Beeld ter illustratie.
Unsplash Beeld ter illustratie.

Exclusief voor abonnees

Twee vrouwen getuigen over hun affaire: “Alles draait rond mijn man, maar hij is afwezig in de relatie. Wie gaat er dan vreemd?”

Kriebels voor een collega, gevoelens voor een vriend(in): 1 op de 2 Belgen krijgt ooit te maken met ontrouw. Kan je jezelf of je relatie behoeden voor overspel? Twee vrouwen getuigen over hun affaires en wat hen in de armen van een ander dreef. “De enige valse noot in mijn affaire was het gezeur van zijn vrouw die thuis het fort staande hield. Best confronterend, alsof ik mezelf hoorde.”

Of je je tegen overspel kan wapenen? Seksuologe en relatiedeskundige Rika Ponnet twijfelt. “De mens is niet zo rationeel, en bovendien een complex wezen. De meeste keuzes maken we vanuit een emotioneel verlangen, niet vanuit de ratio. Als er plots iemand met een frisse blik naar jou kijkt en je exclusieve aandacht geeft, kan dat je meeslepen. Dat maakt het niet simpel om je te wapenen tegen dat gevoel als het plots opduikt.”

Om beter te kunnen omgaan met de gevoelens die bij overspel de overhand halen, moeten we in de eerste plaats ophouden met het demoniseren ervan, vindt ze. “Als je praat in termen van dader, slachtoffer en medeplichtige, beschouw je het als een misdaad. Dat morele oordeel helpt geen enkele partij vooruit. Ruim de helft van de bevolking krijgt met het fenomeen te maken. Niet onlogisch, want we zijn minder afhankelijk van het huwelijk, en we leven langer. Ook verwachten we veel van onze partners. Het leven is soms hard: we krijgen allemaal te maken met problemen, ziekte, kinderen. Voor sommigen is eenminnaar of minnares een vluchtroute. Uiteraard kan het erg pijnlijk en destructief zijn. De gevolgen zijn niet min, maar je kan onmogelijk stellen dat iedereen die het doet slechte intenties heeft. Ik heb het liever over een relatie met een derde, of een tweede relatie.”

Zelfreflectie

In haar praktijk praat Rika Ponnet dagelijks met mensen die ontrouw waren. “Om een antwoord te vinden op de vraag hoe we kunnen voorkomen dat we vreemdgaan, moeten we eerst achterhalen waarom we vreemdgaan. Elke relatie heeft een verhaal, ieder mens een voorgeschiedenis. Heel vaak gaat overspel niet over wat je voelt voor je partner, maar over iets dat je zelf nodig hebt. Als je gevoelens hebt voor een ander, dan is het interessant om aan zelfreflectie te doen en te zoeken naar de diepere oorzaak van die behoefte. Inzicht in het waarom hielp al heel wat koppels er samen beter en sterker uit te komen.”

Esther (42) had twee keer een affaire

“De eerste keer dat ik iets kreeg met een andere man dan mijn partner was met Hans, een docent van een cursus die ik toen volgde. Achteraf bekeken was het een ongezonde machtsverhouding. Ik had het gevoel dat ik niet ‘nee’ kon zeggen. Maar toegegeven, ik voelde me gezien, en ik was nieuwsgierig. Die affaire heeft een paar maanden geduurd. Er is een en ander gebeurd, ook seksueel. Tot een vrijpartij is het niet gekomen. Toen hij een hotelkamer voor ons geboekt had, werd het me te veel. Ik verbrak het contact, stapte uit de opleiding. Ondanks mijn goede cijfers, en met een pak smoezen voor mijn omgeving, wilde ik hem volledig uit mijn leven bannen.”

“De tweede keer dat ik verliefd werd op een ander, was helemaal anders. Ben en ik leerden elkaar kennen in een yogagroep. We hadden meteen een bijzondere, intieme klik. Toch hebben we jaren rond elkaar heen gecirkeld, zonder dat gevoel te benoemen. Maar op het moment dat we er eindelijk aan toegaven, was het alsof er een bom ontplofte. Voor mij was het meteen duidelijk: dit is geen affaire, dit is ‘thuiskomen’. Dat betekende uiteraard het einde van mijn huwelijk. Technisch gezien was het natuurlijk overspel, maar dat woord klinkt me te beladen ... Ik ben intussen getrouwd met mijn nieuwe liefde. Moeten we dat dan als een fout beschouwen? Ja, ik heb de relatie verbroken voor een ander, maar die relatie was al stuk. Hoewel ik niet op zoek was naar een nieuwe liefde, was ik wel zoekende. Mijn toenmalige partner, de vader van mijn kinderen, lag al jaren met zichzelf in de knoop. Ons gezinsleven draaide rond hem, maar hij was niet aanwezig in de relatie. Wie gaat dan als eerste ‘vreemd’? Degene die niet beschikbaar is of degene die de handdoek in de ring gooit en voor zichzelf kiest?”

“Wat ik leerde, is dat seks wel degelijk een belangrijke graadmeter is voor een relatie. Is het er niet, dan denk ik dat overspel een soort zelfzorg kan zijn. Het gebeurt omdat jij iets nodig hebt. Ik vind dan ook dat je het niet per se hoeft op te biechten. Die affaire met Hans heb ik nooit aan iemand verteld. Ik denk niet dat veel mensen het zouden begrijpen. Zodra men weet dat er ander in het spel is of was, luistert men niet meer naar jouw beleving. Je ging vreemd, einde verhaal. Het is op zo’n moment bijna onmogelijk om over je relatie te praten zonder het over een schuldige en een slachtoffer te hebben. Ik denk dus dat het soms beter is niets te zeggen, en te onderzoeken wat er bij jou aan de hand is.”

Caroline (45) werd bedrogen door haar echtgenoot, en kreeg zelf een affaire met een getrouwde man

“Mijn man is altijd al een flirt geweest. Hij is knap, krijgt veel aandacht van vrouwen en is licht ontvlambaar. Onze relatie had al verschillende verliefdheden overleefd. Ik tolereerde het. We hadden een gezin, een huis en een pittig seksleven: de rest vond ik minder belangrijk. Waar ik wel kwaad van werd, was dat hij vaak afwezig was voor zijn werk. De zorg voor onze dochters belandde automatisch bij mij, ik had amper ruimte om mezelf professioneel te ontplooien. Gelukkig vond ik veel steun bij de vriendengroep met andere ouders van de school van de kinderen.”

“Tot ik erachter kwam dat hij al maandenlang een affaire had met een van de moeders uit die vriendengroep. Toen brak er iets in mij. Een vrouw die ik niet kende kon ik nog negeren, maar iemand die wekelijks bij mij over de vloer kwam? Hij verbrak de verhouding meteen, maar deze keer kon ik me er niet overheen zetten. Ik wilde scheiden.”

De enige valse noot in mijn affaire was het gezeur van Johans vrouw die thuis het fort staande hield. Best confronterend, alsof ik mezelf hoorde

Caroline

“Dat vroeg om een grondige reorganisatie van ons leven. Ik ging weer voltijds werken. Zo leerde ik Johan kennen. Hij was een collega, woonde met zijn gezin in het buitenland, maar pendelde heen en weer voor projecten. We waren op slag verliefd. Als hij in het land was, was er geen houden aan. Dat heeft een klein jaar geduurd. Een spannende tijd vol stiekeme ontmoetingen, met als enige valse noot het gezeur van zijn vrouw die thuis het fort staande hield. Best confronterend, alsof ik mezelf hoorde. Toen Johan steeds minder vaak in België moest zijn, doofde het vuur zachtjes uit. Officieel was ik nog niet gescheiden. Mijn bijna-ex-man en ik wilden de tijd nemen om alles netjes op papier te zetten. Intussen was hij in therapie gegaan, omdat hij wilde weten waarom hij zoveel vrouwelijke aandacht nodig had dat het zijn gezin verwoest had. Nu ik zelf zowel de andere vrouw als de stiekeme overspelige geweest was, kon ik milder zijn voor hem. Soms heb je jezelf niet in de hand.”

“Als we iets te bespreken hadden over de kinderen, bleven we steeds langer praten. We ontdekten weer hoeveel we met elkaar gemeen hadden. In plaats van de scheiding te finaliseren, gingen we met z’n tweeën op reis. Een paar dagen maar, om te zien wat er nog restte van onze relatie. Ik koester nog altijd fijne herinneringen aan die trip. Samen door musea dwalen, lekker eten, en de seks was nog altijd even pittig. Waarom zou ik dit weggooien? Ik had met eigen ogen gezien dat zelfs de meest ideale huisvader of -moeder verliefd kan worden op een ander. En ik had ook gezien hoe een partner die zich thuis verveelt niet de leukste is.”

“ Intussen wonen we alweer een tijd onder hetzelfde dak. Onze dochters zijn zelfstandiger, ik heb een eigen zaak opgericht, reis nu ook veel voor mijn werk. Als Johan in het land is, gaan we samen eten. Er zijn nog steeds vonken tussen ons, maar ik houd de boot af. Mijn man en ik zijn gelukkig nu, net omdat we elkaar de ruimte gunnen om een eigen leven te leiden. Alsof we deze breuk nodig hadden om een scheefgegroeide situatie recht te trekken”

Food for thought

1. Verliefd worden op een ander betekent niet per se dat je relatie slecht is. Soms gebeurt het omdat je een existentiële crisis doormaakt, een soort gevecht tegen wat het leven is. Uiteindelijk zijn we allemaal bezig met het invullen van behoeftes en tekorten. Ga te rade bij jezelf of bij een goede vriend(in): is deze verliefdheid een symptoom van iets anders? Een verlangen, een droom, iets wat je graag wil? Dat uitzoeken en je energie daarop richten in plaats van op een minnaar, kan je huidige relatie of jouw rol erin aanzienlijk verbeteren.

2. We leggen veel nadruk op de verbondenheid die we voelen met onze partner, de lat ligt hoog. Maar streven naar een symbiotische een-op-eenrelatie heeft vaak een verstikkend effect. Zeker even belangrijk voor een goede relatie is differentiatie. Als individu heb je ruimte nodig om anders te zijn en jezelf te ontplooien. We kennen allemaal de verhalen over het belang van loslaten, maar in de praktijk vergeten veel mensen dat. Sommigen zoeken in de ‘tweede’ relatie compensatie voor te weinig verbondenheid. Anderen vinden er net ruimte om zichzelf te kunnen zijn.

3. Stop met het idealiseren van liefdesrelaties. Onze cultuur vertelt ons dat er iets bestaat als die ene ware. Een zusterziel, een soulmate. Vergeet niet dat er veel andere waardevolle relaties zijn buiten de romantische relatie die verbondenheid en ruimte bieden. Onderschat niet de impact van vrienden en familie, zeker als je relatie het even lastig heeft.

4. Wil je vooral voorkomen dat je voor een ander valt? Begin met het nieuwe en het aantrekkelijke ervan te devalueren. Een realitycheck van negatieve eigenschappen kan de kriebels dempen.

5. Een relatie bouw je op. Meestal is er eerst een fase van ‘onschuldige’ nieuwsgierigheid, tot je aan een kantelpunt komt. Als die grens in zicht is, is het eigenlijk al te laat. Je kan veel vroeger ingrijpen door niet in de buurt van die grens te komen en het bij de fantasie te laten. Op zich kan ook dat al voedend en spannend zijn.

Geen onderwerp waar meer over wordt geschreven en gesproken dan de liefde. Wij verzamelen de beste artikels over lust en liefde in dit dossier.

Anneleen (38) bedriegt haar man: “Telkens als ik thuis seks had, dacht ik enkel nog aan Olivier”

Twee vrouwen getuigen over seks met een groot leeftijdsverschil: “Vóór Luiz was ik dertig jaar niet klaargekomen”

De penisperikelen: alles wat je altijd al wilde weten over het mannelijke lid

6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Carlos Simonis

    Wanneer ik in zo'n situatie kom ( en dat gebeurt iedereen weleenst) dan vraag ik mij direct af: "Wat zou ik vinden als mijn partner het zou doen?" Dan is de lust of geiligheid er gelijk vanaf, dat werkt prima voor mij. En als je relatie niet goed is, stap er dan vanaf. Maar kom niet met zwakke en laffe excusses. Daarom zeg ik, ben reuze benieuwd hoe jij zou reageren als jouw partner het wel doet, en jij niet.

  • Raf sterckx

    Iedereen komt vroeg of laat wel in een situatie waar de verleiding zo hoog is dat er wel iets moet gebeuren.

Lees meer