Unsplash

Exclusief voor abonnees

3 vrouwen getuigen over waarom ze bewust kinderloos zijn: “Die miskraam was een grote opluchting”

‘Ben je niet bang dat je ooit spijt zult krijgen?’ Wie bewust beslist om geen kinderen te krijgen, kan op tegenwind en een heleboel vervelende vragen rekenen. Toch blijkt uit een nieuwe studie van de VUB dat mensen die geen groot gezin willen stichten, daar zelden of nooit spijt van hebben. Ook deze 3 lezeressen zijn bewust kinderloos en hebben daar nog geen seconde spijt van gehad.

Heidi (45): “Door kinderloos te blijven, ben ik een betere vriendin, tante en vrouw geworden”

“Jarenlang bleef ik twijfelen: wil ik nu een eigen kind of niet? Ik voelde vooral de druk uit mijn omgeving: m’n zussen werden zwanger, vriendinnen kregen kinderen en vroegen me voortdurend: ‘En hoe zit dat met jou?’. Elke keer opnieuw kromp ik in elkaar bij die vraag en kwam er alleen maar een verward antwoord uit. Het was een jarenlange strijd met mezelf, met heel wat slapeloze nachten tot gevolg.

En dan kwam het verlossende moment... Na een reeks onderzoeken vertelde mijn gynaecoloog me dat het voor mij zo goed als onmogelijk was om zwanger te raken. En eerlijk: er viel een enorme last van mijn schouders. Eindelijk voelde ik me bevrijd. Ik hoefde geen kinderen te krijgen en er ging een hele wereld voor me open. Ik kon de komende jaren mijn weekends en vrije tijd helemaal invullen zoals ik wilde.

Het feit dat mijn lichaam niet mee wilde werken aan een zwangerschap heeft me dus enorm geholpen in mijn keuze. Is het dan wel een eigen keuze, kan je je afvragen? Wat mij betreft wel. Mijn gynaecoloog stelde nog voor om het te proberen met medische hulp, maar daar wilde ik absoluut niets van weten. Mijn keuze stond vast. Alles klopte nu.

Tot ik jaren later toch plots zwanger bleek te zijn. Ik nam geen anticonceptie omdat ik geen kinderen kon krijgen en sloeg helemaal in paniek. Ik voelde me immers goed bij mijn keuze én dat mijn lichaam er niet voor gemaakt was om kinderen te baren. De huisarts bevestigde het nieuws, maar enkele dagen later brak de zwangerschap spontaan af. Dat was opnieuw een grote opluchting.

De keuze om kinderloos te blijven maakt me nog elke dag gelukkig omdat ik er een betere vriendin, tante en vrouw door geworden ben. Vaak krijg ik nog de vraag: ‘En later dan? Wie gaat er voor je zorgen als je oud en hulpbehoevend bent?’. Dat vind ik de slechtste reden om voor een kind te kiezen. Het is niet gezegd dat hij of zij ook effectief zorg gaat dragen voor jou. Verwachten van je kind dat het zich later over je gaat ontfermen, heb ik gemengde gevoelens bij. Wat wel klopt, is dat je als ‘kinderloze’ niet je eigen gezin creëert. Uiteraard is het dan belangrijk om omringd te worden door voldoende leuke mensen. Al is dat natuurlijk even belangrijk voor mensen die wél kinderen hebben.

Tot op de dag van vandaag is er dus niet iets in mezelf dat verlangt naar een eigen kind. Al wil dat niet zeggen dat ik niet van kinderen hou. Op familiefeesten ben ik steevast de ‘speeltante’: de kinderen zijn dol op mij en ik op hen. Als het mijn broer en zussen soms wat te veel wordt, dan sta ik klaar voor hen. Daar hecht ik enorm veel waarde aan en ik koester dan ook alle mooie momenten die ik samen met hun kinderen beleef. Mocht ik zelf kinderen hebben, zou ik minder flexibel kunnen werken – ik ben thuis als freelancer aan de slag –, zou er veel minder tijd overblijven voor rust, vrije tijd én om mee te helpen met de kinderen van familie en vrienden. Want of ik nu zelf kinderen heb of niet, ik geniet van te zorgen voor anderen. Ook zorgzame vrouwen kunnen ervoor kiezen om kinderloos te blijven, want ook zonder kinderen blijft er nog zoveel over om voor te zorgen.”

Carolien (52): “Ik word veel meer vertederd door kleine beestjes dan door kleine mensjes”

“De romantiek van trouwen en kinderen heb ik nooit gevoeld. Terwijl bij mijn vriendinnen Barbie en Ken trouwden in een witte koets en kindjes kregen, spoelden ze in mijn fantasie aan op een verlaten strand en beleefden ze spannende avonturen. Het is niet dat ik absoluut geen kinderen wil of er een hekel aan heb, ik heb er gewoon nooit behoefte aan gehad. Baby’s zeggen me niets en dat moedergevoel heb ik nooit gekend. Ik word veel meer vertederd door kleine beestjes dan door kleine mensjes.

Het is wel erg vervelend dat je je altijd moet verantwoorden waarom je geen kinderen wil. Het lijkt wel alsof mensen zich meer vragen stellen over de beslissing waarom iemand géén kinderen wil, dan over de beslissing waarom iemand ze wel neemt. Terwijl het eigenlijk andersom zou moeten zijn.

Waar ik vroeger veel mee geworsteld heb, is de vraag of ik later geen spijt zou krijgen. Ik zag mezelf al op mijn 83ste eenzaam naar ‘The Bold and the Beautiful’ kijken in een rustoord en niemand die me ooit kwam bezoeken. Maar het hebben van kinderen is natuurlijk nog geen garantie voor gezelschap op je oude dag.

Ik zou het ook best moeilijk hebben met het idee dat ik een stuk liefde voor mijn partner zou moeten afstaan aan een kind. Bovendien zou ik niet weten hoe een kind in ons drukke leven zou passen. Momenteel geef ik immers ook workshops in mijn chocoladeatelier. Als ik mezelf bezig hoor, voel ik me soms egoïstisch. Maar is iemand die wel kinderen wil dat ook niet? Waarom neem je kinderen? Toch om iets aan je leven toe te voegen, met andere woorden: voor jezelf? Ik heb nu een heerlijk zorgeloos leven, met een mooi huis en drie geweldige katten. Dat zouden we ons allemaal niet kunnen permitteren mochten we kinderen hebben. Ik vind het zalig om met een vriendin te lunchen zonder dat ik de klok in de gaten moet houden om zoon- of dochterlief van school te halen. Wij hebben zelfs geen auto omdat we niemand naar de balletles, hocky of vioolles hoeven te brengen, of omdat onze tieners in het holst van de nacht van een fuif moeten gehaald worden. Nee, mijn leven is heerlijk zo!”

Karolien (36): “Na onze scheiding was ik opgelucht dat er geen kinderen waren, dat had ik ze nooit willen aandoen”

“Al snel werd duidelijk bij de vrouwen in mijn omgeving dat zij hun biologische klok sterk voelden tikken. Zij ervoeren een soort van oerdrang om kinderen te krijgen. Eerlijk? Ik heb er gewoon nooit over nagedacht. Ik voelde die drang niet. Ik zag daarentegen veel kaarsjes aangestoken worden door vrouwen die dolgraag moeder wilde worden, naar elke mogelijke vruchtbaarheidsdokter trokken of behandeling probeerden. Ze gaven een berg geld uit aan dure behandelingen die vaak op niet veel uitdraaide. Daar was ik niet mee bezig. Ik ging liever op reis of naar festivals.

Ik ben ook erg jong getrouwd, te jong achteraf bekeken. Ik verloofde me op mijn 25ste en stapte een jaar later in het huwelijksbootje. Omdat we zo vroeg ons ja-woord gaven, kwam ook al snel de vraag: ‘En wanneer beginnen jullie aan kindjes?’ We kregen die vraag zo vaak dat ik er letterlijk misselijk van werd. Voor ons waren kinderen geen verplichting. We wilden nog zoveel andere dingen doen: van het leven genieten, reizen en een mooie woning zoeken. ‘We zien wel’, was steevast ons antwoord. Hoewel ik dacht dat hij de man van mijn leven was toen we trouwden, gingen we 6 jaar na ons huwelijk toch uit elkaar. En nu we gescheiden zijn, ben ik erg opgelucht dat er geen kinderen zijn. Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders, en ik ben erg blij dat ik mijn kind dat niet heb moeten aandoen.

Ik ben nu 36 jaar en de kans dat ik ooit nog de drang ga voelen om kinderen te krijgen, is heel klein. Het is goed zo. Ik kan genieten van het leven, rustig thuiskomen, kiezen wat ik zelf wil doen tijdens het weekend of op reis. Ik mis het absoluut niet. Soms heb ik zelfs medelijden met mijn vrienden die wel kinderen hebben, en kijken ze jaloers naar mij. Heb ik daar echt bewust over nagedacht? Misschien. Ik voelde gewoon de drang niet en ik ben gelukkig met hoe mijn leven er nu uitziet.”

Lees ook binnen HLN+ :

3 moeders getuigen over spijt van het ouderschap: “Waarom heeft niemand me verwittigd dat het zo zwaar zou zijn?”

Minder vruchtbaar na je 30ste? Dit is hoe het écht zit

De genderkwestie op school: kan het kwaad dat uw dochter voor een roze rugzak kiest?

64 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Luc Boeckx

    @Chris Devlaeminck: u kan niet weten waarom die mensen bewust kinderloos blijven! Ik vind dat men ieder zijn keus moet respecteren. Ieder doet wat hij/zij wil en als een koppel overeen komt om geen kinderen te nemen is dat hun keuze!

  • Chris Devlaeminck

    Wij hebben kinderen omdat dit een deel van het leven is. Zonder kinderen valt een samenleving stil en sterft de mens tenslotte uit. Koppels die kinderen kunnen krijgen maar er geen willen doen dit uit egoïstische overwegingen. Intussen leven ze, tot aan hun dood, in een samenleving die draaiende gehouden wordt door kinderen van anderen. Ook hun verzorging, als ze ouder zijn, zullen ze krijgen van andermans kinderen.

Lees meer