2 Karel bij de kerstboom, waar hij graag zijn zoon en diens gezin rond had verzameld. Al kwam Kerstmis te vroeg om die wens in vervulling te laten gaan.
Bollen Karel bij de kerstboom, waar hij graag zijn zoon en diens gezin rond had verzameld. Al kwam Kerstmis te vroeg om die wens in vervulling te laten gaan.

"Ik word voor de vierde keer opa!"

De warmste verhalen van 2017 | KAREL WIL VERLOREN ZOON EN GEZIN ZO SNEL MOGELIJK OP BEZOEK KRIJGEN

De parabel van de verloren zoon, anno 2017. Meer dan veertig jaar nadat Karel Cortebeeck (65) in Congo afscheid had moeten nemen van zijn zoon Uzani, zagen ze elkaar afgelopen zomer terug. Een warm weerzien, dat ze nu zo snel mogelijk in ons land willen overdoen. En Karel heeft nog iets extra om naar uit te kijken: hij wordt opnieuw opa. "Een meisje", glundert hij.

Het verhaal van Karel begint in de jaren 70, in het toenmalige Zaïre. Hij werd er leerkracht in een school van de paters Salvatorianen, en kreeg een verhouding met de twintigjarige Kanon, één van zijn studentes. Maar toen zij zwanger bleek te zijn, haalden de paters het koppel uit elkaar. Kanon werd teruggestuurd naar haar dorp en Karel moest werk zoeken in een andere school, duizend kilometer verwijderd van zijn geliefde en hun kind. Eén keer mocht hij Uzani in zijn armen houden, kort na de geboorte. Sindsdien waren hun wegen gescheiden.


Ontdaan keerde Karel terug naar België, om hier de draad van het leven weer op te pikken. Hij werd leerkracht Lichamelijke Opvoeding en gaf ook salsa-lessen. Hij trouwde met een Deense, met wie hij twee kinderen kreeg. Twintig jaar lang vernam hij niets meer van zijn Congolese zoon, tot er plots een brief in de bus zat. Een brief van Uzani, die intussen al studeerde. Vader en zoon begonnen schoorvoetend aan een heen-en-weer-correspondentie. Pas begin dit jaar durfden ze elkaar ook echt in de ogen te kijken - via Skype, welteverstaan.


Maar intussen hebben ze elkaar dus ook in levende lijve ontmoet. Uzani, 43 jaar intussen, werkt voor een Amerikaans bedrijf als onderzoeker van delfstoffen. Hij is getrouwd met Sylvie, met wie hij drie kinderen heeft: Ariel (10), Hillary (4) en Karl (1,5). "De geboorte van de kleine Karl heeft me overgehaald om naar Congo af te reizen", aldus Karel. "Hij is tenslotte naar mij genoemd en dat beschouw ik als erkenning." Ook in Lubumbashi, de stad waar Uzani woont, werd Karel als een koning ontvangen. Het klikte vrijwel meteen tussen vader en zoon - én diens gezin. Karel leerde zijn kleinkinderen zwemmen en bikkelen, en kreeg een nauwe band met schoondochter Sylvie. "Sinds ik terug in België ben, belt ze bijna elke dag. En we chatten live via de computer. Ik geraak niet meer van haar verlost. (lacht) Uzani heeft me ook meteen gebeld nadat ik onder het mes gegaan ben - een gevolg van een valpartij in het zwembad, waarbij ik een letsel aan een trommelvlies opgelopen had. Maar ook goed nieuws uit die periode: toen ik bij hen logeerde, is de Heilige Geest door het huis gevaren. Sylvie is intussen vijf maanden zwanger! Via WhatsApp heeft ze me echografieën gestuurd. Het wordt een meisje. Ik zal dus een bordje meer op tafel moeten zetten wanneer ze binnenkort op bezoek komen."

2
Joris Huysmans

DNA-test

Dat het gezin ook graag eens Bekkevoort wil bezoeken, was van meet af aan duidelijk. "Al wordt het wel een hele klus om voor hen een visum te regelen", zucht Karel. "De corrupte Congolese administratie maakt het bijna onmogelijk om hen hier samen rond de kerstboom te krijgen. Mijn eigen visum om naar Congo te reizen, heb ik kunnen regelen via de grote baas van Uzani - ik was zogezegd een expert in mineralen. Je moet immers een band met Congo kunnen aantonen, net als het doel van je reis. Anders kom je er niet in. Het duurt maanden voor je aanvraag goedgekeurd wordt. Maar wat hun visum betreft: drie keer ben ik naar de Congolese ambassade in Brussel gegaan om de nodige documenten af te geven. Ik moet Uzani officieel uitnodigen en voor hem een verzekering afsluiten. En ik moet onze band kunnen aantonen via een DNA-test - de procedure hebben we al opgestart. Het heeft me al 65 euro gekost, maar voorlopig zonder resultaat. Ik zou Uzani graag ook mijn naam geven, wat het voor hem gemakkelijker zou maken om naar België te reizen."

Kerst zonder boom

Terwijl Karel de kerstboom versiert, zingt kleindochter Hillary kerstliedjes voor hem door de telefoon. "Congolezen zijn erg religieus", legt hij uit. "Zij vieren Kerstmis wel zonder kerstboom - vind maar eens dennenbomen in Congo. Uzani en zijn gezin zijn alleszins trouwe kerkgangers. De kerken zijn daar ook heel modern en zitten bomvol. Tijdens de mis wordt er voluit meegezongen met het koor. Ik zing zelf bij Cantare in Schaffen, dus ik heb er mijn mannetje kunnen staan. Zang en dans brengen vreugde, en ook 's avonds wordt er thuis hartelijk gelachen. Op vlak van levensvreugde kunnen wij een voorbeeld nemen aan de Congolezen."


"We moeten nog eens afspreken", zegt Karel via de telefoon tegen Sylvie wanneer de boom klaar is. Kerstmis is dit jaar te vroeg gekomen voor een nieuwe reünie, maar Karel hoopt Uzani volgende zomer te mogen ontvangen. "Ik wil hem dan vooral laten zien dat bij ons de vrouwen niet al het werk in het huishouden hoeven te doen. Mannen mogen de mouwen ook opstropen. Als de kleinkinderen erbij zijn, neem ik hen zeker mee naar een pretpark. In Congo hebben ze zoiets nog nooit gezien."

Lees meer