Getty Images

Waarom naar droevige muziek luisteren zo goed voelt

Het is één van de meest intrigerende vragen in de geschiedenis van de muziek: hoe komt het dat we zo’n goed gevoel krijgen van het luisteren naar droeve deuntjes? Het gegeven beperkt zich trouwens niet alleen tot muziek; we houden immers ook massaal van trieste films en melancholische literatuur.

Uit onderzoek blijkt dat mensen houden van droevige vormen van kunst om verschillende redenen. “Een centraal mechanisme dat in meerdere recente onderzoeken is benadrukt, is het gevoel ontroerd of aangeraakt te zijn”, aldus Jonna Vuoskoski, universitair hoofddocent aan de afdeling muziekwetenschap van de universiteit van Oslo. Uit haar onderzoek blijkt dat mensen die empathisch zijn ingesteld het meest ontroerd worden door trieste muziek of films en er bijgevolg ook meer plezier uit halen.

Uit datzelfde onderzoek bleek verder ook dat sombere muziek en andere vormen van kunst emoties oproepen die veel mensen als plezierig ervaren. Denk hierbij aan gevoelens van nostalgie, rust en verwondering.

Een ander onderzoek, dat eerder dit jaar werd uitgevoerd door de universiteit van Zuid-Florida, onderzocht de muzikale smaak van mensen die gediagnoseerd waren met een depressie. “Het stond sowieso al vast dat mensen die depressief zijn zich vaak aangetrokken voelen tot trieste prikkels”, aldus de auteurs van het onderzoek. “De sterke aantrekkingskracht van droevige muziek op mensen met een depressie kan te maken hebben met de kalmerende effecten en niet zozeer met één of andere wens om hun mistroostige gevoelens te vergroten of te behouden.”

Andere onderzoekers die de aantrekkingskracht van droeve muziek bestuderen, beweren dat ernaar luisteren therapeutisch kan zijn voor wie verdriet of verlies te verwerken heeft. “We hebben ingebouwde psychologische, hormonale en fysiologische systemen die het omgaan met deze emoties vergemakkelijken”, zegt Tuomas Eeroma, professor muziekgeschiedenis aan de Durham universiteit in het Verenigd Koninkrijk. Deze systemen worden gestimuleerd door het horen van muziek. “Het feit dat muziek of kunst in de meeste gevallen niet-interactief is, is een voordeel in situaties van verlies of verdriet. Er wordt immers niet geoordeeld of doorgevraagd. Een liedje waarmee iemand zich kan vereenzelvigen kan troost bieden zonder de bagage die sociale interactie met een ander mens vaak met zich meebrengt.”

2 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Johan Vercarre

    Ik begin spontaan te bleiten bij triestige of melancholische muziek. Ik hou enorm veel van J.S.Bach, maar bij zijn Johannespassie, zeker Mattheüspassie & in iets mindere mate bij zijn Weihnachtsoratorium kan ik mijn tranen niet tegenhouden. Nee, geef mij uiteindelijk maar kolderfilms & comedy & blijmoedige muziek.

  • Peter Janssens

    Toen ik een jaar of 5 was heb ik eens aan mijn vader gevraagd waarom mensen eigenlijk verdrietige liedjes maakten. Ik heb toen als antwoord gekregen: "Omdat een droevig liedje maken moeilijker is dus verdienen ze meer geld dan met vrolijke liedjes". Mijn jeugd in een notedop.

Lees meer