7
rr

Exclusief voor abonnees

Elke Clijsters (35) en haar kinderen verhuisden in volle coronatijd: “Jelle en ik beseffen beiden dat deze situatie alles overstijgt”

‘Blijf in uw kot.’ Het kon voor Elke Clijsters op geen beter moment vallen: ze is net verhuisd naar een nieuw huis in Hasselt en is in volle uitpakmodus. De rest van haar tijd spendeert ze met kinderen Cruz (11) en Cleo (10). Om de andere week wonen zij bij ex-man Jelle Van Damme. “Ons co-ouderschap verloopt prima. Net nu kunnen we extra op elkaar rekenen.”

Co(rona)-ouderschap: veel gescheiden koppels staan ervoor. Zo ook Elke Clijsters en voetballer Jelle Van Damme. Na een poging om het gestrande huwelijk nieuw leven in te blazen, besliste het koppel in het najaar van 2019 om elkaar dan toch definitief los te laten. Lei Clijsters’ jongste dochter – een gouden exemplaar met het hart op de tong – bleef niet bij de pakken zitten. Ze bouwde een nieuw huisje in Hasselt. “Ik heb de verhuis helemaal alleen gedaan. Ja, ik ben best fier op mezelf.”

Verhuizen in volle coronatijd: is dat een geluk bij een ongeluk?

“De verhuis was al langer gepland. Mijn huurcontract liep af. Maar ik vond de timing wel fijn, ja. Want ik hoef nu niet te werken – ik werk sinds een paar maanden in een kledingwinkel – en zo was er tijd om in te pakken, te verhuizen en op te kuisen. Ik ben non-stop bezig geweest. Mijn handen liggen open van de Dettol. (lacht)”

En weinig helpende handen, wellicht?

“Geen! Behalve van de verhuismannen, al was ik daar wat bang voor. Maar zij droegen maskers en handschoenen en ze hielden afstand. Ik ben blij dat alles gelukt is, dat alles verhuisd is en we ons nu kunnen settelen. Ik heb flink mijn plan getrokken. Maar op zulke momenten mis je natuurlijk alle mensen op wie je normaal kan rekenen.”

7
rr

Je zus Kim?

“Aan Kim, met haar drie kindjes en haar tennis, zou ik niet gevraagd hebben om te helpen. Zij zit trouwens met haar gezin in Amerika, op één uur van New York. Ze stellen het goed. Maar ik zou het zéker aan mijn vriendinnen gevraagd hebben. En mama natuurlijk. Toen ik vorige week met haar belde,
begonnen we allebei te wenen. Ze vond het zo erg dat ze niet kon helpen. Maar mama is een risicopatiënt – ze heeft een levertransplantatie gehad. Haar dokters hadden weken geleden al
duidelijk advies gegeven: niet meer werken, niet buiten komen, geen andere mensen zien. We zijn dus
extreem voorzichtig. Ik heb een beetje een panische angst voor dit virus. Voor het onbekende.”

Hoe ga je daarmee om?

“Ik ben veel aan het mediteren. Ik ben daar nooit fanatiek in geweest, maar de laatste weken heb ik de draad weer opgepikt. Omdat ik voelde dat ik het soms benauwd kreeg. Er moest maar iemand hoesten in de rij aan de supermarkt of ik was al doodongerust. Mijn beste vriendin heeft me ook instructies gestuurd over handoplegging: een paar eenvoudige oefeningen, een kwartiertje lang, ze zouden je longen versterken. Dat maakt me rustig. Verder? Ik netflix heel veel. (lachje)” 

7
rr

Corona is een pauzeknop: voor jou ook?

“Absoluut. Los van alle financiële of gezondheidsproblemen die zoveel mensen nu hebben, vind ik het leven best oké zo. Ik heb onze kindjes ook al heel vroeg thuisgehouden. Nog vóór de scholen dichtgingen. Want er was één bevestigde coronabesmetting op school: dat was voor mij voldoende om hen thuis te houden. Mijn zoontje mocht van mij ook niet meer douchen in de voetbalclub. Ik ging al niet meer naar mijn mama of oma. Ik was al gestopt met padel nog voor de competitie verplicht stilviel. Ik heb al die initiatieven zelf genomen.”

Hoe hou je Cleo en Cruz bezig?

“Als de kinderen bij mij zijn, maken we er een gezellige boel van. We gaan wandelen met de honden. Mijn zoontje speelt graag in de tuin, uiteraard met een bal. (lachje) Maar even graag zit hij op zijn PlayStation, en Cleo op de iPad. We hebben ook een TikTok-account opgestart om samen dansjes te doen. Voor school komen er regelmatig opdrachten binnen, maar ik push hen daar niet in. Ik denk: laat de kinderen nu maar even. Het is voor hen ook best een stresserende periode, het is belangrijker dat ze zich goed voelen.”

7
rr

Vinden de kinderen hun draai?

“Eerlijk? Ze vinden het best prettig. Ik zeg dat niet graag hardop – ik weet hoeveel mensen financieel lijden of een zieke geliefde hebben. Maar stiekem geniet ik ervan dat we samen thuis zijn. Tijdens de verhuis had ik eventjes minder tijd voor hen, maar Jelle heeft me enorm geholpen door hen op te vangen. Nu moeten we meer dan ooit op elkaar kunnen rekenen en dat lukt. Onze week-weekregeling loopt goed.”

Is jullie breuk helemaal verteerd?

“Daar heb ik niet veel meer over te zeggen. Het lijkt al zo lang geleden. Ik weet alleen dat ik nu gelukkig ben. Ik voel me sterk. Los van mijn angst voor corona zit ik supergoed in mijn vel. Al ben ik wel nog vrijgezel. (lacht)”

7
rr

Het is ook niet het moment om te daten.

“Klopt, mijn hoofd staat daar nu niet naar. Onlangs vroeg iemand om eens af te spreken, om te wandelen. Laten we toch nog maar even wachten, dacht ik. Want wat als je elkaar echt tof vindt?”

Kijken mag, maar aankomen niet.

“(lacht) Zo is dat! Je kan niet eens kussen nu. Of misschien is dat net goed? Om verlangen op bouwen? Zoals vroeger, toen onze grootouders maandenlang enkel elkaars hand mochten vasthouden. Ach ... de liefde. Ik weet zeker dat het nog voor me weggelegd is. Maar het komt wanneer het komt.”

7
rr

Is co-ouderschap lastiger door corona?

“Ik heb wel meer angst. Volgens mij is dat eigen aan ‘mama’s’. Niet? Ik weet niet altijd waar ze naartoe gaan, en of Jelle even voorzichtig is als ik. Daar maak ik me zorgen over. Hij weet dat, hoor. (lachje) Ik ben ook iemand die daarvoor belt: ‘Ontsmet je handen in de winkel en laat de kindjes in de auto zitten. Ga niet om het even waar sporten. En hou afstand.’ Dat is voor Jelle minder leuk, maar als mama ben ik gewoon bezorgder. Ik ben blij dat hij dat begrijpt én er rekening mee houdt.”

Zo’n crisis zet alles in perspectief, toch?

“(knikt) Ik geloof dat een crisis het goede en het slechte in de mens naar boven haalt. We zijn liefdevoller, we voelen het gemis van familie en vrienden, we sturen meer berichtjes dan ooit. Aan de andere kant komt ook het slechte kantje naar boven. In mijn geval is dat mijn angst om ziek te worden. Ik ben daar altijd bang voor geweest. Tja, met een mama die kanker gehad heeft en een papa die aan de ziekte overleden is ... En wat co-ouderschap betreft? Jelle en ik beseffen beiden dat deze situatie alles overstijgt. Dat nutteloze dingen er nu niet toe doen en dat gezondheid het belangrijkste is.” 

7
rr

Hoe kijk je uit naar de komende weken?

“Ik heb geduld. Ik verveel me niet snel. Ik ben acht jaar lang alleen thuis geweest met de kinderen, hè. Ik weet ook dat ik niet moet klagen. Deze crisis is voor zoveel mensen een drama, maar ik focus me op de positieve kanten. Dat ik nu in een nieuw huis intrek, voelt honderd procent juist. Ja, ik plan hier oud te worden. (lacht)”

Wie weet, samen met die wandeldate ooit? Alle geluk, Elke.

Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.

Lees meer