4
Stefanie Faveere

Exclusief voor abonnees

Minivakantie: 4 x verrassend op reis in eigen land

Een appartement aan zee huren of een chalet in de Ardennen is fijn, maar er zijn ook spannender opties voor wie deze zomer in eigen land blijft. Roadtrippen, huizenruilen of op trektocht gaan: opties genoeg!

STAPPEN IN DE ARDENNEN

Christophe Logghe (42), charlotte Depoortere (42), Oskar (13), Zita (10) en Marthe (8) : “De nostalgie van onze scoutskampen beleven we nu als gezin”

• Hij is ingenieur bij Fluvius
• Zij is docente verpleegkunde

“Wij zijn graag samen onderweg. Een paar jaar geleden maakten we een ezelstocht door de Pyreneeën en zo kregen we als gezin de smaak te pakken om traag te reizen. De ezels laten we ondertussen achterwege, maar elke avond opnieuw op een andere plek belanden, je telkens laten verrassen en samen een duidelijk doel voor ogen ­hebben, dat is ons op het lijf geschreven. Dat houdt het spannend en blijkt ook goed voor de groepsgeest. Pure nostalgie bovendien, het herinnert ons aan onze dagenlange trektochten met de scouts. Dat gevoel dus, maar dan in gezinsversie, zoeken wij op reis. Vorige zomer in Schotland, maar ook in eigen land. In de paasvakantie trokken we naar de Ardennen. Met de trein. Zo start de vakantievibe al zodra je thuis de deur sluit. En sowieso is het een stuk stressvrijer reizen. In plaats van op de weg te letten, haal je bijvoorbeeld een kaartspelletje tevoorschijn. Toen we in Brussel plots naar het onbekende station Brussel-Luxemburg moesten hollen om onze aansluiting niet te missen, hadden we echt het idee dat we op reis waren. En wanneer je dan uiteindelijk met een boemeltreintje in een godverlaten stationnetje belandt, krijg je instant kriebels. Het avontuur ligt open, alles kan. Dat geeft heel veel goesting om aan je tocht te beginnen.” 

“Het vergt wel wat organisatie. We zoeken alles op voorhand uit zodat we zorgeloos van de ene B&B naar de andere kunnen wandelen. Niet meer dan een vijftiental kilometer per dag. Zodat we ons niet hoeven te haasten en onderweg kunnen genieten van een riviertje, een railbiketracé of een meterslange hazelworm die we op onze tocht tegenkomen. Hoeveel kilometer we precies afleggen, doet er echt niet toe. Het gaat er ons vooral om dat we samen onderweg zijn. Zo rond een uur of elf vertrekken we, gewapend met een lunchpakket en een stafkaart om geen enkel mooi natuurstukje te hoeven missen. Zonder haast of stress, want ons slaapadres ligt toch al vast. En zo wordt die betaalbare, simpele dichtbijvakantie een avontuur gevuld met kleine gelukjes. Geen gesleur met slaapzakken of tentstokken, wel urenlang babbelen en genieten van het tracé en elkaar. We hadden met Pasen toevallig veel geluk met het zalige weer, maar ook als het had geregend, waren we vertrokken. Of we deze zomer op pad gaan, weten we nog niet, we hebben momenteel nog geen plannen.”

OP FIETSTREKTOCHT NAAR ZEE EN DE WEST-VLAAMSE HEUVELS

Sylvie De Baets (40), Sam (13) en Bes (11): ‘Auto aan de kant, en laat de kinderen maar vuil worden’

• Zij is fietsenmaker

“Onze vakantieplannen groeien altijd heel organisch. We gaan vaak met vrienden op reis, meestal heeft er iemand een ingeving en dan happen we allemaal toe. In een zucht worden die dingen geregeld. We reizen allemaal graag en veel en zijn makkelijk enthousiast. Het maakt ook niet uit waar we precies belanden. We hebben geen hoge eisen, het belangrijkste is dat de zon schijnt, dat de kinderen mogen ravotten en vuil worden en dat we onze auto kunnen laten staan.”

“Deze zomer zouden we naar de ­Vogezen trekken en daar een stuk van de GR5 afstappen. Een dag wandelen, een dag hangen. Om de meisjes enthousiast te houden. Maar het wordt een tikkeltje anders en iets dichter bij huis. Mijn lief woont idyllisch in De Panne, met een tuin die grenst aan de duinen, dus trekken we met de hele bende daarheen. We hebben vrienden die meereizen en zij rijden wel even heen en weer om hun valiezen en tent te droppen op de eindbestemming, maar daarna hoppen we samen met de fiets op de trein richting Ieper. Zo kunnen we aansluiten op de Vlaanderen Fietsroute. Die doorkruist heel Vlaanderen, maar wij houden het bij een kort, maar pittig stukje. De bergen van de Westhoek. Kemmel, Dranouter, Loker, Westouter … Bergop en bergaf. In totaal goed voor een 70-tal kilometer. Niet echt gek veel, maar toch gaan we onderweg een keertje overnachten. Waarschijnlijk in een vintage caravannetje op een kleine camping. Dat promoveert ons tochtje tot een echte tocht. En zo blijft het ook fijn voor de kroost. Want ­uiteindelijk gaat het niet over het aantal kilometer dat je aflegt. Ik hoop dat het hen zin geeft om nog meer van die kleine of grote avonturen te ondernemen.”

(Lees verder onder de foto.)

4
Stefanie Faveere

“Sam en ik rijden elektrisch en zullen de hondenkar aanhaken, de rest van de bende zal zijn grenzen verleggen op een fiets met koersallures. In bijpassende koersbroek dus. Veel meesleuren doen we niet, alleen wat ondergoed en een tandenborstel. Hoe de dagen daarna er zullen uitzien, laten we afhangen van ons gemoed. Paardrijden op het strand plannen we sowieso, net als een zeilwagensessie. En misschien mogen we tegen dan al opnieuw Frankrijk of Engeland in? Dan breien we er ongetwijfeld nog een tripje naar Les Deux-Caps of Kent aan. Met of ­zonder fiets.”

electric-scooters.be

HUIZENRUIL: OP CITYTRIP NAAR BRUSSEL

Katrien Timmerman (47), Inge Mersseman (44), Rune (13) en Jakob (5): ‘Bonus: de stadstips van de huiseigenaar’

• Katrien is zorgpartner bij Familiehulp
• Inge is leerkracht brood en patisserie in hotelschool Spermalie

“Wij zijn fervente skiërs en dan hebben we graag wat comfort. Maar omdat we er ook ’s zomers opuit willen, en twee dure vakanties wat te veel van het goede is, doen we al een aantal jaar aan huizenruil. De ideale formule voor ons en onze poezen, Jos en Marcel. Betaalbaar, de dagen ervoor poets je je eigen huis grondig en je belandt in een écht huis. Met olijfolie, een kruidenrek en een ziel. Zorgen over mogelijke miserie maken we ons niet. Dat ligt niet in onze aard en je ruilt sowieso meestal met gelijkgestemden. We hebben ook vertrouwen in onze medemens. Het grootste gevaar schuilt erin dat je al huizenruilend te vaak op vakantie gaat, waardoor het systeem zijn oorspronkelijke doel voorbijschiet en je dus toch weer meer geld uitgeeft dan voorzien.” 

(Lees verder onder de foto.)

4
Stefanie Faveere

“Dit jaar stond Noord-Italië gepland, maar die kans wordt kleiner en kleiner. Gelukkig hadden we, vóór corona, ook al een citytrip in Brussel ­geregeld. Die vijf dagen hebben we naar de zomervakantie versast, dus wordt de hoofdstad waarschijnlijk onze hoofdbestemming. Zowel wij als de Brusselaars zijn er blij mee. Want drie weken thuis zou toch wat wringen. Het vakantiegevoel vind je ook op honderd kilometer, na amper een uurtje rijden. Want Brussel is voor ons behoorlijk onbekend terrein. Het was een ­artikel in Het Laatste Nieuws dat ons goesting gaf om daar verandering in te brengen, om onze hoofdstad grondig te leren kennen. Weg van de klassiekers dus. Huizenruil is dan het gedroomde middel, want elke ­eigenaar lijst sowieso trots zijn favoriete plekken en adressen op. Je start dus al met een insidersgids. Veel voorbereiden doen we niet, we laten de dingen graag op ons afkomen. Maar het staat wel al vast dat Inge ons meesleurt naar de Zavel om er bij elke chocolatier te passeren. We gaan er dus op ontdekking, maar we zullen er ook krek hetzelfde doen als thuis. Alleen wat trager en relaxter. Zo gaat dat als je meer tijd hebt. Het verklaart waarom we na elke huizenruilvakantie uitgerust thuiskomen. Het hele huizenruilsysteem past in die ruileconomie die na corona nog populairder geworden is. We zouden het iedereen willen aanraden, maar tegelijk willen we niet te veel reclame maken. Om onze reisplannen, al dan niet in eigen land, niet te saboteren.”

homelink.org

CRUISEN MET DE DAKTENT

Jeromie Deriemaeker (32) Jelena cambron (31), Elise (4) en Camille (2): ‘Zicht op een bos vanuit je bed, dat is genieten’

• Hij is autotechnicus
• zij is woonbegeleider

“Vorig jaar kochten we een daktent die je boven op je auto kan installeren. Groot genoeg om met ons hele gezin in te overnachten. We hebben het geluk dat veel mensen uit onze familie- en vriendenkring in de Vlaamse Ardennen wonen of in de landbouw werken en dus over een erf beschikken. Dat geeft meteen heel wat opties. We hebben al op opritten, in weides en tuinen gebivakkeerd. En doordat je hoog en droog logeert, geniet je vanuit je bed bijna altijd van een open zicht. Iets wat ook de kinderen fantastisch vinden.”

“Slapen in het kamp op de grote auto is sowieso een hit. Soms rijden we naar een meer of een bos, installeren we ons wat uit het zicht in een uithoek van de parking en klappen we de tent open. Zo kan de kleinste een middagdutje doen terwijl een van ons met de oudste op pad gaat. Dat is voor hen echt een feestje.” 

(Lees verder onder de foto.)

4
Stefanie Faveere

“Nu en dan trekken we er ook met ons tweetjes een weekendje opuit, zonder kinderen. Fietsen de auto in en slapen in de daktent. Je vindt altijd wel een camping waar er nog een plaatsje zonder elektriciteit beschikbaar is. Echt ‘kamperen’ op openbare plaatsen doen we niet. Dan blijft de luifel dicht en zetten we geen tafel met stoeltjes naast de auto, maar leggen we een picknickdeken op een nabij grasveldje. Net als dagjestoeristen. We hebben ook altijd een Porta Potti, een draagbaar toilet, mee. Zo laten we geen spoor achter. Als je je daaraan houdt en geen overlast bezorgt, word je meestal wel gedoogd. Dit jaar wordt het iets uitdagender. Ik vermoed dat de campings wel open zullen gaan, maar dat je zelfvoorzienend moet zijn. Over je eigen toilet en wasmogelijkheid beschikken dus en je gebruikte water opvangen. Dat vraagt wat aanpassingen. Ik voorzie twee waterreservoirs, één voor schoon en één voor vuil water, zodat we ons zonder sanitair kunnen redden. Ik ben nog aan het uitzoeken hoeveel water we nodig hebben om met ons vieren comfortabel twee overnachtingen te overbruggen. Sowieso was ik al van plan om de auto aan te passen aan die off-grid way of life. Want Noorwegen of IJsland stond dit jaar op het reisprogramma. Die plannen zullen we laten varen, we blijven in eigen land. Bivakkeren bij vrienden, ons installeren op een camperplek of her en der toestemming vragen om een nachtje te surplacen. Bij een boer bijvoorbeeld. Dat werkt in het buitenland, dus waarom zou het hier niet lukken? Zolang je niet voor overlast zorgt, geen afval achterlaat en respect hebt, krijg je veel geregeld. Hopelijk wordt het dus écht een onvergetelijke zomer.” 

rooftoptravel.be

Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.

Lees meer