Beeld ter illustratie.
Getty Images/iStockphoto Beeld ter illustratie.

Exclusief voor abonnees

Nathalie (37) werd slachtoffer van een loverboy: “Ik zag hem als de ware. Maar hij werd mijn pooier”

Geheimen. We steken ze weg, houden ze stil, bewaken ze met ons leven. Redactrice Sabine Vermeiren luistert elke week naar een Vlaming die wél praat. Eén keer alles op tafel. En dan nooit meer. Vandaag: Nathalie (37) was zestien toen ze ­verliefd werd. Alles zou ze voor hem ­gedaan hebben. Dééd ze ook. Zelfs haar lichaam verkopen. Nathalie zou ­uiteindelijk meer dan tien jaar in de greep van loverboys blijven. Tot ze hulp vond, zich vrijkocht en een nieuw leven begon - als bankbediende.

Ook een geheim? Mail naar sabine.vermeiren@persgroep.be

Ze valt al van ver op in de Gentse koffiebar waar we afspreken. Een beeld van een vrouw. ­Gekleed in stijlvol kasjmier, ­met gebrushte lange haren. Zo ­iemand die ­klasse uitstraalt. “Ik kom van mijn werk”, zegt ze. ‘Haar werk’, dat is de bankensector. Nathalie heeft een goeie, administratieve job. Veel klantencontact, fraai visitekaartje, aardig loon. Zouden ze op de bank weten wat haar verleden was, geen mens zou het geloven.

“Ik ben opgegroeid in een heel net gezin in de rand van Gent. Mooi huis, ouders met goeie jobs, veel geld. Ik kreeg alles wat ik wou. Het perfecte gezin.” Maar zo leek het alleen. Het was voor Nathalie ook een thuis waar door één van haar opa’s seksueel misbruik werd gepleegd. Niet één keer, maar aanhoudend. De gevolgen waren ernaar: van een braaf, gewoon meisje transformeerde Nathalie in iemand die onhandelbaar werd. Een rebelse tiener, met wie geen huis te houden was. Iemand die lak had aan structuur en thuis meer dan eens haar koffers pakte. Een onhoudbare situatie. Waarvoor Nathalie op haar zestien een uitweg zag.

Op een dag zei m’n vriend dat twee van z’n nonkels uit Marokko op ­bezoek kwamen. ‘Als jij nu ’ns zou willen slapen met hen, dan geven ze ons daar vast geld voor’

“Ik trok al een tijdje op met hele foute vrienden, toen ik op mijn zestien halsoverkop verliefd werd. Hij was wat ouder dan ik en beloofde me de hemel op aarde. ‘Kom bij me wonen’, zei hij. Er woonden in zijn appartement nog een paar andere mensen, maar ik was te naïef om te zien wat dat wilde zeggen. Hij was het beste dat ik in jaren was tegengekomen en ik heb niet getwijfeld. Ik pakte thuis m’n boeltje en ik was weg.”

3.000 euro per dag

“Op het appartement kwam ik in aanraking met drugs. Eerst gewoon hasj. Maar nog voor m’n zeventien ook al harddrugs. Dat kostte natuurlijk veel geld en dat hadden we niet. Op een dag zei m’n vriend dat twee van z’n nonkels uit Marokko op ­bezoek kwamen. ‘Als jij nu ’ns zou willen slapen met hen, dan geven ze ons daar vast geld voor en kunnen we weer een tijdje verder’, zei hij. Dat klinkt natuurlijk verknipt als ik het nu vertel, maar op de een of andere manier ging ik erin mee. En zo was ik dus pas zestien toen ik mezelf voor het eerst prostitueerde.”

“Erna gebeurde het steeds vaker. Ik besefte dat het niet normaal was, maar ik was intussen zo verslaafd aan drugs dat ik me er niet tegen ­verzette. Ik geloofde ook nog altijd dat we, ondanks alles, een goed ­koppel waren. Ik was de vrouw van z’n leven, zei hij. Ik voelde dat net zo aan. Dat hij me ­misbruikte en dat ik ten prooi was gevallen aan een loverboy had ik niet door. Dat gebeurde pas later.”

Nathalie was achttien, had de school al opgegeven en zat twee jaar in de prostitutie toen ze besefte hoe ziek haar relatie was. Maar de volgende man op wie ze verliefd werd, was zo mogelijk nog erger. Nu ziet Nathalie dat de start van hun relatie een copy-paste was van hoe het ook op haar zestien al was gegaan. Maar daar was ze toen blind voor. “Hij beloofde me alle luxe van de wereld. Iedereen keek naar hem op. In de hiërarchie van het wereldje stond hij helemaal aan de top. En nu was ik zíjn vriendin. Dat was... wauw.” Wat hij echt van haar wou, waren haar diensten. Hij werd haar pooier.

Mijn zelfbeeld wás al laag door het seksueel misbruik thuis en het was door die eerste jaren in de ­prostitutie alleen nog maar verder afgekalfd

“En ik: ik deed het allemaal opnieuw. Hoe kan dat, vraag jij je dan natuurlijk af. Ik geloof dat ik op dat moment iemand was die elk zelfrespect had verloren. Fatsoen, ik kende dat niet meer. Mijn zelfbeeld wás al laag door het seksueel misbruik thuis en het was door die eerste jaren in de ­prostitutie alleen nog maar verder afgekalfd. Ik wijt het trouwens ook aan dat seksueel misbruik dat ik twee keer op dit type man ben ­kunnen vallen. Ze zagen het aan me. Ze hebben er een neus voor. Ze merken het als je kwetsbaar bent en ze weten exact hoe ze daarop moeten inspelen. Was ik thuis niet misbruikt, ik zou nooit in die ­situatie van toen zijn beland.”

“Mijn nieuwe vriend leerde me cocaïne kennen. Ik raakte onmiddellijk ­verslaafd. Elke dag gebruikten we voor 200, 300, soms 500 euro. Om dat te bekostigen, sliep ik met mannen. Eerst deed ik dat in bars. Zes tot zeven klanten op een avond. Erna als luxe-escorte. Dat leverde op de beste dagen tot 3.000 euro op. Op ­zeker ogenblik ging ik zelfs achter het raam in Antwerpen zitten. Niet in Gent, want daar woonde ik en dat vond ik te riskant. Achter zo’n raam moest je véél klanten afwerken om aan wat geld te geraken, maar ik deed het. Wat ik verdiende, gaf ik ’s avonds af aan mijn vriend. En dat vond ik oké. Waarna we het meteen opgebruikten. Ik leefde een luxeleven. Drugs. Alcohol. Chique feesten. Seks. Als in de film. Maar dan echt.”

Eén grote roes

“Met mijn ouders had ik in die ­periode nog amper contact. Ik loog dat ik als telefoniste werkte en als we elkaar zagen, merkten ze weinig aan me. Dat is het verraderlijke aan ­cocaïne. Je ziet er al bij al best ­normaal uit. Ik wist exact hoe ik me moest gedragen zodat niemand merkte hoe verslaafd ik was. ­Vrienden van vroeger had ik niet meer. Die was ik toen al lang kwijt. En nieuwe vrienden? In het ‘milieu’ bestáát zoiets als vrienden niet eens. Je bent allemaal elkaars concurrent.”

“Op de paar heldere momenten die er waren, ben ik weleens weggegaan bij mijn vriend. Maar elke keer kwam ik terug. Omdat de nood aan cocaïne zo groot was en ik het zelf niet kon betalen. Dan ging ik terug, gebruikten we en ging ik me de volgende dag weer voor hem prostitueren.”

Ik heb intussen een vriend. Hij kent m’n verleden en heeft dat ­geaccepteerd. Dankzij hem weet ik nu ook hoe seksualiteit hoort te zijn

“Het heeft, alles samen, meer dan tien jaar ­geduurd. Jaren die volledig verloren zijn gegaan en die ik in een grote roes heb beleefd. Tot één van m’n klanten verliefd op me werd. Hij was een pak ouder en was getrouwd. Een hele ­rijke, chique meneer. ‘Ik ga weg bij m’n vrouw en kies voor jou’, zei hij. Ik heb het spel meegespeeld en heb hem 8.000 euro laten betalen om me vrij te kopen. Dat klinkt nu gemeen, maar ik zag het als m’n enige kans om uit dat milieu te geraken. Ik dacht: ‘Jij ­gebruikt mij als prostituee, dan ­gebruik ik jou om dit te laten ophouden.’ We zijn nu ruim tien jaar verder en ik beschouw die man nog altijd als mijn held. Hij heeft mijn ­leven gered. Het is natuurlijk nooit iets geworden tussen ons. Dat was ook nooit mijn bedoeling. Maar zo nu en dan hebben we nog contact. Ik ben hem enorm ­erkentelijk en hij is blij dat het goed met me gaat. Hij heeft nu een ­vriendin, hij is gelukkig. Als ik ooit de Lotto win, betaal ik hem terug.”

Meisjes: jullie kúnnen het

“Toen ik vrijgekocht was, was ik ­zesentwintig en had ik niks of ­niemand. Ik ben naar mijn ouders ­gegaan en heb ze alles opgebiecht. Ik ben ook naar de politie gegaan om een klacht neer te leggen tegen m’n ex, maar ze hebben me daar niet ­serieus genomen omdat ik een ‘drugsverslaafde hoer’ was. Er is nooit een onderzoek gekomen. Mijn ­ouders hebben me met open armen ontvangen. Ik heb hen veel verweten en heb hen gezegd dat het hún schuld was, door dat seksueel ­misbruik toe te laten. En dat ze er nooit genoeg voor me waren. Ze ­waren enkel met zichzelf bezig. Dat hebben ze erkend. Ze voelen zich enorm schuldig en hebben zich ­geëxcuseerd.”

“Vrijwel onmiddellijk hebben ze me op het vliegtuig gezet naar Zuid-­Afrika. Ik ben drie maanden gaan ­afkicken in een speciale kliniek in Kaapstad. Daar is voor mij een wereld opengegaan. Ik zag natuur. Vogels! Kleuren! Dat had ik ervoor allemaal gewoon niet gezien. Ik heb nooit nog drugs aangeraakt. Toen ik thuiskwam, ben ik gaan studeren. Ik heb mijn diploma hoger onderwijs gehaald en werk nu in de banksector. Soms kom ik — op straat of zo — nog oude klanten tegen uit mijn prostitutietijd. Meestal kijken ze ­alleen maar. ‘Huh? Is zij dat?’”

“Ik heb intussen een vriend. Hij kent m’n verleden en heeft dat ­geaccepteerd. Dankzij hem weet ik nu ook hoe seksualiteit hoort te zijn. Pas nu ervaar ik hoe mooi dat kan zijn. Ik heb natuurlijk spijt van wat er gebeurd is, maar ik laat het m’n ­verdere leven niet bepalen. Ik denk er ook niet elke dag aan. Wel ben ik triest als ik in de media lees dat dit soort verhalen ook vandaag de dag nog bestaan. Dat is verschrikkelijk. Aan meisjes die het meemaken, wil ik zeggen: je kán eruit. Als je het maar graag genoeg wil, kan alles.”

Nathalie is een fictieve naam.

Lees hier nog meer verhalen uit de reeks Mijn geheim.

Architectuurstudent Ken prostitueerde zich tijdens z’n eerste jaar op kot: “Ogen toedoen en cashen”

Marie doneerde in het geheim een eicel aan haar collega: “Ik durfde het alleen per sms voorstellen. ‘Hey Greet. Wat als ik je nu eens een eicel zou geven?’”

Inge heeft openlijk een relatie op het werk: “Seks met mijn lief, seks met mijn man. Maar nooit op dezelfde dag”

Lees meer