooi. Helemaal de goeie jongen voor wie ik destijds gevallen ben.”

Jelle: “Ik ben altijd verliefd gebleven op Elke. Ik vind haar een superknappe vrouw. Zij is alles voor me: mooi vanbuiten en vanbinnen, heel naturel en bloedeerlijk. Daar hou ik van. Het is altijd Elke geweest voor mij.”

Zoals je postte op Instagram een paar weken geleden: it’s you, it’s always been you.

Jelle: “Dat is zo.”

Elke: “Die post heeft me diep geraakt. Ik heb toen moeten huilen. Weeral. (lacht) Ergens denk ik: moeten we ons verhaal zo nodig met de wereld delen? Maar mensen praten sowieso over ons, door wie we zijn. Dan ben ik
hier liever zelf aan het woord. Het is nergens perfect, ook bij ons niet – dat hóéft ook niet. Wij zijn ook maar mensen. Twee mensen die heel hard vechten, samen, voor hun gezin.”

Jelle: “Mag ik nog iets zeggen? Ik heb geen spijt van die emotionele post – integendeel – maar sociale media zijn wel vergif. Ik denk eraan om er volledig mee te kappen, en me enkel nog te focussen op wat er echt toe doet.”

Elke, waarom is Jelle, ondanks alles, de man van je leven?

Jelle: “Loop ik even naar het toilet?” (lachje)

Elke: “Omdat hij een waardige partner is. Ik heb een sterk karakter en Jelle heeft hier vandaag vooral over zichzelf gepraat, maar ik heb ook mijn negatieve kanten, hoor. Wij vullen elkaar aan. Ik moet hem ongelooflijk graag zien, anders zat ik hier nu niet. Hij groeit door mij en ik door hem – al hoeft dat niet meer op zo’n pijnlijke manier. Ik wil dat niet nog eens meemaken.”

Jelle: “Dat zal ook niet meer gebeuren. Het zou fucking dom van me zijn om ooit nog in de fout te gaan.”

Elke: “Ik vind gewoon dat wij twee matchen. Ondanks de rollercoaster waar we soms samen op zitten.”

Jelle: “En ik hou niet van rollercoasters. Ik word daar mottig van. (lachje) Laat het vanaf nu maar wat saai zijn, laat het maar wat rustig kabbelen, zoals de zee daar.”

Elke: “Jelle is heel zelfzeker. Hij zegt: wij tweeën kunnen dit. Ik moet soms nog wat meegetrokken worden. Maar ook ik geloof in onze liefde, die altijd terugkeert. Ik ben misschien een klein tikje voorzichtiger – je weet tenslotte nooit wat de toekomst brengt – maar ik ga het vooral ontzettend hard proberen.” 

Alle geluk, Elke en Jelle. Let love rule.

Lees ook binnen HLN+:

Dimitri Vegas en Anouk Matton over liefde en werk:“Ik heb ook klotejobs gedaan, pas de laatste jaren zijn we beginnen pieken”

Zo overwin je je vliegangst volgens gezagvoerder en piloot Kelly Otte

Hoe zorg je voor een betere work-life balance? “Maak kinderopvang beter en goedkoper”

1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Dirk Tuymans

    Binnen een paar weken of maanden is da weer misere...Dat zoiets in de gazet komt..! Is dit soms wereldnieuws..? Waarom steekt het hln daar tijd in..! Ik moet het alvast niet weten of dit nu wel of niet een koppel is..! Dus binnenkort zal de stalking terug kunnen beginnen..! Eigen schuld dan.!

Lees meer