2
NINA

Exclusief voor abonnees

Joeri: “Ik houd van BDSM. Maar mijn vrouw wil geen meesteres zijn”

Elke week tekent Anke Michiels kleine en grote liefdesproblemen van lezers op. Seksuoloog en relatietherapeut Wim Slabbinck weet raad. Er zit een foto onderaan zijn mail: “Zo kan je me herkennen, mevrouw.” In een brasserie in Londerzeel zit Joerie (50) aan een tafeltje op me te wachten. Een vriendelijke doodgewone man met een bijzondere erotische voorkeur: “Ik hou van bdsm. Handboeien, bondage, een kuisheidsgordel ... maar ik mag mijn seksuele vrijheid niet beleven.”

“Annick en ik zijn zeventien jaar samen. Ik was voetbalcoach en haar zoon speelde voetbal: zo hebben we elkaar leren kennen. Ik was nooit halsoverkop verliefd, maar ik zie haar graag. Sinds een aantal jaren is het echter moeilijker om als koppel op één lijn te zitten: ik verleg graag mijn grenzen, zij blijft graag in haar comfortzone. Drie jaar geleden zaten we in zo’n diepe dip dat ik heel openhartig iets op tafel gelegd heb: ik wilde bdsm uitproberen. Om aan de sleur te ontsnappen en omdat ik al langer met dat verlangen speelde. Ik zag het als een mooie kans om onze relatie op een nieuw, spannend spoor te zetten.”

“Annick stemde toe om samen naar zo’n bdsm-club te gaan. We werden er supertof onthaald. De eerste keer hebben we alleen gekeken, daarna gingen wij ook rustig aan de slag met het ‘spel’: ik als onderdanige, zij als meesteres. Het beviel ons allebei zo goed dat we daar twee jaar bijna elke zaterdag naartoe gingen.”

“We hebben er goede vrienden gemaakt. Het bdsm- wereldje is helemaal niet vulgair. Mensen hebben daar vaak een verkeerd beeld van. Hoeveel vrouwen houden niet van een tikje op hun billen tijdens de seks? Op zich is dat al bdsm. In ons geval gaan we iets verder. Dat gaat van heel onschuldige bondage over handboeien tot wasspelden – die doen heus niet overal pijn (lachje) – maar in de bdsm-clubs laten mensen zich ook vastbinden aan een kruis, om harde zweepslagen te krijgen. Dat hoeft voor mij niet, ik ben tamelijk soft. Mij gewoon laten kietelen terwijl ik geblinddoekt ben? Mijn andere zintuigen worden dan zodanig geprikkeld dat ik dat al bevredigend vind. Klaarkomen hoeft dan zelfs niet. Ik draag ook graag een kuisheidsgordel. Die zorgt dat ik geen erectie kan krijgen. En Annick is de enige die het sleuteltje heeft. Als zij me dan prikkelt en beslist wanneer de kuisheidsgordel af mag? En ik mag dan klaarkomen? Die ontlading is immens, geloof me. (lacht)”

“Een jaar geleden zei Annick plots: ‘Het is toch mijn ding niet.’ Ik heb al tien keer gevraagd waarom niet, maar ze geeft geen antwoord. Ik heb voorgesteld om zo’n speciale kamer te huren en onder elkaar te spelen, in plaats van in de club. Dat wil ze niet. Wil zij misschien de onderdanige eens zijn in plaats van meesteres? Ook niet. Ik vroeg haar om simpele acties: zij die zonder slipje met mij op stap gaat, bijvoorbeeld. Dat vind ik al voldoende. Wil ze niet. Alleen naar een club gaan mag ik ook niet. Ze is dan bang dat ik haar zal bedriegen. Al leidt bdsm niet altijd tot seks. Er komt zelfs heel weinig seks aan te pas. Natuurlijk is het spelletje opwindend en vertrek je er vol goesting. Het is al gebeurd dat Annick en ik onderweg van de club naar huis ergens moesten stoppen. Omdat we ons niet konden inhouden. (lachje) Dat ze dit alles niet meer wil – ondanks de vele fijne ervaringen – vind ik heel verwarrend. Al onze speeltjes weggooien wil ze ook niet. Ik begrijp het niet. Ik loop zo gefrustreerd rond dat ik heel mijn relatie in vraag begin te stellen. Het kan zelfs een breekpunt zijn. Als zij me niet de vrijheid geeft om te beleven wat ik wil beleven, is er dan genoeg liefde? Misschien klinkt dat wat extreem. Want wij hébben gewone seks. Dat hoeft niet altijd kinky te zijn. Maar ik mis mijn onderdanige rol. Voor mij is bdsm de enige manier om mijn hoofd leeg te maken. Ik denk niet dat ik verder wil zonder. Ik kan het een tijdlang verdringen, uit liefde voor Annick, maar het komt altijd terug. Ik probeer haar wens te respecteren. Maar zal ik op het einde van mijn leven dan niet zeggen: had ik toch maar voor mezelf gekozen?”

De raad van Wim Slabbinck:

2 Wim Slabbinck
Medialaan Wim Slabbinck

“Dit is geen evidente situatie, Joerie. Jij hebt een tijdlang iets mogen beleven wat je al lang wilde, en nu moet je dat weer parkeren. Het is vreemd dat Annick twee jaar meegegaan is in het bdsm-verhaal, en dan plots niet meer. Hoe komt dat? Waarom voelt ze zich zo? Ga het gesprek opnieuw aan. Zijn er momenten geweest waarop ze er wél van genoot? Wat maakte dat het op- eens niet meer hoefde? Is het misschien een keertje te ver ge- gaan, en durft ze dat niet zeggen omdat ze jou niet wil kwetsen?”

“Weet Annick hoe moeilijk dit is voor jou? En dat de afwezigheid van bdsm jou zelfs doet twijfelen aan de relatie? Als ze dat te horen krijgt, zal ze haar beslissing mogelijk herbekijken. Misschien kan ze haar grenzen beter aangeven. Of eens nadenken over aspecten van bdsm waarin ze zich wel kan vinden. Het aanbod is zo ruim, zoals je zelf weet: van kietelen tot zweepslagen. Kunnen jullie eventueel elementen van onderdanigheid introduceren in jullie standaard seksleven? Het kan zinvol zijn om de app Kindu of Spicer te installeren om samen te ontdekken wat jullie leuk vinden en nog niet uitgeprobeerd hebben.”

“Het feit dat Annick niet wil dat je de bdsm-speeltjes bij het vuilnis zet, doet vermoeden dat ze er nog niet klaar mee is. En ook dat ze begrip heeft voor jouw seksuele voorkeur. Wat erg mooi is. Het lijkt me niet onoverkomelijk dat jij precies het omgekeerde voor haar doet. Wie weet is ze gewoon ongerust dat jij, zodra ze jou een hand geeft, een arm zal nemen? Is de club mogelijk haar ding niet, maar kan het thuis wel?”

“Maak goede afspraken. Wat kan, wat kan niet? Alleen naar de club gaan met de regel dat er geen seks met iemand anders van komt, is een optie. Maar daar moet Annick volledig oké mee zijn. Een goede seksuele relatie betekent niet dat alles zomaar mag, Joerie. Aanvaarden wat níét kan is minstens even belangrijk.”

“Het is niet abnormaal dat jullie hier een evenwicht in moeten zoeken. Onderzoek geeft aan dat zeven mensen op de tien fantaseren over bdsm. Bijna de helft heeft het al uitgeprobeerd. Twaalf procent kruipt regelmatig in de rol van onderdanige of meester(es). Acht procent daarvan ziet het ook als een deel van hun identiteit. Annick moet nu vooral meer zicht krijgen op het belang van bdsm voor jóú. En jij moet háár grens respecteren.”

Heb jij ook een liefdesprobleem dat je (anoniem) wil delen? Mail dan naar Anke Michiels, anke.michiels@nina.be.

Geen onderwerp waar meer over wordt geschreven en gesproken dan de liefde. Wij verzamelen de beste artikels over lust en liefde in dit dossier.

Hilde vindt haar jeugdliefde terug: “Zo’n rendez-voushotel went snel”

Anneleen (38) bedriegt haar man: “Telkens als ik thuis seks had, dacht ik enkel nog aan Olivier”

Kristof (49) wordt bedrogen door zijn vrouw: “Het duurt welgeteld tien seconden voor ik het bericht in haar gsm zie. Mijn wereld stort in”

1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.
  • Marc Spandel

    Wij zijn geen bdsm'ers, maar ik wil wél toegeven dat mijn vrouw mijn meesteres is. :)

Lees meer