4
Getty Images/iStockphoto

Exclusief voor abonnees

Deze duo’s bewijzen dat op vriendschap geen leeftijd staat: “Het is alsof we elkaar al veel langer kenden”

Gedeelde passies en interesses werken als lijm voor vriendschapsbanden. Ze wegen zwaarder dan leeftijdsverschillen. Deze drie duo’s bewijzen dat cijfers er niet toe doen.

Vriendschappen met een groot leeftijdsverschil zijn volgens sociologe Beate Volker – die onderzoek voert naar vriendschapsrelaties – even bijzonder als schaars. “We leggen nu eenmaal sneller contact met iemand die qua leeftijd, sekse, opleiding, etniciteit … op onszelf lijkt. Dat heeft niet alleen met voorkeur te maken. Onze samenleving is zo gestructureerd dat je veel vaker gelijke mensen tegenkomt. Terwijl kinderen in de basisschool nog sterk verschillen, is de diversiteit op universiteiten al een pak kleiner. Er vindt in onze samenleving een soort selectie plaats die ervoor zorgt dat je steeds vaker eenzelfde soort mensen ontmoet: aan de schoolpoort, in de sportclub … Daarbinnen zoek je dan je vrienden.”

Er is volgens de Nederlandse onderzoekster nog een tweede reden waarom vriendschappen met een groot leeftijdsverschil uitzonderlijk zijn. “We verwachten dat mensen die duidelijk van leeftijd verschillen ook in heel verschillende werelden leven. En vaak is dat ook wel zo. Nochtans hebben zulke relaties veel moois te bieden. Jongere vrienden kunnen van ouderen leren dat je gebeurtenissen relatief kan bekijken. Als je die baan niet krijgt of relatieproblemen hebt, om het in een breder perspectief te zien. Ze hebben het allemaal al meegemaakt. Andersom kennen jongeren veel nieuwe technologieën die van belang zijn in de samenleving en waar ouderen moeilijker mee overweg kunnen. In termen van sociaal kapitaal is het een absolute meerwaarde. Al zitten zulke vriendschappen ook wat moeilijker in elkaar. Goede vrienden maken vaak dezelfde keuzes op cruciale momenten. Ze raadplegen elkaar over kinderen, samenwonen ... Thema’s die voor hen allebei belangrijk zijn. Met iemand van een andere leeftijd en levensfase kan je zulke gesprekken ook voeren, maar je beslissing is voor de ander niet even relevant. Dat kan een valkuil zijn. Gedeelde passies zorgen dan weer voor een belangrijk bindend element. Vriendschapsrelaties met flink wat jaren verschil kunnen voor het leven zijn, maar zijn iets minder vanzelfsprekend.”

Emiel (17) en Hans (53) delen de passie voor wetenschap en cultuur

Hans werkt als consultant, Emiel zit in het zesde jaar Latijn-wiskunde. Beide heren doen niets liever dan elkaar uitdagen, op intellectueel, creatief én sportief vlak’

4 Emiel en Hans.
Greetje Van Buggenhout Emiel en Hans.

Hans: “In 2007 leerde ik mijn vrouw kennen. Zo kwam ook haar neefje Emiel in mijn leven. Hij was als kind al grappig en pienter, maar nu is onze band nog hechter. Ik ben enorm geïnteresseerd in wetenschap en cultuur. Emiel heeft dezelfde interesses en verslindt Japanse auteurs. Ik ken niet zoveel mensen met wie ik over Japan, natuurkunde en kwantumfysica kan spreken. Emiel reikte me nieuwe dingen aan en vice versa.”

Emiel: “We kunnen uren doorgaan over wetenschappelijke of filosofische zaken. Dat kan ik met niemand anders. Hans heeft net als ik een permanente honger naar kennis.”

Hans: “Ik leer graag bij. We leren allebei pianospelen. En op school is Emiel bijvoorbeeld bezig met combinatieleer. Daar weet ik nog weinig van, dus studeer ik dat opnieuw.”

Emiel: “Ik scan mijn schoolboeken en bezorg Hans alle info. Na een week skypen we en bekijken we wie de
efficiëntste oplossingen vond. Die competitie vind ik tof.”

Hans: “We pingpongen ook graag over maatschappelijke thema’s. Ik sta ervan versteld hoe gebalanceerd zijn
mening is. Hij heeft een visie, los van media-invloeden. Zijn interesses verwacht je eerder bij een ouder iemand.”

Emiel: “Dankzij Hans besef ik dat je kan zijn wie je maar wil. Bij hem hoef ik geen masker op te zetten of mezelf te censureren. Zijn jeugdige levensstijl inspireert me. Hij is net zo gek als ik. We lachen heel wat af samen.”

Hans: “Onze passie voor wetenschap betekent niet dat we saai zijn. (lacht) We sporten trouwens ook vaak samen. Ik heb Emiel leren surfen en we zijn vorig jaar met wakeboarden gestart. En we praten evengoed over Netflix. Het hoeft niet allemaal serieus te zijn. Emiel bezit veel humor en zelfrelativering. Iets wat ik bij veel leeftijdsgenoten mis.”

Emiel: “Hans lijkt stoer, maar heeft een peperkoeken hart. Ik weet dat ik altijd bij hem terechtkan.”

Hans: “Volgend jaar gaat hij verder studeren. Dan kom ik met plezier de sfeer van het studentenleven mee opsnuiven. Maar voor het zover is, trekken we, als alles goed gaat, samen naar Japan. Daar dromen we allebei al lang van.”

Kelly (40) en Juliana (76) zijn elkaars grootste steun en motivator: ‘Alsof we elkaar al veel langer kenden’

Juliana stimuleerde Kelly om als zelfstandig kunstenaar te starten en nu maakt Kelly met Artdesigner haar droom waar. Eén keer per week spreken de vriendinnen af om samen te schilderen.

4
Greetje Van Buggenhout

Kelly: “Juliana en ik zagen elkaar vroeger elke week in de kunstacademie waar we schilderles volgden. Het klikte meteen. Het leek alsof we elkaar al veel langer kenden. Toen ze me haar leeftijd vertelde, schrok ik. Dat ze zoveel ouder was dan ik, had ik niet verwacht. Maar dat verschil merk ik niet. We zitten op dezelfde golflengte.”

Juliana: “Ik heb me nooit oud gevoeld. Pas toen ik op tv hoorde hoe iemand van 65 als een bejaarde man voorgesteld werd, besefte ik dat ik dus ook flink bejaard was. (lacht) Ach, daar denk ik liever niet te veel over na. Ik ben niet bang om oud te worden. Wat komt, komt. Ik voel me goed. Ook bij Kelly.”

Kelly: “Sinds we met academie gestopt zijn, spreken we af in Juliana’s atelier. Al tien jaar lang zien we elkaar dus elke week. Naar die bezoekjes kijk ik telkens enorm uit.”

Juliana: “Dan haal ik wat lekkers in huis en doen we wat we het liefst doen: schilderen en praten. We vertellen elkaar alles.”

Kelly: “Bij Juliana kom ik tot rust. Het is trouwens dankzij haar dat ik zes jaar geleden met mijn bedrijf Artdesigner durfde te starten. Als eeuwige twijfelaar vond ik dat mijn werken altijd nog wat beter konden. Juliana stimuleerde me om in mezelf te geloven en ervoor te gaan. Daar ben ik haar heel dankbaar voor.”

Juliana: “In het leven komt niets vanzelf. Wil je iets bereiken, dan moet je springen. Kelly is een straffe vrouw en een vechter. Waarom wachten? Ze moet haar dromen nu waarmaken. Mijn droom is het nooit geweest. Ik was vroeger thuis voor de kinderen. Jarenlang heb ik gezorgd: voor mijn moeder, de kinderen, de kleinkinderen … Met plezier, hoor. Je moet doen wat je graag doet.”

Kelly: “Haar zorgende karakter bewonder ik, maar anderzijds moet je ook oppassen dat het niet al je energie opslorpt. Misschien had Juliana wat meer aan zichzelf mogen denken … Daar wil ik later over waken. Maar ik herken het wel. Ik ben zelf ook een moederkloek. Mijn kinderen zijn intussen tieners. Loslaten is niet gemakkelijk.”

Juliana: “En dan spring ik graag bij met advies. Op mijn leeftijd heb je al wat gehoord en gezien.”

Kelly: “Juliana begrijpt me beter dan leeftijdsgenoten. We kunnen samen eindeloos filosoferen over het leven. Vriendinnen van mijn leeftijd zitten met dezelfde vraagtekens als ik. Juliana staat verder en heeft meer levenservaring. Haar positieve kijk op de dingen werkt inspirerend. Ze is mijn grootste motivator. Mijn duwtje in de rug.”

Juliana: “Ik ben er voor haar en zij is er voor mij. Iedereen heeft zo iemand nodig die steun biedt.”

Irene (56) en Nina (39) hebben al 30 jaar een bijzondere band: ‘We weten elkaar te boeien en te voeden’

Irene, organisator bij Couleur Café, leerde Nina dertig jaar geleden kennen als het kleine nichtje van haar
toenmalige lief. Vandaag werkt Nina als leerkracht Nederlands voor anderstaligen en is hun band nog altijd ijzersterk. 

4
Greetje Van Buggenhout

Irene: “Ik ken Nina al sinds haar negende. Haar nonkel was toen mijn lief. Als klein meisje al had ze veel te vertellen. En dat is vandaag nog altijd zo.”

Nina: “Hoe ouder ik werd, hoe vaker we elkaar zagen. Als tiener nam Irene me overal mee naartoe: feestjes, concerten in de AB ... Ze werkte toen al bij Couleur Café. Dankzij haar mocht ik overal gratis binnen. Een mooi cadeau. Ze heeft me nooit als een kind behandeld.”

Irene: “Ik nam haar graag mee op sleeptouw. Nina is heel sociaal en kende binnen de kortste keren meer volk dan ik. Ze werd een deel van de vriendenkring en familie. Ik ben wat gereserveerder, maar Nina kan zonder scrupules of nadenken met de meest verschillende mensen een gesprek aanknopen. Haar lef en vlotte babbel bewonder ik.”

Nina: “De breuk met mijn nonkel veranderde niets aan onze band. Irene kwam weliswaar niet meer naar onze
familiefeesten, maar ik ging wel naar de hare, want intussen was ik ook meter van haar dochter Gloria.”

Irene: “Nina stond altijd dicht bij me. Ze weet alles over mij en was er altijd, ook wanneer het moeilijk ging. Na de breuk met de papa van mijn dochter heeft ze zelfs een tijdje bij mij gewoond.”

Nina: “Ik was toen net afgestudeerd en werkte vlak bij Irene. Gloria was nog een kleuter. Ik regelde mijn werk zo dat ik op tijd aan de crèche kon staan. Bij hen wonen gaf me een huiselijk gevoel. Zelfs met een jong kind in huis maakte Irene tijd voor me. Nu ik zelf kleine kinderen heb, besef ik pas hoe straf dat was. Ik vind het veel moeilijker om tijd te maken voor sociale contacten.”

Irene: “Ach, dat is eigen aan kleine kinderen in huis. Dat verandert je sociale leven. Er zijn zeker periodes geweest waarin ik jaloers was omdat Nina op stap ging en ik thuiszat. Dat betert wel. Nu mijn dochter volwassen is, is het weer mijn beurt. Al wou ik dat ik evenveel energie had als vijftien jaar geleden. Maar verder ben ik niet zo met mijn leeftijd bezig. Je wordt vanbuiten ouder, maar vanbinnen niet. Mijn mentale leeftijd blijft 26 jaar. Dat helpt. (lacht)”

Nina: “Irene leidt een veel spannender leven dan ik. Door wat ze doet en door wie ze is. We zitten in een andere
levensfase. Maar ook al zien we elkaar wat minder, we weten dat we elkaar altijd weer terugvinden.”

Irene: “En als we elkaar zien, is het telkens even leuk. Ik blijf haar interessant vinden. Wat ze doet en te vertellen heeft … Ze weet me te boeien en voeden. Dat vind ik heel belangrijk in een vriendschap. Onze band is onvoorwaardelijk. Ik weet dat ze er altijd is. Net zoals ik er altijd voor haar ben.” 

Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.

Lees meer