NathalieSamain

Exclusief voor abonnees

Het motto van Annemie Struyf: onderzoek je dromen

In het nieuwe tv-programma ‘Eviva España’ op Eén volgt ze Vlamingen die hun Spaanse droom waarmaken. In NINA vertelt Annemie wat haar drijft in het leven. 

“‘Het is onzin om je droom blind achterna te hollen, veel belangrijker is het om je droom te beschermen,
te koesteren en vooral te onderzoeken.’ Ik vond deze uitspraak op een scheurkalender op 4 februari, de dag van mijn verjaardag. Als mensen een droom formuleren, hoor je anderen vaak zeggen: ‘Ga ervoor! Springen! Doen!’ Ik ben zelf geëvolueerd van iemand die vaak tegen mensen ‘Ga ervoor’ gezegd heeft naar iemand die dat nu veel minder snel doet. Ik wil wél mensen stimuleren om hun dromen waar te maken, maar niet om ze blind achterna te hollen. Als je écht goed voor je droom wil zorgen, is het belangrijk dat je die droom beschermt en onderzoekt, dat je er zorg voor draagt: ‘Waarom formuleer ik deze droom?’ Hoe meer je de droom onderzoekt, hoe groter de kans op een positief verhaal.”

“In ‘Eviva España’ bezoek ik een jaar lang Vlamingen die dromen van een leven in Spanje. Daar heb ik gemerkt dat zo’n droom nooit kant-en-klaar is. Het is geen schatkist vol goud waarvan je het deksel afrukt om in het goud te graaien. Als je echt een droom hebt, moet je bereid zijn om er hard voor te werken, geduld te hebben. Je moet de voorwaarden vervullen om van die droom een succes te maken. Vaak zie ik dat mensen willen emigreren omdat ze sommige aspecten van hun leven beu zijn. Hun leven hier ligt in scherven en ze willen ergens anders naartoe. Naar de zon, naar het Zuiden. Maar als je hier scherven hebt, zal je die scherven ginder opnieuw tegenkomen. Ofwel lijm je de scherven hier al, ofwel neem je ze mee en doe je het daar. Het is belangrijk dat je voor jezelf goed onderzoekt waarom je hier weg wil. Dat is een stap die je niet mag overslaan, anders maak je je droom kapot.”

“Ik droomde vroeger ook van een leven in het zuiden van Frankrijk. Vijftien jaar geleden is er een geschenk van de goden, een vakantiehuisje in Frankrijk, in mijn schoot gevallen. Ik ga er nog altijd vaak naartoe. Ik heb even overwogen om er te gaan wonen. Ah ja, zo’n idyllische plek waar de zon schijnt en de natuur nog echt is. Maar emigreren naar een ander land is niet zomaar een vakantie die gewoon wat langer duurt. Je verlaat je nest en komt in een andere cultuur terecht, met een andere taal en andere gewoontes. Het gooit je leven overhoop. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik oprecht hou van de afwisseling in mijn leven. Met een job die ik heel graag doe en die me stimuleert, dicht bij mijn kinderen, en af en toe een periode waarin ik me kan afzonderen. Ik ben nu heel dankbaar dat ik toen de tijd nam om die droom grondig te onderzoeken. Het zou niets voor mij zijn om voorgoed in Frankrijk te wonen, besef ik nu, ondanks het feit dat ik vaak triest word van de negatieve mentaliteit hier in België. Een mens zou voor minder verlangen naar een wereld die warmer en trager is.”

“Soms kan ik niet geloven dat ik al 57 jaar oud ben. Tijd, ik wil daar niet spilzuchtig mee zijn. 57 jaar gaat zo snel voorbij. Ik geniet zo van mijn leven en de tijd die ik heb. Ik wil het leven nu meer koesteren dan ooit tevoren. Dan vraag ik mezelf af: welke dromen heb ik nog? Dat is een thema waar ik veel mee bezig ben. Daarom maak ik er ook programma’s over. Ik merk dat mijn programma’s dikwijls bij de thema’s in mijn eigen leven aanleunen. Ik heb nog nooit een tv-project ‘in opdracht van’ gedaan. Het vertrekt altijd vanuit een grote persoonlijke interesse. In dit soort programma’s hou ik mensen – en ook mezelf – vaak een spiegel voor. Wat wil ik met mijn leven doen? Waar droom ik van? Wat vind ik waardevol om mijn energie aan te besteden? Waar haal ik de hoogste kwaliteit voor mezelf en mijn geliefden?”

“Als je vijf kinderen hebt, is de kans groot dat een van hen verre oorden opzoekt. Naar het buitenland gaan is nu iets helemaal anders dan pakweg dertig jaar geleden. Mijn jongste dochter is vijftien en krijgt nu de kans om in de zomer een week in Roemenië aan een kampioenschap volleybal deel te nemen. Mijn andere kinderen studeerden in het buitenland via Erasmus en mijn oudste zoon werkt in het buitenland. Dat is een ontwikkeling die je niet meer kan stilleggen. En als je vijf kinderen hebt, zoals ik, is de kans groot dat ze niet onder moeders vleugels zullen blijven. Ik zal de eerste zijn die hen aanmoedigt. Maar ik zal hen ook aanraden om hun dromen te onderzoeken en zich goed voor te bereiden. Daarnaast moeten ze er ook vrede mee nemen dat ik dan een reizende moeder zal worden. Eentje die meer dan één keer per jaar op bezoek zal komen.”

Wie is ze?

• geboren in 1961

• reportagemaakster en schrijfster

• moeder van vijf kinderen

Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.

Lees meer